تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٦٠ - شرح آيات

يعنى حبلى (ريسمانى) كه وريد يعنى سياهرگ است، و شايد ذكر وريد براى آن باشد كه به قلب و مخ مربوط است، چه در ميان آن دو قرار گرفته است، و رگى نزديكتر از آن به انسان وجود ندارد.

١٨ [عتيد]: آماده و حاضر كه اشتباه نمى‌شود.

١٩ [تحيد]: بگريزى و از آن دور شوى.

/ ٤٥٧

و من نسبت به بندگانم ستمگر نيستم‌

رهنمودهايى از آيات

درس اول سوره در آغاز از بخشى از علاقه و دلبستگى مردمان با قرآن مجيدى سخن مى‌گويد كه در سوره‌هاى آن آيات وحى در كنار يكديگر مشاهده مى‌شود، در صورتى كه بخش ديگر آن آيات خدا را در آفاق به ياد ما مى‌آورد كه اين يك نيز، همچون وحى راهنماى به معرفت بيشترى از حق است، و ما را به درجات ايمان بالا مى‌برد. و در پايان با گفتارى درباره آينده انسان در دنيا رو به رو مى‌شويم كه در آن زندگى وى، على رغم او، پايان مى‌پذيرد. و در ضمن از مسئوليتهايى سخن به ميان مى‌آيد كه آدمى بايد حساب آنها را پس بدهد، و جزاى وى وابسته به اندازه ملتزم بودن او به اين مسئوليتها است.

شرح آيات

[١] ق وَ الْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ق و سوگند به قرآن مجيد و گرامى.

(ق) از كلمات رمزى و نمادى است، و بعضى گفته‌اند كه معنى آن مجد يعنى شأن و مقام بزرگ است، و كتاب خدا با آيات و برنامه‌هايى كه در خود دارد،