تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٩ - شرح آيات

گم و ضايع نمى‌شود، و ملك آسمانها و زمين مخصوص اوست. او سبحانه و تعالى اعمال آنان را محفوظ نگاه مى‌دارد، و به قدرت خود قضيه‌اى را كه به خاطر آن جنگيدند تأييد مى‌كند، و اين مهمترين چيزى است كه عمل كنندگان در راه خدا خواستار آن‌اند.

از اين آيه در مى‌يابيم كه خون مقدسى كه صاحبش آن را در راه خدا آزاد مى‌كند، وسيله محافظت گرانقدرى براى ارزشهاى رسالت است.

شايد حديث به جا مانده از امام صادق به نقل از پدرانش (عليهم السلام) از رسول اللَّه (صلّى اللَّه عليه و آله) در فضيلت جهاد در راه خدا اشاره به همين مطلب شده باشد

بهشت را درى است كه به آن در مجاهدان مى‌گويند، كه چون به جانب آن روانه شدند آن را باز مى‌بينند، و آنان شمشيرهايشان را بر خود آويخته‌اند، و همگان در موقف قيامت ايستاده‌اند، و فرشتگان به ايشان خوشامد مى‌گويند، پس هر كس جهاد را ترك كند، خدا او را در جانش لباس خوارى مى‌پوشاند، و در معيشت گرفتار فقرش مى‌سازد، و در دينش كاستى پيدا مى‌كند. خداى تبارك و تعالى امت مرا به سم اسبها و محل قرار گرفتن نيزه‌هاشان عزت و قوت بخشيده است». [١٠] [٥] تلاش و كوشش امتى كه در راه خدا به جهاد بر مى‌خيزد، ضايع نمى‌شود، و اعمال آن گم نمى‌شود. باشد كه به زودى به هدفهاى خود برسد، و هيچ كس نمى‌تواند حقوق او را مصادره كند و ثروتهايش را بدزدد./ ٢١٥ مگر نه چنان است كه در مقابل متجاوز ايستادگى مى‌ورزد، و در پيرامون حقوق و كوششهاى خويش با روى بلندى از قهرمانيهاى فرزندانش و از خونهاى شهيدانش بنا نمى‌كند؟

چنين امتى راه خود را گم نمى‌كند، بدان سبب كه خدا به فضل جهادش در راه خدا او را هدايت خواهد كرد.