منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٥١
٣٨٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از ظلم كردن بپرهيزيد ، كه آن ، ظلمتهاى روز قيامت است .
٣٨٧٦.امام على عليه السلام : ستمگرى ، پست ترين رذيلت است .
٣٨٧٧.امام على عليه السلام : ستمگرى ، قدم را مى لغزاند ، نعمتها را سلب مى كند و امّت ها را به نابودى مى كشاند .
٣٨٧٨.امام على عليه السلام ـ در خطبه اى كه ضمن آن از بيدادگرى بيزارى مى جويدـ : به خدا سوگند اگر شب را تا صبح روى (بوته هاى) خار اُشتر به سر برم و مرا ، در كُند و زنجير ببندند و بكشانند ، خوشتر دارم از اين كه در روز قيامت با دامنى آلوده به ستم بر يكى از بندگان خدا يا غصب كمترين چيزى از متاع پست دنيا بر خدا و رسول او وارد شوم . چگونه به خاطر جسمى كه تار و پودش به سرعت به سوى پوسيدگى پيش مى رود و روزگاران درازى در زير خاك مى ماند ، بر كسى ستم كنم ؟.
٣٨٧٩.امام على عليه السلام ـ نيز در همين خطبهـ : به خدا سوگند اگر هفت اقليم را با هر آنچه در زير افلاك آن است به من دهند ، بدين شرط كه با گرفتن پوست جوى از دهان مورچه اى نافرمانى خدا كنم ، هرگز چنين نخواهم كرد .
٣٨٨٠.امام على عليه السلام : زنهار از ستمگرى ؛ كه هر كسى ستم كرد ، روزگارش ناگوار شد .
٣٨٨١.امام على عليه السلام : براى زوال نعمت خدا و شتاب خشم و انتقام او ، هيچ چيز كارگرتر از ستمگرى نيست ؛ زيرا خداوند دعاى ستمديدگان را مى شنود و همواره در كمين ستمگران است .
٣٨٨٢.امام على عليه السلام : هر كه ستم كند ، (كمر) عمرش شكسته شود .
٣٨٨٣.امام على عليه السلام : كسى كه بر مركب ستم سوار شود ، مركبش او را به سر بر زمين كوبد .
٣٨٨٤.امام على عليه السلام : هر كه ستم كند ، ستمش او را به هلاكت كشاند .
٣٨٨٥.امام صادق عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله از خوردن چيزى كه مورچه با دهان و پاهاى خود حمل مى كند ، نهى فرمود .
١١٨٧ انواع ستم
٣٨٨٦.امام على عليه السلام : بدانيد كه ظلم بر سه گونه است : ظلمى كه هرگز بخشيده نمى شود ، ظلمى كه بازخواست مى شود و ظلمى كه بخشوده مى شود و بازخواست نمى گردد . امّا ظلمى كه هرگز بخشيده نمى شود ، شرك ورزيدن به خداست ... اما ظلمى كه بخشوده مى شود ، ستمى است كه بنده با ارتكاب بعضى گناهان كوچك به خود روا مى دارد و امّا ظلمى كه بازخواست خواهد شد ، ستم بندگان به يكديگر است .
ر . ك : گناه ، باب ٧٦٢ .
١١٨٨ زشت ترين نوع ستم
٣٨٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خشم خداوند سخت است بر آن كه به كسى ستم كند كه ياورى جز خدا نمى يابد .
٣٨٨٨.امام على عليه السلام : ستم كردن به ناتوان ، زشت ترين نوع ستم است .
٣٨٨٩.امام على عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه كيفر كدام گناه زودتر بهـ : آن كه به كسى ستم كند كه ياورى جز خدا ندارد و آن كه در گزاردن حقّ نعمتها كوتاهى كند و آن كه دست تعدّى و ستم به سوى فقير دراز نمايد .
٣٨٩٠.امام على عليه السلام : از زشت ترين ستمها ، ستم كردن به مردمان بزرگوار است .
٣٨٩١.امام باقر عليه السلام : هنگامى كـه وفـات على بـن الحسين عليه السلام فـرا رسيد ، مرا به سينه خود چسبانيد و سپس فرمود : فرزندم ! تو را به همان چيزى سفارش مى كنم كه پدرم هنگام وفاتش به من سفارش كرد و فرمود كه پدر او نيز همان را به ايشان سفارش كرده است . فرمود : فرزندم ! زنهار از ستم كردن به كسى كه در برابر تو ياورى جز خدا ، نمى يابد .
١١٨٩ مهلت دادن به ستمگر
٣٨٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به ستمگر چندان مهلت مى دهد كه مى گويد مرا وا گذاشته است ، سپس او را سخت كيفر مى دهد . خداوند پس از نابودكردن ستمگران خود را حمد و سپاس گفته و فرموده است : «و بنياد گروهى كه ستم مى كردند قطع شد و خدا را سپاس كه پروردگار جهانيان است» .
٣٨٩٣.امام باقر عليه السلام : خداوند ميان دو كلمه ، چهل سال به فرعون مهلت داد . سپس او را به عذاب آخرت و دنيا گرفتار كرد . از زمانى كه خداوند متعال به موسى و هارون فرمود : «هر آينه دعاى شما دو تن اجابت شد» تا زمانى كه اجابتش را به موسى معلوم كرد ، چهل سال طول كشيد .
١١٩٠ پشيمانى ستمگر
«و روزى كه ستمگر پشت دستان خويش را بگزد گويد : اى كاش! با پيامبر همراهى مى كردم» .
٣٨٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ستمگرى ، مايه پشيمانى است .
٣٨٩٥.امام على عليه السلام : روز عدالت براى ستمگر ، سخت تر است از روز ستم بر ستمديده .
٣٨٩٦.امام باقر عليه السلام : آنچه ستمديده از دين ستمگر مى گيرد بيشتر است از آنچه ستمگر از دنياى ستمديده مى ستاند .
١١٩١ پرهيز از كمك به ستمگر
«و به كسانى كه ستم كرده اند متمايل مشويد كه آتش (دوزخ) به شما مى رسد . و در برابر خدا براى شما دوستانى نخواهد بود و سرانجام يارى نخواهيد شد» .
٣٨٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون روز قيامت شود مناديى ندا دهد : كجايند ستمگران و ياران آنها ؟ آن كه دواتى براى آنان ليقه كرده ، يا سركيسه اى را براى آنان بسته ، يا قلمى براى آنان در مركب فروبرده است . پس آنان را نيز با ستمگران محشور كنيد .
٣٨٩٨.امام صادق عليه السلام : ستمگر و يارى دهنده اش و كسى كه به ستم او راضى باشد ، هر سه در ستم شريكند .
٣٨٩٩.امام صادق عليه السلام : اگر بنى اميه كسى را نمى يافتند كه برايشان بنويسد و ماليات جمع آورى كند و برايشان بجنگد و در جماعتشان حاضر شود ، هرگز نمى توانستند حقّ ما را سلب كنند .
٣٩٠٠.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «و به كسانى كه ستم كرده اند متماـ : هر كه نزد سلطان رود و آرزو داشته باشد او همين قدر زنده بماند كه دستش را در جيب خود برد و چيزى به وى دهد ، به ستمگر متمايل شده است .