تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٢ - تنبيه شرح موارد اكراه و حكم آنها در معاملات

از اين گ ذشته ميتوان گ فت اصالة القصد در اينجا نيز جارى است همانطورى كه در افعال اختياريه جارى مى‌باشد.

شرح مطلوب‌

قوله: انّ اكراه احد الشخصين على فعل واحد: مثلا زيد به عمرو بكر گ ويد:

خانه من را يكى از شما دو نفر بايد بفروشد و در صورتى كه هيچيك به آن اقدام نكنيد هردو را خواهم كشت.

قوله: بمعنى الزامه عليهما: ضمير در « الزامه » به « فعل واحد» راجع بوده و در « عليهما » به « شخصين » برمى‌گردد.

قوله: و ايعادهما على تركه: مقصود از « ايعاد » همان تهديد بوده و ضمير تثنيه در آن به « شخصين » برمى‌گردد.

قوله: كاكراه شخص واحد على احد الفعلين: مانند اينكه زيد به عمرو بگويد: يا خانه من را بايد بفروشى و يا همسرت را طلاق دهى و اگر هردو را ترك كنى تو را مى‌كشم.

قوله: فى كون كل منهما مكرها: ضمير در « منهما » به شخصين راجع است.

قوله: بعد ملاحظة عدم تحقق الوكالة مع الاكراه: يعنى بعد از اين فرض و فراغ از آن‌كه در صورت اكراه وكالت باطل است.

قوله: و الاقوى هنا: مشار اليه « هنا » مورد سوّم مى‌باشد.

قوله: و الفرق بينهما: يعنى بين مجنون و مكره.

قوله: انتهى: يعنى انتهى كلام الشهيد الثانى (ره) فى المسالك.

قوله: و هو حسن: ضمير « هو » به ما ذكره الشهيد (ره) برمى‌گردد.

قوله: و قال ايضا: ضمير در « قال » به مرحوم شهيد ثانى راجع است.

قوله: لو اكره الوكيل على الطلاق: مرحوم شهيدى در حاشيه فرموده است:

اين مسئله در موردى فرض شده كه شخصى از طرف زوج وكيل شده‌