تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٧٥ - شرح آيات

اين آيه را دو تفسير است

نخست اين كه: مقصود از «متلقّيان» فرشته موكل به حسنات و فرشته موكل بر سيئات است، و در خبرى از رسول خدا (ص) آمده است كه گفت: «نويسنده كارهاى نيكوى (حسنات) شخص در طرف راست او قرار دارد، و نويسنده كارهاى بدش (سيئات) در طرف چپ، و مصاحب طرف راست شخص بر مصاحب چپ فرمانروايى دارد، پس چون حسنه‌اى از او صادر شود، مصاحب راست آن را ده مى‌نويسد، و چون سيئه‌اى از او صادر شود، مصاحب راست به مصاحب چپ مى‌گويد: او را هفت ساعت مهلت ده تا شايد تسبيح گويد يا طلب آمرزش كند»، [١١] و در خبرى ديگر چنين آمده است: «مصاحب چپ/ ٤٧١ قلم را از نوشتن سيئات بنده خطاكار يا بدكار باز مى‌دارد، پس اگر پشيمان شود و استغفار كند، آنها را كنار مى‌گذارد و گرنه همه آنها را تنها يكى مى‌نويسد». [١٢] و در كتاب سعد السعود آمده است «آنان در هنگام نماز صبح بر مؤمن فرود مى‌آيند، و با آمدن آنان دو فرشته موكل براى نوشتن اعمال شب در هنگام روز با نامه اعمال او بالا مى‌روند، پس چون خورشيد غروب كند موكلان به نويسندگى شب فرود مى‌آيند، و فرشتگان موكل روز با نامه اعمال او با همين نامه به سوى خداى عزّ و جلّ صعود مى‌كنند، و اين كيفيت تا زمان رسيدن مرگ او جريان دارد، و چون اجل فرا رسد، به آن مرد مى‌گويند: خدا جزاى خيرت دهد كه دوست و مصاحب خوبى براى ما بودى، و چه بسيار اعمال صالحى كه به ما ارائه دادى، و چه بس گفتارهاى نيكى كه به ما شنوانيدى، و مجالس خوبى كه ما را در آن جا حاضر ساختى، پس ما امروز به آنچه دوست دارى در نزد پروردگارت شفيعان تو خواهيم بود. و اگر نافرمان و گناهكار باشد، به او مى‌گويند: خدا جزاى تو را بدهد كه دوست و مصاحب بدى براى ما بودى، و ما را آزار مى‌دادى، و چه بسيار كارهاى بدى كه به ما ارائه دادى، و چه بسيار گفته‌هاى‌