عصبانى نمى‌شوند، هميشه شادمان و خوشحالند، مى‌خورند و هرگز گرسنه نمى‌شوند، سيراب مى‌شوند و هرگز تشنه نمى‌گردند، همواره پوشيده‌اند و هرگز برهنه نيستند، همواره از يكديگر بازديد مى‌كنند، فرزندانى كه هميشه جاويدند بر ايشان سلام مى‌كنند/ ٢٢٩ در حالى كه ابريقهاى سيمين و ظرفهاى زرين به دست دارند هميشه بر تختها و اريكه‌ها تكيه زده اطراف را مى‌نگرند، همواره از جانب خداوند درود و سلام به ايشان فرستاده مى‌شود، از خداوند مى‌خواهيم كه به رحمت خود بهشت را ارزانى ما دارد كه او بر هر چيزى تواناست».

اما كافران جايگاه و پناهگاهى جز آتش ندارند.

وَ الَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ‌ و كسانى كه كفر ورزيدند، بهره بردارى مى‌كنند و مى‌خورند چنان كه چارپايان مى‌خورند، و آتش جايگاه ايشان است.

سبب در آمدن ايشان به آتش به جاى بهشت اين است كه آنان طيّبات خود را در زندگى دنيا تمام كردند و در منجلابهاى شهوات غوطه ور شدند، و در آن سوى نعمتها خواستار رسيدن به هدفى برتر (جهان ديگر) نبودند، و اين مطلبى است كه آيه بيستم از سوره احقاف آن را بيان مى‌كند وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها.

و مى‌پرسيم: معنى‌ يَأْكُلُونَ كَما تَأْكُلُ الْأَنْعامُ‌ چيست؟

پاسخ: مؤمن مى‌خورد براى آن كه به كار و عمل برخيزد، و براى رسيدن به هدفى تلاش كند، و هدف را به خاطر خدا جستجو كند، وَ أَنَّ إِلى‌ رَبِّكَ الْمُنْتَهى‌، در صورتى كه براى كافر كه همه تلاش او براى آن است كه از خوردن (و ديگر شهوتها) بهره بردارى كند، هدف چيزى است كه ديگر فعاليتها بر گرد آن مى‌چرخد، و آن خوردن است. آيا اين حالت چارپايان نيست؟

[١٣] آن آتش است و وعده‌گاه ايشان (در آخرت)، اما در دنيا نيز گاه خدا ايشان را به عذابى دردناك از جانب خود معذب مى‌سازد.

وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ‌