راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٧٤ - قسم اوّل كه در آنها اختيار دارد افعال اوست كه آنها را طاعت يا معصيت گويند و اينها دو نوع است

جست و به وسيله عجله كه در سرشت آدمى است وى را گمراه كرد، و نقد و حاضر را در نظرش بياراست و نادانى او را وسيله قرار داد و با وعده‌هاى دروغ درباره آخرت او را فريب داد، و سلطنت دنيا را با سلطنت آخرت به او وعده كرد، چنان كه پيامبر (ص) فرموده است: «نادان كسى است كه از هواى نفس پيروى كند و از خدا آرزو داشته باشد.»«١٠٠» از اين رو انسان شكست خورده و ناموفّق با فريب او فريفته مى‌شود و براى به دست آوردن عزّت دنيا و سلطنت آن به قدرى كه در امكانش باشد مشغول مى‌گردد. امّا انسان موفّق با رشته او در چاه نمى‌رود و فريب او را نمى‌خورد، زيرا طرق مكر شيطان را مى‌داند و از دنياى زودگذر روى مى‌گرداند. خداوند از اين شكست خوردگان ناموفّق ياد كرده و فرموده است: كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ، وَ تَذَرُونَ الْآخِرَةَ«١٠١» و نيز: إِنَّ هؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ يَذَرُونَ وَراءَهُمْ يَوْماً ثَقِيلًا«١٠٢» و نيز: فَأَعْرِضْ عَنْ من تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا، ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ من الْعِلْمِ.«١٠٣» چون مكر شيطان در همه خلايق انتشار يافت خداوند فرشتگان را به سوى پيامبران فرستاد و آنچه را بر آفريدگان گذشته و اين كه دشمن در صدد هلاك كردن و فريب دادن آنهاست به آنان وحى فرمود. پيامبران به دعوت خلق مشغول شدند و آنان را به سوى پادشاه حقيقى و رو گردانيدن از زندگى مجازى كه اصل و دوامى ندارد فرا خواندند و در ميان ايشان فرياد زدند: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا في سَبِيلِ الله اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ أَ رَضِيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا من الْآخِرَةِ فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا في الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ.«١٠٤» بنابر اين تورات، انجيل، زبور، فرقان، صحف موسى و همه كتابهايى كه از سوى خدا نازل شده براى دعوت بشر به زندگى دايمى و جاويد است و مراد اين است كه بشر هم در دنيا و هم در آخرت پادشاه باشد.