تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٦ - شرح آيات

مورد اعتمادى وجود داشته باشد كه نقش غربال را درباره آنها ايفا كند و خبرهاى راست و شايسته را از باقى خبرها دور سازد و فقط آنها را منتشر و پراكنده سازد و در اختيار مؤمنان قرار دهد.

اين گونه مؤسسه‌ها گاه بنيادها و مركز مطالعه و تحقيق است، و گاه به صورت تنظيمات دينى، و نيز گاهى كارشناسان شايسته‌اى هستند كه مؤمنان براى پى بردن به ماهيت معلومات پخش شده به آنها رجوع مى‌كنند، و گاه مؤسسه‌هاى تبليغاتى و پخشهاى راديويى صحيح يا روزنامه‌هاى ملتزم و متعهد يا خبرگزاريهاى مورد اعتماد اين وظيفه را به انجام مى‌رسانند.

سوم: و اين گونه مؤسسات هر چه باشد، عبارت از دستگاههاى انجام دهنده كارهايى اجتماعى است كه مى‌بايستى در زير سرپرستى رهبرى شرعى امت قرار گيرد، چه بدون اين رهبرى همه تلاشها بيفايده مى‌ماند، از آن روى كه انجام دادن اين گونه كارهاى بزرگ چنان نيست كه افراد بتوانند آن را عهده‌دار شوند، و حتى اگر رهبرى شرعى با آن همراه نباشد، بسا هست كه خود خاستگاه خطر شود، و به همين سبب است كه سياق قرآنى به نعمت/ ٣٧٧ رسالت و رسول و ضرورت بازگشت به آن اشاره كرده است.

چهارم: خبر شخص عادل حجّت است و گفته‌اند: على رغم آن كه آيه دلالتى بر حجت بودن خبر عادل به صراحت و به صورت مستقيم ندارد، بلكه آن را با صفتى مى‌نامند كه ملاحظه حجيّت در آن نيامده است، ولى فايده بيان وصف در اين جا چيزى جز آن نيست كه عنوان حكم پيدا مى‌كند، مثل اين كه بگويى: اگر با اهل باطل معامله مى‌كنى گواهى بر ايشان بگير، و اگر به ديدار بيمار مى‌روى از هم خوراك شدن با او پرهيز كن، و اگر به سرزمينهاى غير اسلامى سفر مى‌كنى، براى نمازت قبله نمايى همراه داشته باش ... و نظاير اينها.

و من مى‌گويم: به همان گونه كه نفى متمركز در سور كلمه يعنى شرط يا صفت آن متمركز است، شرط نيز چنين است، پس چون بگوييم: همه پولهايم را به تو نمى‌دهم، و چون ماهى خورده باشى از نوشيدن شير خوددارى كن، و بر روى‌