منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢٧
١٣٢٦.امام حسين عليه السلام ـ در دعاـ : تويى كه اغيار را از دل دوستانت بيرون كردى تا جز تو را دوست ندارند ... آن كه تو را گم كرد چه يافت ؟ ! و آن كه تو را يافت چه از دست داد ؟ ! آن كه ديگرى را به جاى تو گرفت زيان كرد و باخت .
١٣٢٧.امام صادق عليه السلام : ايمانِ انسان به خدا ناب و خالص نباشد مگر آن كه خداوند را از خودش و پدر و مادر و فرزند و زن و مالش و از همه مردم بيشتر دوست بدارد .
١٣٢٨.امام صادق عليه السلام : دل ، حرم خداست ، پس ، جز خدا را در حرم خدا جاى مده !.
١٣٢٩.امام صادق عليه السلام : محبّت (خدا) برتر از ترس (از خدا) است .
٤٢٠ آنچه دوستى خدا را به دنبال دارد
١٣٣٠.ارشاد القلوب : در حديث معراج آمده است : اى محمّد ! آنان كه به خاطر من با يكديگر دوستى ورزند مستحقّ محبّت من هستند ، و آنان كه به خاطر من به هم مهر ورزند مستحقّ محبّت من هستند ، و آنان كه به خاطر من با يكديگر پيوند و ارتباط برقرار كنند مستحقّ محبّت من هستند ، و آنان كه به من توكل كنند مستحقّ محبّت من هستند . دوستى من نشانى و فرجامى و پايانى ندارد . هر نشانى را كه براى آنان بالا برم ، نشانى را پايين آورم .
١٣٣١.امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى فرموده است : بنده من با هيچ وسيله اى محبوبتر از آنچه بر او واجب گردانيده ام ، محبوب من نمى شود .
١٣٣٢.امام صادق عليه السلام : هرگاه مؤمن از دنيا كنار كشد بلند مرتبه گردد و شيرينى محبّت خدا را دريابد و نزد دنيا پرستان چون ديوانه نمايد ، در صورتى كه شيرينى محبّت خدا با آنها درآميخته است و از اين رو ، جز به او ، دل مشغول نكرده اند .
٤٢١ كسانى كه خداوند دوستشان دارد
«همانا خدا نيكوكاران را دوست دارد» .
«همانا خداوند توبه كاران را دوست دارد و پاكيزگان را دوست دارد» .
«آرى، هر كس به عهد خود وفا كند و از خدا بترسد، همانا خداوند پرهيزگاران را دوست دارد» .
«و خدا شكيبايان را دوست دارد» .
«همانا خدا توكل كنندگان را دوست دارد» .
«همانا خدا عدالت پيشگان را دوست دارد» .
«همانا خدا دوست دارد كسانى را كه در راه او در صفى، همانند ديوارى كه اجزايش را با سرب به هم پيوند داده باشند، مى جنگند» .
١٣٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند انسانِ با حياىِ بردبارِ پاكدامنِ با مناعت را دوست دارد .
١٣٣٤.امام سجّاد عليه السلام : خداوند هر دل غمناك و هر بنده سپاسگزار را دوست دارد .
١٣٣٥.امام باقر عليه السلام : خداوند دوست دارد كسى را كه با مردم مزاح و شوخى كند ، اما سخن زشت به زبان نياورد و نيز كسى را كه انديشه اى يكتاپرست داشته باشد و كسى را كه آراسته به صبر باشد و كسى را كه به نماز خواندن افتخار كند .
٤٢٢ كسانى كه خداوند دوستشان ندارد
«در راه خدا با كسانى كه با شما مى جنگند پيكار كنيد، و تجاوز نكنيد كه خدا تجاوزگران را دوست ندارد» .
«و خداوند تبهكاران را دوست ندارد» .
«همانا او اسراف كنندگان را دوست ندارد» .
«همانا او مستكبران را دوست ندارد» .
٤٢٣ محبوبترين مردم نزد خدا
١٣٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : محبوبترينِ بندگان خدا ، نزد خداوند كسى است كه به حال بندگانش سودمندتر و در اداى حقّ خدا كوشاتر باشد . همانان كه خوبى و انجام كارهاى نيك محبوب ايشان است .
١٣٣٧.امام صادق عليه السلام : مـحـبـوبترين كـس نـزد خداوند عز و جل آن است كه در گفتارش راستگو باشد و در گزاردن نماز و آنچه خدا بر او واجب كرده است مواظبت كند و امانت پرداز باشد .
٤٢٤ آثار محبّت خدا
«بگو: اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خداى دوستتان بدارد و گناهانتان را ببخشايد كه خداوند آمرزگار و مهربان است» .
١٣٣٨.امام على عليه السلام : هرگاه خداوند بنده اى را دوست بدارد عبادت را به دلش اندازد .
١٣٣٩.امام صادق عليه السلام : هر كس از اين كه بداند خداوند دوستش دارد خوشحال مى شود ، بايد به فرمانهاى خدا عمل كند و از ما پيروى نمايد . آيا نشنيده است سخن خداوند عز و جل را به پيامبرش كه : «بگو : اگر خدا را دوست داريد ...» .
٤٢٥ ملاك منزلت داشتن نزد خدا
١٣٤٠.امام صادق عليه السلام : هر كس مى خواهد بداند كه چه منزلتى نزد خداوند دارد ، بنگرد كه منزلت خدا نزد او چگونه است ؛ زيرا بنده به همان اندازه نزد خدا منزلت دارد كه بنده براى خدا نزد خود منزلت قائل است .
٤٢٦ نشانه خدا دوستىِ انسان
١٣٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نشانه دوست داشتن خداوند متعال دوست داشتن ياد و نام خداست و نشانه ناخوش داشتن خداوند متعال ناخوش داشتن ياد و نام خداوند عز و جل است .
١٣٤٢.امام صادق عليه السلام : خداوند متعال به موسى عليه السلام وحى فرمود : دروغ مى گويد آن كس كه گمان برد مرا دوست دارد ، امّا چون شب فرا رسد چشم از (عبادت) من فرو بندد . مگر نه اين است كه هر دلداده اى دوست دارد با دلدار خود خلوت كند ؟ !.
٤٢٧ بزرگترين منزلت
١٣٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند فرمود : بنده من با هيچ وسيله اى دوست داشتنى تر از (انجام) واجبات ، محبوب من نمى شود . او با مستحبات وسيله جلب محبّت مرا فراهم مى آورد ، چندان كه محبوب من مى شود و چون دوستش بدارم گوش شنواى او مى شوم و چشم بيناى او و زبان گوياى او و دست نيرومند او و پاى رهپوى او . هرگاه مرا بخواند ، پاسخش دهم و هرگاه از من (چيزى) بخواهد عطايش كنم .