تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٤٦ - شرح آيات

ارزشهاى دينى مى‌توانيم بشناسيم ... و مؤمن خواستار تحقق بخشيدن عملى است كه به ذات خود شايسته باشد و او را شرعا به خدا نزديكتر كند، و آن طبيعة هر عمل صالح نيست، بلكه آن است كه بنا بر مقررات رسالت صورت گرفته باشد، پس- مثلا- ساختن راهها عملى صالح است، ولى گاه مى‌شود كه آن مايه رضايت خدا نباشد، همچون آن كه شخص خواسته باشد از اين راه برترى مقام خود را در زمين به ديگران نشان دهد يا فسادى با آن همراه باشد، و نيز چنين است كار صالحى كه معارض با كارى صالحتر همچون دفاع از وطن يا ايستادگى در برابر يك طاغوت بوده باشد.

به همين سبب است كه انسان درست و كامل از پروردگار خويش توفيق يافتن خودش را به عملى صالح طلب مى‌كند كه مورد رضايت او بوده باشد، و نه هر عمل صالح، مثلا اين كه از خدا بخواهد كه امتداد او در زندگى و نيز آيندگان او از صالحان بوده باشند. پدران براى پروردن اين نسل به فضيلت و تقوى شبهاى زياد بيدار ماندند، و در تأسيس آموزشگاهها و نهادها مبالغ هنگفت به مصرف رساندند، و به رشد فرهنگى مبتنى بر حكمت و فرزانگى مدد رساندند، و به تأسيس دانشگاهها و مراكز بيدارى و هشيارى و راهنمايى پرداختند، و تلاشهاى آنان در بناى اين نسل صالح به ثمر رسيد. آيا ما نيز نبايد كه به همين گونه براى پرورش نسلى كه در برابر ما قرار دارد تلاش كنيم و آن را به صورت نسلى صالح در آوريم. و همين سپاسگزارى عملى نسبت به نعمت صلاحى است كه پروردگار به ما ارزانى داشته است.

وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي‌ و اصلاح كن براى من در فرزندانم.» صلاح فرزندان دستاوردهاى تمدنى اين نسل را در خود جمع مى‌كند و براى آنان نام نيكو باقى مى‌ماند و همچون صدقه جاريه‌اى مى‌شود كه مايه فراوانى پاداشهاى رسيده به ايشان است در آن حال كه در گورهاى خود آرام گرفته‌اند، و شايد به همين دلايل بوده است كه تعبير قرآنى (لى براى من» آمده است. آرى، فايده صلاح ذرّيّه و فرزندان پيش از هر كس ديگر براى خود من است.