تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠ - شرح آيات

تكبّر بر ارزشهاى حقيقى و در نتيجه خواستار برترى و تعالى حتى بر خدا بود، و موسى (ع) در دعوت خود از ايشان درباره اين امر تأكيد كرد

/ ٣٢ وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ‌ و اين كه بر خدا بلندى مجوييد كه من براى شما برهانى آشكار آورده‌ام.

و چون فرعون خود را پروردگار برتر براى مردم قرار داده و گفته بود أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى‌ من پروردگار برتر شمايم»، [١١] اين ادعاى وى ادعايى باطل بود كه موسى آن را با حجتها و برهانهاى آشكار باطل كرد.

[٢٠] و چون موسى (ع) پيشبينى مى‌كرد كه دعوت او رد شود و فرعون و قومش به ستم كردن عليه آن برخيزند، تأكيد كرد كه او از هيچ كس بيم ندارد، بدان جهت كه از آنان به خدا پناه برده است.

وَ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ‌ و من از اين كه شما مرا سنگسار كنيد به پروردگارم و پروردگار شما پناه برده‌ام.

اين آيه كريمه از سياست طاغيان در مواجهه با رسالت و هر گونه فكر مخالف با ايشان ما را آگاه مى‌سازد، كه آن سياست سركوبى بوده است، و بدان سبب كه نمى‌توانستند با قوه بيان و منطق با آن رو به رو شوند، به منطق زور و قوه مى‌پرداختند.

شايد در آيه، تحذيرى نهفته از جانب موسى وجود داشته باشد، از اين روى كه آنان را بيم داد كه در رو به رو شدن با ايشان به خدا پناه خواهد برد، و آيا ممكن است كه اگر خدا او را يارى كند بتوانند دستى بر او پيدا كنند؟ بالطبع هرگز ...

رجم چنان كه به نظر من مى‌رسد در باطن خود متضمن از بين بردن شخصيت رسول با شايعه سازيهاى باطل است، و سپس از بين بردن شخصيت و زندگى او به طريقه‌اى كه همه مردم در آن سهيم باشند و خون او به گردن همه مردم بيفتد و ولىّ او را مجالى براى مطالبه خون او و مجازات كردن قاتل باقى نماند.