تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٨٠ - إسرافيل

خداوند متعال به او گفت: تو را موكّل صور قرار دادم، و دميدن در صور و صيحه از آن بيرون آوردن مخصوص تو است؛ پس اسرافيل در قسمت پيشين عرش داخل شد، و پاى راست و پاى چپ خويش را به زير عرش داخل كرد، و پيوسته چشم به راه آن است كه چه وقت فرمان دميدن در صور به وى خواهد رسيد». [٢٠] [٢١] و هنگامى كه فرمان خدا به اسرافيل برسد و در صور بدمد، مردمان از گورهاى خويش مبعوث و برانگيخته مى‌شوند، و قيامت آغاز خواهد شد، و ميزانهاى حق نهاده مى‌شود، و صداها به فرمان رحمان فرو مى‌افتد،/ ٤٧٥ و از ترس جز صداهايى آهسته شنيده نمى‌شود، و هر كس تنها و بريده از هر چيز جز آنچه براى آن تلاش كرده و به دست آورده حاضر مى‌شود كه قرآن چنان گفته است وَ كُلُّهُمْ آتِيهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً و همه در روز قيامت تنها در برابر او حاضر مى‌شوند». [٢١] آرى، تنها دو نفر در پى او روان‌اند كه وظيفه نخستين نفر از ايشان پس از صادر شدن حكم سرنوشتساز او پايان مى‌پذيرد، و او گواهى است كه دريافتهاى خود را از او، خواه به نفع وى باشد يا به زيانش، در برابر محكمه الاهى بيان مى‌كند، خواه گواه و شاهد فرشته‌اى باشد كه اعمال او را مى‌نوشته است، يا طرف ديگرى از بشر و ديگر آفريدگان، يا اندامى از بدن خود او، در صورتى كه وظيفه ديگرى، در صورتى كه شخص از صالحان باشد، در كنار در بهشت پايان مى‌پذيرد، و اگر از اصحاب سعير باشد در كنار در جهنم، و نام او سايق و راننده است، و اين يك منتظر حكم خدا است تا معلوم شود كه وى را به كجا بايد سوق دهد و راهنماى او باشد، به لطف و محبت و خوشامدگويى به سوى بهشت، يا راندن با گرز آهنين به سوى آتش دوزخ.

وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ‌ و مى‌آيد هر كس و همراه او راننده‌اى.

از فرشتگان.