تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٣ - مقصود از فضولى

است.

قوله: اذا لم يملك التصرف: ضمير فاعلى در « لم يملك» به مالك راجع است.

قوله: كما يؤمى اليه: ضمير مجرورى در « اليه » به شمول الفضولى العقد الصادر من البكر الرشيدة راجع است.

قوله: و حينئذ فيشمل بيع الراهن: كلمه « حينئذ » يعنى حين كان الفضولى شاملا للعقد الصادر من المالك اذا لم يملك التصرف و مقصود از بيع راهن اين است كه راهن يعنى كسى كه مال خود را بابت قرضى كه از ديگرى گ رفته نزد وى رهن و گ رو گ ذارد و سپس بدون اذن مرتهن مال مزبور را بفروشد چ ه آنكه اين بيع فضولى است زيرا به مقتضاى الراهن و المرتهن كلاهما ممنوعان عن التصرف وى حق نداشته بدون اذن مرتهن مال الرهن را بفروشد حال كه مرتكب چ نين بيعى شده اين بيع فضولى بوده و صحت و لزومش موقوف به اجازه مرتهن مى‌باشد.

قوله: و السفيه: يعنى اگر سفيه مال خود را بدون اذن ولى بفروشد بيعش فضولى است و لزوم آن موقوف به اجازها ولى مى‌باشد.

قوله: و نحوهما: يعنى و نحو بيع الراهن و السفيه كبيع المرتهن و المفلّس و المحجور عليه.

قوله: و طيّب نفسه بالعقد: ضمير فاعلى در « طيّب » به مالك راجع است.

قوله: من دون حصول اذن منه: ضمير مجرورى در « منه » به مالك عود مى‌كند.

قوله: و يؤيّده اشتراطهم: ضمير منصوبى در « يؤيّده » به شموله لما اذا تحقق رضا المالك للتصرف الخ راجع است.

قوله: و فرّعوا عليه: ضمير در « عليه » به اشتراط مذكور راجع است.

قوله: و يؤيده ايضا: مرجع ضمير منصوبى همان شموله لما اذا تحقق الخ‌