٣٣٥٢.امام صادق عليه السلام ـ دربـاره آيـه « ... پليدى را از شما ببرد» {-ـ : (مراد از) آلودگى همان شكّ است . به خدا سوگند كه ما هرگز درباره پروردگار خود شكّ نمى كنيم .

ر . ك : يقين ، باب ١٨٩٥ .

١٠٤٧ عوامل به وجود آمدن شكّ

٣٣٥٣.امام على عليه السلام : شكّ ، حاصل نادانى است .

٣٣٥٤.امام على عليه السلام : هركه در كار خدا گردنكشى كند ، دستخوش شكّ شود و هركه شكّ كند ، خداوند بر او چيره گردد و با قدرت خود وى را به خوارى افكند و با جلال خود وى را حقير گرداند ، همچنان كه او در كار خداوند كوتاهى كرده بود .

٣٣٥٥.امام على عليه السلام : دچار شبهه نشويد كه گرفتار شكّ مى شويد و شكّ نكنيد كه به كفر گرفتار مى آييد و به نفْسهاى خود ميدان ندهيد كه در اين صورت (در دين) سهل انگار مى شود .

٣٣٥٦.امام على عليه السلام : شكّ ، ايمان را بر باد مى دهد .

٣٣٥٧.امام على عليه السلام : شكّ ، نور دل را خـامـوش مى كند .

٣٣٥٨.امام على عليه السلام : حاصل شكّ ، سرگردانى است.

ر . ك : يقين ، باب ١٨٩٧ .

١٠٤٨ آنچه شكّ را مى زدايد

٣٣٥٩.امام على عليه السلام : با انديشيدن پياپى ، شكّ ناپديد مى شود .

٣٣٦٠.امام على عليه السلام : در شگفتم از كسى كه آفرينش خدا را مى بيند و در او شكّ دارد .

٣٣٦١.امام على عليه السلام : هيچ (بنده) با اخلاصى دچار شبهه نشد و هيچ يقين كننده اى ، شكّ نكرد .

١٠٤٩ شاخه هاى شكّ

٣٣٦٢.امام على عليه السلام : شكّ چهار شاخه دارد : جدال كردن ، ترس ، سرگردانى و تن دادن . كسى كه ستيزه كردن را عادت خويش گرداند ، شب او صبح نشود و كسى كه از حوادث آينده وحشت داشته باشد ، به گذشته برگردد و كسى كه در (عالم) ترديد و تشويش سرگردان ماند ، پايمال سُمهاى شياطين شود و كسى كه به هلاكت دنيا و آخرت تن دهد ، در هر دو سراى هلاك گردد .

٢٢٤

شهادت (١) «در مسائل قضايى»

١٠٥٠ شهادت عادلانه

«اى مؤمنان! در راه (رضاى) خدا به داد برخيزيد و به عدالت گواهى دهيد . و دشمنى تان با بعضى از مردم وادارتان نكند كه عدالت نورزيد . عدالت ورزيد كه آن به تقوا نزديكتر است و از خدا پروا كنيد كه خدا به آنچه مى كنيد آگاه است» .

٣٣٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من عادل هستم و جز به عدالت ، شهادت نمى دهم .

٣٣٦٤.امام على عليه السلام : عدالت ، روح شهادت دادن است .

١٠٥١ ترغيب به شهادت دادن

«و براى خدا شهادت را (به راستى) ادا كنيد» .

«و شاهدان چون (به شهادت دادن) فرا خوانده شوند، نبايد خوددارى كنند» .

٣٣٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه براى زنده كردن حقّ يك نفر مسلمان شهادت حقّ بدهد ، روز قيامت در حالى آورده مى شود كه پرتوِ نور چهره اش تا چشم كار مى كند ديده مى شود و خلايق او را به نام و نسب مى شناسد .

٣٣٦٦.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «و شــاهدان چون ...» ـ : هرگاه فردى براى شهادت دادن دعوت شد ، سزاوار نيست بگويد : من براى شما شهادت نمى دهم .

٣٣٦٧.امام صادق عليه السلام : هرگاه براى شهادت دادن فرا خوانده شدى ، اجابت كن .

١٠٥٢ كتمان شهادت

«كيست ستمكارتر از كسى كه شهادتى از خدا را در نزد خويش پوشيده دارد؟» .

«شهادت را كتمان نكنيد و هركه آن را كتمان كند، دلش گنهكار است . و خدا به آنچه انجام مى دهيد داناست» .

٣٣٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كسى هنگامى كـه بـراى شـهـادت دادن فرا خوانده شود آن را كتمان كند، همانند كسى است كه شهادتِ دروغ دهد.

٣٣٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه از شهادت خود برگردد و آن را كتمان كند ، خداوند در حضور خلايق گوشتش را به وى بخوراند و در حالى كه زبان خود را مى جود به دوزخ رود.

١٠٥٣ كسانى كه شهادتشان پذيرفته است

٣٣٧٠.امام على عليه السلام ـ خطاب به شريحـ : بدان كه مسلمانان نسبت به يكديگر عادل به شمار مى آيند ، مگر كسى كه به كيفر گناهى حدّ خورده و توبه نكرده باشد يا به شهادت دروغ دادن شهرت داشته باشد يا گمانِ بد درباره او برده شود (و مظنون باشد) .

٣٣٧١.امام صادق عليه السلام : شهادت فاسق را جز بر ضدّ خودش نمى پذيرم .

٣٣٧٢.امام صادق عليه السلام : امير المؤمنين عليه السلام نَـه شـهادت آدم فـحّاش و بد زبان را مى پذيرفت و نه شهادت كسى را كه سوء پيشينه دينى داشت.

١٠٥٤ آداب شهادت دادن

٣٣٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به پرسش از شهادت دادنـ : آفتاب را مى بينى ؟ هرگاه موضوع به همين روشنى بود شهادت بده و گرنه خوددارى كن .