تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٢ - شرح آيات

مى‌خورد، و در قنديلهايى زرّين جايگزين مى‌شود كه به عرش آويخته است؛ و به هر مرد از ايشان هفتاد غرفه از غرفه‌هاى فردوس ميان صنعاء و شام بخشيده مى‌شود كه نور آنها ميان مشرق و مغرب را پر مى‌كند، و در هر غرفه هفتاد در است، و بر هر در هفتاد لنگه در طلايى وجود دارد». [١٢] [٧] قرآن كسانى را كه ايمان آورده‌اند، و آماده روان كردن فرمانهاى رسالت شده‌اند، و از ارزشهاى حقى كه از پروردگارشان نازل شده آگاهى يافته‌اند، به آن تشويق مى‌كند كه براى يارى كردن به دينش به جهاد در راه خدا بپردازند، و در مقابل مژده فتح و ثبات به ايشان مى‌دهد.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَ يُثَبِّتْ أَقْدامَكُمْ‌ اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، اگر به يارى خدا برخيزيد، به شما نصرت و پيروزى مى‌بخشد و گامهايتان را ثابت و استوار مى‌كند.

و از آن نظر چنين است كه ايمان تنها عمل كردن به اسلام در حدود قضاياى شخصى نيست، بلكه تحمّل مسئوليت جهاد در راه بالا بردن كلام خدا در زمين نيز هست.

شايد تعبير از يارى «خدا»، با وجود بى نياز بودن از همه جهان و جهانيان، از آن روى آمده است تا شامل يارى هر چيز شود كه به ايمان به خدا پيوستگى دارد، در هر زمينه و در هر سرزمينى و در هر زمان، تا چنان شود كه مؤمن براى خدا به هر كارى قيام كند، و براى دفاع از حق هميشه در مواجهه با هر شخص و هر قوه آمادگى داشته باشد.

پاداش هر نصر نصرى همانند آن است، پس در آن هنگام كه با تطبيق دين خدا در حق خود و كسانت و جامعه‌اى كه در آن زندگى مى‌كنى، و از آن عليه دشمنان آن به دفاع مى‌پردازى و بدين گونه به نصرت خدا اقدام مى‌كنى، خدا نيز به همان نسبت به تو يارى مى‌كند. اما اگر يارى خود را منحصر در بعضى از نواحى‌