تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩٧

و اين تفسير با تفسير پيشين تفاوتى ندارد، بلكه با آن تلاقى پيدا مى‌كند و به آن منتهى مى‌شود، پس عامل اساسى براى داخل شدن به بهشت رحمت خدا است، ولى بى جهت شامل حال احدى نمى‌شود، بلكه شخص بايد در ترازى از بندگى قرار گرفته باشد كه بتواند مستوجب اين رحمت شود.

چون از عقده‌هاى روانى بشر شتاب ورزيدن براى دست يافتن به نتايج است، ملاحظه مى‌كنيم كه آدمى به آخرت كفر مى‌ورزد و براى رفتن به آن سعى و تلاش مى‌كند، بدان جهت كه در نظر او پاداشى دور است، و قرآن درباره بهشت تأكيد كرده است كه

غَيْرَ بَعِيدٍ دور نيست.

[٣٢] ولى چه اعمال و صفاتى ما را به بهشت نزديك مى‌كند؟

همه اعتبارات چيزى بودن در روز قيامت ساقط مى‌شود، و ارزشها و اعمال صالح ميزان و معيار عمل مى‌شود. پس هيچ كس به سبب آن كه زبانش عربى است، يا از نژاد سفيد است، يا نسب شريف دارد، به بهشت داخل نمى‌شود، و تنها حقايق آينده براى او سودمند است

الف: اياب و باز گشت به خدا، چنان كه خداوند متعال گفته است إِنَّ جَهَنَّمَ كانَتْ مِرْصاداً* لِلطَّاغِينَ مَآباً جهنم در كمين است* و بازگشتگاه سركشان و طغيان كنندگان» [٤٩] و در ضمن سخن گفتن از سليمان گفت وَ الطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ‌ و مرغان گرد آمده همه به سوى او باز مى‌گشتند»، [٥٠] و توبه نيز أوبه ناميده مى‌شود، بدان سبب كه بازگشت به فطرت سليم است پس از انحراف پيدا كردن از آن؛ و خداى تعالى گفت رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما فِي نُفُوسِكُمْ إِنْ تَكُونُوا صالِحِينَ فَإِنَّهُ كانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُوراً پروردگار شما از آنچه در جانهاى شما است، و اين كه از صالحان هستيد با خبر است، و (بدانيد كه اگر هم‌