تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٨٤ - شرح آيات

موسى و عيسى ابن مريم و پيمان ستديم از ايشان پيمانى بزرگ و استوار». [٢٤]/ ١٨٨ اين آيه گواه است بر اندازه آزارى كه چشم به راه اين گروه برگزيده و خالص از پيامبران بوده و از آنان پيمان محكمى گرفت كه ناگزير بايد شكيبايى نشان دهند.

پروردگار ما گفت كه اين پنج رسول پاكيزه صاحبان شريعت بوده‌اند

شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌ وَ عِيسى‌ پيدا كرد و نهاد و راه ساخت شما را از دين آنچه كه وصيت كرد خدا به آن نوح را و (شريعت ساخت) آنچه پيغام داديم به تو و (شريعت ساخت) آنچه وصيت كرديم به آن ابراهيم و موسى و عيسى را». [٢٥] در حديثى از امام صادق- عليه السلام- چنين آمده است: «بزرگان پيامبران و فرستاده شدگان پنج نفرند و آنان صاحبان عزم از رسولانند، و بر آنها چرخ مى‌چرخيده است نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌ وَ عِيسَى‌ و محمّد». [٢٦] اما سبب ناميده شدن اين پنج تن به اولوا العزم، در حديثى روايت شده از امام صادق- عليه السلام- آمده است كه گفت

بدان سبب كه نوح با كتاب و شريعت مبعوث شد، و هر كه پس از نوح آمد به كتاب نوح و شريعت و روش او عمل مى‌كرد، تا آن گاه كه ابراهيم با صحيفه‌ها و واگذاشتن شريعت نوح و نه كافر شدن به آن آمد، پس هر كس پس از ابراهيم آمد با شريعت و صحف ابراهيم و روش او عمل مى‌كرد تا آن گاه كه موسى تورات و شريعت و برنامه آن را آورد، و چنين بود تا مسيح انجيل را آورد و با عزم ترك شريعت موسى و روش عمل او، پس هر پيامبر كه بعد از مسيح آمد شريعت و برنامه او را داشت تا آن گاه كه محمّد با قرآن و شريعت و برنامه آن آمد، پس حلال‌