٦١٥٩.امام على عليه السلام : خودتان را به وسيله آب از بوى نامطبوعى كه مايه آزار ديگران است پاكيزه سازيد ، به (سر و وضع) خودتان برسيد ؛ زيرا خداوند عز و جل از بندگان كثيف و لاقيد خود ، كه هر كس با او مى نشيند از وى بيزار مى شود ، متنفّر است .

٦١٦٠.امام على عليه السلام : اتاق هاى خـود را از تار عنكبوت تميز كنيد ؛ زيرا باقى گذاشتن آن در خانه فقر مى آورد .

٦١٦١.امام باقر عليه السلام : جارو كردن اتاق ها فقر را از بين مى برد .

٦١٦٢.امام صادق عليه السلام : شستن ظرف و جارو زدن جلو در منزل ، باعث جلب روزى مى شود .

١٧٢٦ اسلام و پاكيزگى

٦١٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خودتان را با هر وسيله اى كه مى توانيد پاكيزه كنيد ؛ زيرا كه خداوند متعال اسلام را بر پايه پاكيزگى بنا كرده است و هرگز به بهشت نرود ، مگر كسى كه پاكيزه باشد .

٦١٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، عابد پاكيزه را دوست دارد .

٦١٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه جامه اى مى پوشد ، بايد آن را پاكيزه نگه دارد .

٦١٦٦.امام على عليه السلام : لـبـاس پـاكيزه غـم و انـدوه را مـى بـرد و از طهارت(هاى) نماز است.

٦١٦٧.امام رضا عليه السلام : پاكيزگى از اخلاق پيامبران است .

ر . ك : عنوان ٢٥٥ «طهارت و پاكى» .

٣٨٠

نعمت

١٧٢٧ نعمت هاى بى شمار خداوند

«و هر آنچه از او خواستيد به شما عطا كرد و اگر نعمت خدا را شماره كنيد، نمى توانيد آن را به شمار در آوريد. همانا انسان ستم پيشه ناسپاس است» .

٦١٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه نعمت خداوند عز و جل را جز در خوراك يا نوشيدنى يا پوشاك نبيند ، بى گمان عملش كوتاه و عذابش نزديك باشد .

٦١٦٩.امام على عليه السلام : ستايش خـداوندى را كــه گويندگان از پس ستايش او برنيايند و شمارندگان ، شمارش نعمت هايش را نتوانند .

٦١٧٠.امام على عليه السلام ـ در سفارش به كميلـ : اى كميل ، تو هيچ گاه از نعمت و عافيت خداوند عز و جل بى بهره نيستى . پس در هيچ حال از ستايش و تمجيد و تسبيح و تقديس و شكر و ياد او دست برندار .

١٧٢٨ غفلت از نعمت ها

٦١٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو نعمت است كه بسيارى از مردم در آنها آزموده مى شوند (يا به سبب آنها به گمراهى و فساد مى افتند) : فراغت و تندرستى .

٦١٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو نعمت است كه ناديده گرفته مى شوند : امنيّت و سلامت .

٦١٧٣.امام على عليه السلام : كسى كـه در نـعمت بـاشد ، قـدر گرفتارى را نمى داند .

٦١٧٤.امام حسن عليه السلام : نعمت ها تا هستند ناشناخته اند و همين كه رفتند (قدرشان) شناخته مى شوند .

١٧٢٩ خوش همسايگى با نعمت ها

٦١٧٥.امام على عليه السلام : براى نعمت ها، پيش از آن كه از شما جدا شوند ، همدمى نيكو باشيد؛ زيرا نعمت ها مى روند و به نحوه رفتارى كه همدمش با آن كرده است گواهى مى دهند .

٦١٧٦.امام على عليه السلام : از رميدن نعمت ها برحذر باشيد ؛ زيرا هر گريخته اى باز نمى گردد .

٦١٧٧.امام هادى عليه السلام : بــراى نعمت ها همسايه خوبى باشيد و با سپاسگزارى و قدردانى از آنها ، بر نعمت هاى خويش بيفزاييد و بدانيد كه نفْس (آدمى) ، آنچه را به او داده مى شود ، به راحتى مى پذيرد و در برابر آنچه از آن باز داشته مى شود ، به شدّت مقاومت مى كند .

١٧٣٠ عوامل پايندگى نعمت ها

«و اگر مردم آبادى ها ايمان آورده بودند و پرهيزگارى مى كردند، هر آينه بركاتى از آسمان و زمين بر ايشان مى گشوديم، ولى تكذيب كردند. پس به كيفر دستاوردشان آنان را فرو گرفتيم» .

«اين (كيفر) بدان سبب است كه خداوند نعمتى را كه به قومى ارزانى داشته باشد، تغيير نمى دهد، مگر آن كه آنان آنچه را در دل دارند تغيير دهند و خدا شنواى داناست» .

٦١٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند بندگانى دارد كه نعمت ها را به آنان اختصاص داده است ؛ تا زمانى كه اين نعمت ها را به مردم بذل و بخشش كنند ، آنها را در ميانشان نگه مى دارد و هرگاه دريغ ورزند ، نعمت ها را از آنان به ديگران منتقل مى كند .

٦١٧٩.امام على عليه السلام : هركه از نعمت هاى خدا بيشتر بهره مند باشد ، نيازهاى مردم به او زياد شود . پس ، هركس براى رضاى خدا وظيفه خود را در قبال نعمت ها به جا آورد ، آنها را در معرض دوام و پايندگى قرار دهد و هركه به وظيفه خود در اين باره عمل نكند ، آن نعمت ها را در معرض زوال و نابودى نهاده است .

٦١٨٠.امام على عليه السلام : كمترين وظيفه شما در قبال خداوند اين است كه از نعمت هاى او در راه معصيتش استفاده نكنيد .

٦١٨١.امام صادق عليه السلام : نعمت ها نپايند مگر بعد از سه كار : شناخت جايگاه شايسته خداوند در نعمت ها ، گزاردن شكر آنها و رنج و زحمت كشيدن در آنها .

٦١٨٢.امام صادق عليه السلام : هر كه نعمت خــدا به او زياد شود ، بار زحمت و هزينه مردم بر دوش او سنگين تر شود ؛ بنابراين ، با به دوش كشيدن بار زحمت و هزينه مردم نعمت (خود) را پايدار سازيد و آن را در معرض زوال قرار ندهيد ؛ زيرا به ندرت پيش مى آيد كه نعمتى از كسى زوال آيد و دوباره به او برگردد .

٦١٨٣.امام كاظم عليه السلام : كسى كه صرفه جو و قانع باشد ، نعمت برايش مى ماند و كسى كه ريخت و پاش و اسراف كند ، نعمت از او زوال مى آيد .

٦١٨٤.امام رضا عليه السلام : بـه كــار بستن عــدالت و نيكوكارى ، گوياى پايندگى نعمت است .

ر . ك : گناه ، باب ٧٦٨ .