تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٥ - شرح آيات

بيماريهاى قلب مى‌شويم كه اين سوره مباركه درباره آنها سخن گفته است، همچون نفاق و حسد و كبر، بدان سبب كه بنا بر حديثى مأثور: حب الدنيا رأس كل خطيئة دوستى دنيا سر و اصل هر خطا و گناه است».

/ ٢٧٦ چون زندگى ما در دنيا از هدف عالى آن كه رسيدن به بهشت و خرسندى خداوند متعالى از بنده خويش است خالى شود، آيا ديگر هدفى معقول براى ادامه آن بر جاى مى‌ماند؟ هرگز ... و اگر بنا مى‌شد كه خوردن و آشاميدن جز براى رسيدن به لذتى گذرا و به دست آوردن نيرويى كه از دست مى‌رود نبوده باشد كه به شكل دوره‌اى ادامه پيدا مى‌كند، آيا براى خوردن و آشاميدن چه هدف عالى و حكيمانه مى‌توانستيم تصور كنيم؟ و لعب كوششى است كه هدفى غير حكيمانه (خيالى) دارد، و لهو كوششى است كه اصلا و ابدا هدفى ندارد ... و دنيا از آن جهت جز لهو و لعب نيست كه هر چه در آن است از ميان مى‌رود، جز آنچه براى زندگى حقيقى ما در آخرت بر جاى مى‌ماند، و اين همان چيزى است كه سياق به آن اشاره مى‌كند

وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ‌ و اگر ايمان آوريد و پرهيزگار شويد، مزدهاى شما را مى‌دهد.

در دنيا كرامت و سعادت و عزت، و در آخرت فردوس برين.

وَ لا يَسْئَلْكُمْ أَمْوالَكُمْ‌ و خواهان مالهاى شما نيست.

گفته‌اند كه معنى آن چنين است: خداوند سبحانه و تعالى از شما در برابر هدايت كردنتان مزدى طلب نمى‌كند، و شايد معنى آن چنين باشد كه خدا به مالكيت شما معترف است و خواهان اموال شما به صورت كامل و بدون اكراه نيست، بلكه دادن قسمى از آنها را در راه خدا با رضاى خاطر از شما مى‌خواهد، كه اين انفاق فوايد بزرگى براى صاحبان اموال دارد، از آن روى كه دليل بر پيوستگى و وابستگى فرد به مجتمع ايمان و فضيلت مى‌شود، و نيز آن كه جانها را پاكيزه و بى آلايش و پاك مى‌سازد، و مجتمع را به صورتى به هم پيوسته و جوش خورده در مى‌آورد و آماده به پيشروى هر چه سريعتر مى‌كند.

[٣٧] و از حكمت و رحمت پروردگارمان به ما است كه فرمان به دادن‌