كشته شده از آن روى موتور مى‌نامند كه تنها مانده است. و بدين گونه خدا حفظ اعمال مؤمنان را ضمانت كرده است، به همان گونه كه كفار را وعده بطلان و از بين رفتن اعمالشان كرده بود، پس هر چه مسلمانان در راه پيشرفت رسالت تقديم كنند، خدا حافظ آن است و آن را سودمند مى‌سازد.

بنا بر اين شايسته است كه براى رسيدن به نتايج شتاب نورزيم، و در رو به رويى با دشمن بردبار باشيم، تا آن گاه كه پيروزى فرا رسد. و بايد بدانيم كه آن خواهد آمد، و هر آينده‌اى نزديك است، و گاه ممكن است ما خود آن را نبينيم، ولى ميوه آن را فرزندان ما خواهند چيد. و زينب دختر امير المؤمنين (عليهما السلام) بهترين نمونه براى آراسته بودن به اين بصيرت بود، و در هنگام سختى بلا و تراكم مصيبتها و دردها به ياد اين حقيقت مى‌افتاد كه خدا دادن پاداش مجاهدان را فرو نمى‌گذارد. هنگامى كه در صحنه نبرد چشمش به كشته‌هاى برادران و فرزندان خود و اصحاب رسالت افتاد، خطاب به برادرزاده‌اش امام على بن الحسين (عليهما السلام) گفت: «اى باز مانده نيايم و پدرانم، چرا خود را به زحمت مى‌اندازى، سوگند به خدا كه اين پيمان و عهدى از خدا به جدّت و پدرت است، و خدا از كسانى پيمان گرفته است كه فراعنه اين زمين آنان را نمى‌شناسند، و آنان در ميان اهل آسمانها معروفند، و هم آنان اين پاره‌هاى بدن از هم جدا شده را جمع خواهند كرد، و آنان را به خاك خواهند سپرد، و لطيفترين پرچم را بر بالاى قبر پدرت سيد الشهداء نصب خواهند كرد، و چنان است كه اثر آن از بين نمى‌رود و نقش آن با گذشت شبها و روزها از ميان نخواهد رفت، و امامان كفر و پيروان گمراهى در محو كردن و كوشيدن آن كوتاهى نمى‌كنند، و اين خود سبب زيادتر شدن و اعتلاى اثر آن خواهد بود»، [٤٤] و به همين گونه در آن هنگام كه با يزيد حاكم/ ٢٧٥ اموى قاتل فرزندان رسول اللَّه (ص) رو به رو شد، به او گفت: «و اگر خيال كردى كه ما را همچون غنيمتى به چنگ آورده‌اى، به همين نزديكى ما را مايه زيان خويش خواهى يافت،

[٤٤] - كامل الزيارات، ص ٢٦١.