٣٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زود باشد كه ملّتها بر شما هجوم آورند همچون هجوم بردن گرسنگان به كاسه غذا . يكى از آن ميان گفت : آيا به علّت آن كه در آن هنگام شمار مان اندك است ؟ فرمود : بر عكس ، تعدادتان بسيار زياد است امّا چونان كف و خاشاك روى سيلاب هستيد ، خداوند هيبت و شكوه شما را از دلهاى دشمنانتان بر مى گيرد و در دلهاى شما وهن مى افكند . يكى پرسيد : اى پيامبر خدا ، وهن چيست ؟ فرمود : دوست داشتن دنيا و ناخوش داشتن مرگ .

٣٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه امّت من دنيا را بزرگ دارد ، خداوند شكوه اسلام را از او مى گيرد .

ر . ك : عنوان ٧٠ «جماعت» ؛ ١٣١ «اختلاف» .

٨٨ نگرانى پيامبر درباره امتش

٣٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من از سه چيز بر امّت خود بيم دارم : گردن نهادن به فرمان آزمندى و بخل ، پيروى از هوا و هوس ، و پيشواى گمراه .

٣٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه از آنها بر امّت خود مى ترسم : گمراهى بعد از شناخت ، فتنه هاى گمراه كننده و شكمبارگى و شهوترانى .

٣٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه بيش از هر چيز درباره امتم نگران كننده است ، سه چيز مى باشد : لغزش عالم ، يا مجادله منافق به وسيله قرآن ، يا دنيايى كه گردنهاى شما را مى زند ؛ پس از دنيا بر خويش بترسيد .

٣٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ترسناكترين چيزى كه بعد از خود بر امتم مى ترسم اينهاست : درآمدهاى ناروا ، شهوت نهفته و ربا خوارى .

٣٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ترسناكترين چيزى كه از آنها بر امت خود مى ترسم دو خصلت است : پيروى از خواهشهاى نفس و آرزوى دراز ، زيرا پيروى از هوا و هوس آدمى را از حقّ باز مى دارد و آرزوى دراز آخرت را از ياد مى برد .

٣٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ترسناكترين چيزى كه مى ترسم به آن مبتلا شويد شرك اصغر است ؛ گفتند : اى رسول خدا ! شرك اصغر چيست ؟ فرمود : ريا .

٣٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : وحشتناكترين چيزى كه بر امتم مى ترسم ، منافق زبان باز است .

٣٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ترسناكترين چيزى كه از آن براى امّت خود مى ترسم درخشندگى و فراوانى متاع دنياست .

١٧

امامت

٨٩ امامت

«امروز دينتان را براى شما كامل كردم و نعمتم را بر شما تمام گردانيدم و اسلام را دين شما برگزيدم» .

٣٤٧.امام على عليه السلام : امامت رشته كار امّت است .

٣٤٨.امام باقر عليه السلام : اسلام بر پنج پايه استوار است : نماز ، زكات ، روزه ، حجّ و ولايت و به هيچ چيز به اندازه ولايت دعوت نشده است .

٣٤٩.امام صادق عليه السلام : اگر بندگان ، پيشواى ستمگر را كه از جانب خدا نيست به زمامدارى گيرند ، خداوند كارهاى شايسته اى را كه انجام مى دهند نخواهد پذيرفت .

٣٥٠.امام كاظم عليه السلام : امامت نور و روشنايى است ؛ همان كه خداوند عز و جل فرموده : «به خدا و پيامبر او و نورى كه فرو فرستاديم ايمان آوريد» . فرمود : نور همان امام است .

٣٥١.امام رضا عليه السلام : در حجة الوداع كه سال آخر عمر پيامبر صلى الله عليه و آله بود آيه «امروز دينتان را براى شما كامل كردم ...» نازل شد . امر امامت ، از جمله كمال دين است .

٣٥٢.امام رضا عليه السلام : امامت ريشه بالنده اسلام و شاخه برافراشته آن است .

٣٥٣.امام رضا عليه السلام : امامت زمام دين است و رشته كار مسلمانان و اصلاح و آبادانى دنيا و سرفرازى مؤمنان .

ر . ك : صراط ، باب ١١٠٦ .

٩٠ برترى امامت بر نبوّت

«و (بياد آر) هنگامى كه ابراهيم را پروردگارش به كلماتى آزمود و او آنها را به انجام رسانيد، خدا فرمود: من تو را پيشواى مردم گردانيدم» .

٣٥٤.امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى ابراهيم را به بندگى گرفت پيش از آن كه او را به پيامبرى برگزيند ، و او را به نبوّت رساند پيش از آن كه به رسالت گزيند و او را رسول خود ساخت پيش از آن كه به دوستى برگزيند و او را دوست و خليل خود گردانيد پيش از آن كه امامش قرار دهد . و چون همه اين مقامات را در او گرد آورد فرمود : من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم .

٩١ ناگزيرى از حجّت (نياز به رهبر الهى)

٣٥٥.امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام : خداوند زمين را بدون عالم نگذاشته است ؛ و اگر اين نبود حقّ از باطل شناخته نمى شد .

٣٥٦.امام صادق عليه السلام : زمين از همان گاه كه پديد آمده ، از حجتى دانا كه هر حقى را مردم به دست فراموشى بسپارند زنده مى كند ، تهى نبوده است ؛ آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود : «مى خواهند با دهانهاى خود نور خدا را خاموش كنند ...» .

ر . ك : عنوان ٨٩ «حجّت» ..

٩٢ حجّت، امامى است شناخته شده

٣٥٧.امام صادق عليه السلام : حجّت خداوند عز و جل بر خلقش بر پا نگردد مگر به وجود امامى كه شناخته شده باشد [١] .

٩٣ گاه حجّت در بيم و گمنامى به سر مى برد

٣٥٨.امام على عليه السلام : آرى چنين است ، زمين از كسى كه حجّتهاى خدا را بر پا دارد ـ آشكار و سرشناس يا بيمناك و گمنام ـ تهى نيست ، تا حجّتها و برهانهاى خداوند از بين نرود .

٣٥٩.امام باقر عليه السلام : زمين ، بدون امام ـ آشكار يا نهان ـ باقى نمى ماند .

[١] درباره نايب فاعل «يُعرَف» كه در متن حديث آمده است چند احتمال داده اند: خدا، امام، حقّ و باطل. ولى ما به توجه به عنوان مبحث احتمال دوم را ترجيح داده ايم ـ م.