تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٠ - شرح آيات

مؤمن نباشند ...

فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَ آياتِهِ يُؤْمِنُونَ‌ پس به كدام سخن پس از خدا و آيات او ايمان دارند؟

انكار خدا پس از عرضه شدن اين آيات، تنها انكار خدا نيست، بلكه انكار خود آن آيات نيز هست، و آيا در كاينات چيزى آشكارتر از آن حقيقت وجود دارد كه در گواهى دادن بر آن و راهنمايى به آن همه كاينات شركت دارند؟! و چون آن را انكار كنيم، همه چيز را انكار كرده‌ايم. مگر در هر چيز آيتى از خدا وجود ندارد؟

/ ٧٤ در دعايى از امام حسين عليه السلام چنين آمده است: «كور باد آن چشمى كه تو را مراقب و مواظب خودش نبيند». [١] [٧] و در آيه آينده خداوند كسى را كه از هدايت خود پيروى نمى‌كند به ويل و لعنت بيم مى‌دهد

وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ‌ واى و لعنت بر هر دروغگوى گناهكار.

اينك سؤال آينده طرح مى‌شود: رابطه اين آيه با آنچه پس از آن مى‌آيد چگونه است؟ چنان مى‌نمايد كه ميان آنها ارتباطى واقعى و نفسى وجود دارد

الف: پيوند و رابطه واقعى اين است كه آن كسان كه به خدا ايمان ندارند و قلبشان را نور معرفت الاهى فرانگرفته است، از حق انصراف پيدا مى‌كنند، و دروغ مى‌گويند، بلكه هر كارى كه انجام مى‌دهند، و هر گامى كه بر مى‌دارند، و هر انديشه‌اى كه بر خاطرشان مى‌گذرد، آنان را به دروغگويى و گناه وا مى‌دارد، و مثل ايشان مثل آن ماشين حسابى است كه به صورت نادرست تركيب شده است و بنا بر اين هر كلمه‌اى كه مى‌نويسد نادرست و خطا است، و لذا چنين است كه ايمان به خداوند جز آن عاملى است كه طلسمها و اسرار زندگى را حل مى‌كند و مى‌گشايد، از قبيل اين كه: چگونه اين جهان عظيم و هائل به وجود آمده، و به كجا روان است، و تا كجا پيش مى‌رود، و حكمت آفرينش آن چيست، و هدف وجود پيدا