٦٣٥٢.امام صادق عليه السلام : تـا زمانى كـه دو مـسلمان با يكديگر قـهر باشند ، ابليس خوشحال است و هرگاه با هم (آشتى و) ديدار كنند ، زانوهايش به هم خورد و بندهايش از هم بگسلد و فرياد زند : اى واى بر من ، هلاك شدم .

٦٣٥٣.امام صادق عليه السلام : هيچ گاه دو مرد با حالت قهر از يكديگر جدا نشوند ، مگر اين كه يكى از آن دو سزاوار بيزارى (خدا و رسولش از او) و لعنت باشد و چه بسا كه هر دوى آنها سزاوار اين امر باشند . معتّب عرض كرد : خدا مرا فدايتان گردانت ، ظالم ، درست (مستحق اين كيفر هست) امّا مظلوم چرا ؟. حضرت فرمود : براى آن كه برادرش را به آشتى با خود دعوت نمى كند و از سخن او چشم نمى پوشد . شنيدم پدرم مى فرمود : هرگاه دو نفر با هم ستيزه كردند و يكى از آن دو بر ديگرى چيره آمد ، بايد آن كه در حقّ او ستم شده نزد آن ديگرى برود و به او بگويد : اى برادر ، ستمكار (و مقصّر) من هستم ، تا قهر و جدايى ميان او و رفيقش برطرف شود ؛ زيرا خداوند تبارك و تعالى داورى عادل است و حقّ ستمديده را از ستمگر مى ستاند .

١٧٧٨ نهى از قهر بودن با برادر بيش از سه روز

٦٣٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قهر، بيش از سه روز، روا نيست .

٦٣٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : روا نـيست كه مـؤمـن ، بـيش از سه روز با برادرش قهر باشد .

٦٣٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قهر كردن بيش از سه روز روا نيست . پس اگر با هم رو به رو شدند و يكى از آن دو سلام كرد و ديگرى جواب سلامش را داد ، هر دو در ثواب شريك هستند ، ولى اگر جوابش را نداد ، آن كه سلام كرده از گناه مبرّاست و ديگرى گنهكار است .

٦٣٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به يكديگر پشت نكنيد و از هم نَبُريد و با هـم ، اى بـندگان خدا ، برادر باشيد . قهر كردن دو مؤمن سه روز است ؛ اگر (پس از سه روز) با هم صحبت نكردند خداوند عز و جل از آن دو ، روى گرداند تا زمانى كه با هم صحبت كنند .

٦٣٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو مسلمانى كه با هم قهر كنند و سه روز به قهر خود ادامه دهند و آشتى نكنند ، هر دو از اسلام بيرون روند و ميان آنان هيچ پيوند دينى نباشد و هركدام از آنها پيش از ديگرى با برادرش حرف بزند ، در روز حسابرسى جلوتر به بهشت رود .

٦٣٥٩.امام باقر عليه السلام : هـيچ دو مـؤمنى بيش از سه روز بـا يكديگر قهر نكردند ، مگر اين كه در روز سوم من از آن دو بيزار شدم . عرض شد : يابن رسول اللّه ، آن كه ظالم و مقصّر است ، آرى (حقّش همين است) امّا مظلوم چرا ؟ فرمود : چرا آن مظلوم پيش مقصّر نمى رود و نمى گويد : مقصّر من هستم ، تا آشتى كنند ؟ !.

٣٩٢

هدايت

١٧٧٩ هدايت عمومى خداوند

«گفت: پروردگارِ ما آن كسى است كه هر چيزى را خلقتى كه در خور اوست داد، سپس هدايت كرد» .

٦٣٦٠.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «انّـا هديناه السبيل ...» [١] ـ : يعنى ما راه را به او شناسانديم ؛ يا آن را در پيش مى گيرد و يا رهايش مى كند .

١٧٨٠ زنده كردن از طريق هدايت

«و هركس، كسى را زنده كند، چنان است كه همه مردم را زنده كرده است» .

٦٣٦١.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آيه ياد شدهـ : يعنى كسى كه ديگرى را از گمراهى به راه راست درآورد ، مانند اين است كه او را زنده كرده است و كسى كه ديگرى را از راه راست به گمراهى كشاند ، او را كشته است .

١٧٨١ ثواب هدايت كردن

٦٣٦٢.بحار الأنوار : روايت شده است كه داود عليه السلام تنها به صحرا رفت . پس خداوند به او وحى فرمود : اى داود ، چه شده است كه تو را تنها مى بينم ؟ عرض كرد : معبودا ، شوق ديدار تو در جانم شدّت گرفته و ميان من و خلق تو حايل گشته است . خداوند به او وحى فرمود : به ميان آنان برگرد ؛ زيرا اگر تو يك بنده گريز پا را نزد من بياورى ، تو را در لوح با صفت «ستوده» ثبت مى كنم .

٦٣٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ آنگاه كه على عليه السلام را به يمن فرستادـ : اى على ، هرگز با كسى جنگ مكن تا اين كه قبلاً او را (به اسلام) دعوت كنى . به خدا سوگند ، كه اگر خداوند مردى را به دست تو هدايت كند برايت بهتر است از آنچه آفتاب بر آن طلوع و غروب كند و تو را بر او ولايت است ، اى على .

٦٣٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به مردى كه خواهش به تو سفارش مى كنم كه چيزى را شريك خدا نگردانى ... و مردم را به اسلام فراخوان و بدان كه به ازاى هر كس كه دعوت تو را پاسخ دهد ، ثواب آزاد كردن بنده اى از فرزندان يعقوب خواهى داشت .