حركت و نهضت اسلامى از ميان مى‌رود، درست نيست، و تأكيد در اين باره از آن روى مهم است كه بسيارى از مردم به آن معتقدند كه اگر به مقامى برسند، مسئوليت از دوش ايشان برداشته مى‌شود و بر عهده كسى ديگر قرار مى‌گيرد.

و سرانجام: اگر رسول را (ص) اصحابى بود، برادرانى نيز داشت كه بنا بود پس از وى به دنيا بيايند، و ما اگر حظى از مصاحب او بودن نداشته‌ايم، پس بكوشيم تا برادر او باشيم، و اين با ملتزم بودن به اصول و مبادى او، و كوشش براى تحقق بخشيدن به هدفهاى وى ميسّر خواهد شد.

در خبرى از ابو ذر (رض) آمده است

گفت كه رسول اللَّه (صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم) گفت: «آيا مى‌دانيد كه غم و اندوه من از چيست؟ و به چه چيز مى‌انديشم؟ و به چه چيز اشتياق دارم؟

ما گفتيم: يا رسول اللَّه، ما را از آن آگاه ساز، پس گفت: ان شاء اللَّه آگاهتان مى‌سازم، و سپس نفس بلندى كشيد و گفت: آه! كه شوقم نسبت به برادران پس از خودم است! پس گفتم: يا رسول اللَّه، مگر ما برادرانت نيستيم/ ٣٤٩؟

گفت: نه، شما اصحاب منيد، و برادرانم پس از من خواهند آمد، و حال ايشان همچون حال پيامبران است؛ آنان كسانى هستند كه از پدران و مادران و برادران و خواهران و همه خويشاوند خود فرار مى‌كنند تا به رضاى خدا دست يابند، و مال را براى خدا ترك مى‌كنند، و با تواضع به خدا خود را خوار مى‌كنند، و به شهوات و فزونيهاى دنيا ميلى ندارند، در خانه‌اى از خانه‌هاى خدا گرد مى‌آيند چنان كه گويى از غريبانند، آنان را از بيم دوزخ و عشق به بهشت اندوهگين مى‌بينى، پس كيست كه از قدر ايشان در نزد خدا آگاه باشد؟ ميان ايشان خويشى نيست و نيز مالى ندارند كه به يكديگر بدهند؛ بعضى از آنان نسبت به بعضى ديگر مهربانتر از پسر نسبت به پدر و پدر نسبت به پسر و برادر نسبت به برادرند؛ آه! كه چه مشتاق ديدن ايشانم! جانهاشان را از رنج دنيا و نعمت آن تهى كرده‌اند، و به نجات خويشتن از عذاب ابدى پرداخته، و در آمدن بهشت به رضاى خدا .. اى ابو ذر! بدان كه هر يك از ايشان را پاداش هفتاد شهيد در غزوه بدر است.