تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١ - رهنمودهايى از آيات
معناى واژهها
١٦ [البطشة الكبرى]: مورد مؤاخذه قرار گرفتن شديد در روز قيامت.
١٨ [أدّوا]: يعنى بدهيد، از اداء چنان كه گفته مىشود «أدّ الأمانة» يعنى امانت را به صاحب آن داد و ادا كرد.
٢٤ [رهوا]: يعنى ساكن و آرام بر حال خود پس از بيرون آمدن شما از آن، به اين كه راههاى آن بر حال خود جريان پيدا كند تا فرعون به طمع عبور كردن از آن اقتدا و غرق شود، و از آن روى چنين شد كه زدن آن با عصا به قصد بازگشتن به حال عادى آن به دست موسى (ع) بود.
/ ٢٤
و اين كه بر خدا برترى مجوييد
رهنمودهايى از آيات
آدمى در زندگى خود با دو گونه فتنه و آزمايش رو به رو مىشود
اول: فتنههاى روزانه است كه شبيه ديگر عناصر متغير زندگى فردى تكرار مىشود، و همچون گرسنگى است كه از پى آن سيرى مىآيد، و تشنگى كه در پى آن سيراب مىشود، و چون آفتابزده شود در خانه خود آرام مىگيرد، كه همگان با اين نوع فتنهها برخورد پيدا مىكنند، و از طبيعت زندگى آن است كه در آن چالش از طرفى است، و پاسخ دادن به چالش از طرفى ديگر، و در اين جا ابتلا نهفته است، و