تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥١ - شرح آيات

حالى كه ولى تو بر زمين از درد آه مى‌كشد، پس خدا مى‌گويد: اى فرشتگان من! گواهى دهيد كه شما از بنده من كه در سختى شكيبا مى‌ماند و طالب آسايش نيست راضى هستيد، و فرشتگان مى‌گويند: اى معبود و سرور ما! آيا سختى به بنده و وليت آزار نمى‌رساند، و خدا مى‌گويد: اى فرشتگانم! ولى من در نزد من همچون پيامبرى از پيغمبرانم است، و اگر دعا كند و به شفاعت آفريدگانم برخيزد، شفاعت او را درباره بيش از هفتاد هزار كس مى‌پذيرم، و براى بنده و ولى خودم در بهشتم هر چه آرزو كند وجود دارد، اى فرشتگان من! سوگند به عزت و جلالم كه من نسبت به ولى خودم از هر كس مهربانترم، و براى او از مال براى توانگر، و از كسب براى كاسب بهترم، و در آخرت ولى من عذاب نخواهد ديد و ترسى بر او نخواهد بود.

سپس رسول اللَّه گفت: خوشا به حال ايشان اى ابو ذر! اگر يكى از آنان دو ركعت نماز در ميان يارانش بگزارد، در نزد خدا فضيلت آن بيش از فضيلت مردى است كه در كوه لبنان به اندازه عمر نوح خدا را عبادت كند، و اگر مى‌خواهى اى ابو ذر، باز هم بگويم! اگر يكى از ايشان به تسبيح من بپردازد، براى او بهتر از آن است كه همه كوه‌هاى دنيا براى او به طلا تبديل شود، و يك نگاه به يكى از ايشان انداختن را از نگاه كردن به بيت اللَّه الحرام دوست‌تر مى‌دارم، و اگر يكى از آنان در ميان دوستانش با زندگى سخت از دنيا برود، پاداشى همچون پاداش كسى دارد كه در ميان ركن و مقام به قتل رسيده باشد، و او را پاداش كسى است كه در حرم خدا مرده باشد و او را به بهشت داخل مى‌كند، و اگر بخواهى باز هم بگويم اى ابو ذر! گفتم: آرى، و او گفت: گروهى مقصّر و سنگين شده از گناهان در نزد ايشان مى‌نشينند و بر نمى‌خيزند تا خدا نظرى بديشان بيفكند، پس خدا آنان را مشمول رحمت خود قرار مى‌دهد و گناهانشان را مى‌آمرزد، به سبب كرامتى كه آنان در نزد خدا دارند.

/ ٣٥١ پيامبر گفت: مقصّر در ميان ايشان در نزد خدا فضيلتى بيش از هزار مجتهد از غير ايشان دارد.