تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣١٧ - شرح آيات

مردى داخل جهنم شود و سپس از آن بيرون آيد، چون اهل زمين به او نگاه كنند، بر اثر آنچه از او مى‌بينند، همگى هلاك خواهند شد، و اگر يك ذراع از زنجيرى كه خداى تعالى از آن در كتابش ياد كرده بر همه كوه‌هاى دنيا قرار گيرد، آنها را تا آخر ذوب خواهد كرد، و اگر يكى از خازنان نوزدهگانه جهنم در معرض ديد اهل زمين قرار گيرد،/ ٣١٧ اينان با نگاه كردن به وى هلاك خواهند شد، و اگر جامه‌اى از جامه‌هاى اهل جهنم بر روى زمين قرار گيرد، مردم كره زمين از بوى گند آن خواهند مرد، پس پيامبر (ص) به رو بر زمين افتاد و به گريستن پرداخت و جبرييل نيز چنين كرد، و پيوسته مى‌گريستند تا فرشته‌اى از آسمان ندا داد: اى جبرييل و اى محمد! خدا شما را از آن ايمن ساخت كه گناهى مرتكب شويد و شما را عذاب دهد». [٢٠] [١٤] و براى آن كه يأس و نوميدى در هنگام شنيدن سخن از آتش و عذاب آن ما را ناراحت و مأيوس نسازد، خداوند متعال در خصوص رحمت گسترده خويش و آمرزنده بودنش براى گناهان تأكيد مى‌كند.

وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً و فرمانروايى بر آسمانها و زمين مخصوص خدا است، هر كه را كه خواهد مى‌آمرزد، و هر كه را كه خواهد عذاب مى‌دهد، و خدا آمرزنده مهربان است.

روايت شده است كه چون رسول اللَّه (ص) اين سخن افلاطون را شنيد كه

(در صورتى كه آسمان كمان باشد، و بلا پيكان، و تيرانداز خدا، به كجا مى‌توان گريخت؟!) اين آيه شريفه بر او نازل شد فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ‌ به سوى خدا فرار كنيد». [٢١] آرى، فرار ممكن است، ولى آيا چگونه بايد بگريزيم؟ بايد از خشم خدا به رضا و خشنودى او فرار كنيم، و از غضب او به عفوش، و پروردگار ما با رحمت‌