راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٦٨ - بخش اول- فضيلت توكّل

و نيز فرموده است: «اگر شما بر خدا چنان كه شايسته اوست توكّل كنيد شما را مانند پرندگان روزى خواهد داد كه بامداد با شكم تهى مى‌روند و شب با شكم پر باز مى‌گردند.»«١٤»

و نيز: «هر كس (اميدش را) از غير خدا ببرد خداوند همه نيازهاى او را كفايت خواهد كرد، و از جايى كه گمان نمى‌كند او را روزى خواهد داد و آن كه خود را وقف دنيا كند خداوند او را به دنيا وا مى‌گذارد.»«١٥»

و نيز: «هر كس خرسند مى‌شود كه توانگرترين مردم باشد بايد اعتمادش به آنچه نزد خداست بيشتر از اعتماد او به چيزى باشد كه در دست اوست.»«١٦»

از پيامبر خدا (ص) نقل شده است كه هر گاه عائله او نيازى پيدا مى‌كرد به آنان مى‌فرمود: به نماز برخيزيد، و مى‌گفت: پروردگارم مرا به اين امر فرموده است: وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها.«١٧»

و نيز فرموده است: «كسى كه افسون كند و به داغ گذاشتن بدن خود پردازد توكّل نكرده است.»«١٨»

روايت شده است: هنگامى كه ابراهيم (ع) كه از منجنيق در آتش انداخته شده بود جبرئيل (ع) به او گفت: هيچ حاجتى دارى؟ پاسخ داد: امّا به تو نه! اين پاسخ براى وفاى به قولش بود كه گفته بود: حسبي الله و نعم الوكيل، چه زمانى كه او را گرفتند تا در آتش اندازند اين را گفت، و خداوند درباره‌اش فرمود: وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى.«١٩»

خداوند به داوود (ع) وحى فرمود: «اى داوود! هيچ بنده‌اى بى آن كه به خلق تمسّك جويد به من پناه نمى‌آورد جز اين كه اگر آسمانها و زمين بر ضدّ او مكر كنند راهى براى رهايى او قرار مى‌دهم.»

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) از امام صادق (ع) روايت شده كه: «خداوند به‌