تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥١٢

نزديك بانگ بر مى‌دارد* روزى كه صيحه را مى‌شنوند و به حق آن روز روز خروج است.

على بن ابراهيم (رض) گفت: «منادى به نام قائم و نام پدرش ندا مى‌كند.» و درباره صيحه گفت: «صيحه و بانگ قائم از آسمان است». [٧٧] عاقبت بدى كه منتظر دشمنان رسالت است، در آخرت به صورت گونه‌هايى از عذاب الاهى تجسّم پيدا مى‌كند، ولى به صورت دنيوى در/ ٥٠٣ دولت حقّى متجلّى مى‌شود كه با آن قائم اهل البيت عليهم السلام ظهور پيدا مى‌كند.

و به همان گونه كه دولت قائم (عج) تجلى كوچكى از جلوه حق است دولتهاى حق ديگرى كه به دست مؤمنان به وجود مى‌آيد، تجلّى محدودى از اين دولت است، و به اين انديشه در اين گفته خداى تعالى اشاره شده است فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ* يَوْمَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ* وَ إِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذاباً دُونَ ذلِكَ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ‌ پس ايشان را به حال خود رها كن تا به روز خودشان برسند و گرفتار صاعقه شوند* روزى كه از كيد و مكر ايشان كارى برايشان ساخته نيست و ياورى ندارند* و كسانى را كه ستمگرى كرده‌اند عذابى سواى اين است، ولى بيشترين ايشان نمى‌دانند»، [٧٨] و شايد كلمه خروج كه در اين آيه آمده، علاوه بر اين كه خروج براى بعث را نشان مى‌دهد، به خروج دولت حق نيز اشاره‌اى داشته باشد.

[٤٣] سپس سياق به تأكيد درباره حقيقتى مى‌پردازد كه كافران آن را تكذيب مى‌كنند و سبب انحرافهاى دور ديگرى نيز در زندگى ايشان شده است، و آن بعث و برانگيخته شدن به زندگى پس از مرگ است، و پيش از اين در گفته خدا مشتمل بر گفته كافران آمده بود أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً ذلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ. [٧٩] إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ إِلَيْنَا الْمَصِيرُ ما زنده مى‌كنيم و مى‌ميرانيم و