تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩٥

ديگرى افزودن علم وى به پيرامون وى و به نفس وى‌ هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌ او است كه فرستاد در ميان ناخواندگان فرستاده‌اى هم از ايشان تا فرو خواند بر ايشان آيات پروردگارش و ايشان را هنرى مى‌كند و پاك و در ايشان مى‌آموزد قرآن و علم راست، در صورتى كه پيش از آن نبودند مگر در گمراهى آشكار»، [٤٦] و به همين سبب همه آيات منتهى به يكى از اين دو هدف مى‌شود يا به هر دو در يك محل، و بنا بر اين لازم است كه يك بار آن را براى فرا گرفتن بخوانيم و يك بار براى پند گرفتن.

شرح آيات

[٣١] خدا يك وجب از آتش را بيهوده نيافريده است، بلكه براى آن آفريده تا يكى از گناهكاران را به آن كيفر دهد، و نيز بهشت را جز براى اكرام و بزرگداشت گروهى از بندگانش كه متقيان‌اند نيافريده است، و بنا بر اين بهشت و دوزخ، و يكى از ما را از ديگرى، جز عمل او جدا نمى‌كند، پس اگر بد باشد بيهوشى مرگ او را به خشم خدا و عذاب او مى‌رساند، و اگر صالح باشد به رضوان و پاداش او. و آدمى در عمل خويش مختار است، پس يا گمراهى را اختيار مى‌كند (كفر و فساد و منع و خير تجاوز به ديگران و شك كردن در/ ٤٨٩ حق) كه در نتيجه آن سرنوشت او رفتن به آتش است، و يا تقوا و پرهيزگارى را اختيار مى‌كند (بازگشت به خدا و پاسدارى از حدود و احكام او و ترسيدن از وى در غيب و پاك كردن قلب از پليديهاى آن با انابه و توبه) كه در اين صورت سرنوشت او قدم نهادن به بهشت و لذت بردن از نعمتهاى عالى و بى نظير آن است.

وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ‌ و نزديك شد بهشت براى پرهيزگاران.

اينك مى‌پرسيم بهشت چگونه نزديك مى‌شود؟ و جواب آن است كه اين‌