تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٢ - شرح آيات

فرعون و قوم او جدا شوند و مقدمه براى رسيدن عذاب به فرعونيان فراهم آيد، و پروردگار ما در اين باره تأكيد كرد كه مى‌بايستى اين كناره گيرى سرّى بوده باشد تا كار درست صورت پذير شود، و به همين سبب فرمان حركت در هنگام شب به موسى و قوم او رسيد

فَأَسْرِ بِعِبادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ‌ پس بندگان مرا شب هنگام به راه بينداز و بدان كه ايشان را دنبال خواهند كرد.

اين دنبال كردن از طرف فرعون و سپاهيان او است كه وجود هيچ آزاديبخشى را در اجتماع مجاز نمى‌دانند.

شايد حكمت اضافه كردن «ليلا» به جمله «أسر» كه خود به معنى حركت كردن در شب است، براى توضيح اين مطلب باشد كه هر سفر شايسته است كه در هنگام شب صورت بگيرد.

/ ٣٤ [٢٤] و هنگامى كه دريا براى موسى و بنى اسراييل شكافته شد و از ميان آن گذشتند و به خشكى كناره ديگر دريا رسيدند، خدا به او فرمان داد كه دريا را شكافته به حال خود واگذارد تا ستمگران از اين شكاف عبور كنند و چون همگان به ميانه آن رسيدند در آن غرقشان كند.

وَ اتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْواً إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ‌ و دريا را گشاده به حال خود واگذار و بدان كه آن سپاهيان در آن غرق خواهند شد.

براى كلمه «رهو» دو معنى آورده‌اند: گسترده و ساكن (الخافظ و الوادع) و معنى آيه آن است كه راه را به همان گونه كه هست گسترده و و ادع باز گذارد تا فرعون گول باز بودن راه دريا را بخورد و به آن در آيد و پيش رود و همراه با قومش به هلاكت رسد.

[٢٥- ٢٧] موسى فرمان خدا را روان كرد و بنى اسراييل را گرد آورد و از امر آگاهشان ساخت، پس در هنگام شب به راه افتادند، و هنگامى كه به آب رسيدند، موسى با عصاى خود بر آن زد فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ‌ پس دريا شكافته شد و هر طرف از اين شكافته همچون كوهى بزرگ بود»، و بنى‌