٥١٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى مردم ! من در ميان شما باشم و جنازه مقتولى پيدا شود و قاتلش معلوم نباشد ؟ اگر اهل آسمانها و زمين در كشتن مرد مسلمانى همداستان شوند ، هر آينه خداوند همه آنان را ، بى شمار و بى حساب ، عذاب دهد .

٥١٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس با نيم كلمه حرف ، در كشتن مؤمنى كمك كند ، روز قيامت خدا را ديدار كند در حالى كه بر پيشانيش نوشته شده است : نوميد (و محروم) از رحمت خدا .

٥١٥١.امام باقر عليه السلام : هـر كس عـمـدا مـؤمـنى را بكشد ، خداوند متعال همه گناهان را براى او ثبت كند و مقتول از گناهان پاك شود و اين سخن خداوند متعال است ، آن جا كه مى فرمايد : «مى خواهم گناه من و گناه خودت را به دوش كشى و از دوزخيان باشى» .

٥١٥٢.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش كه : اگر مؤمن عمدا مؤمنى راـ : اگر به خاطر ايمانش او را كشته باشد ، توبه ندارد . ولى اگر از روى خشم يا به انگيزه امرى از امور دنيا بكشد ، توبه اش اين است كه قصاص شود .

١٤٩٦ تحريم خودكشى

«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! اموال يكديگر را به ناروا مخوريد، مگر آن كه داد و ستدى به رضايت يكديگر از شما (انجام گرفته) باشد و خودتان را مكشيد؛ زيرا خدا همواره با شما مهربان است» .

٥١٥٣.امام باقر عليه السلام : مؤمن به هر بلايى گرفتار مى شود و با هر مرگى مى ميرد ، امّا خودكشى نمى كند .

٥١٥٤.امام صادق عليه السلام : هر كه به عمد خودكشى كند ، در آتش دوزخ جاودانه است .

٣٢٨

قرآن

١٤٩٧ قرآن

«و براستى كه تو را سبع المثانى (سوره فاتحه) و قرآن بزرگ عطا كرديم» .

«و قطعا قرآن را براى پند آموزى آسان كرده ايم. پس آيا پند گيرنده اى هست؟»

٥١٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه كارها همچون پاره هاى شب تار بر شما تاريك و شبهه ناك شد ، به قرآن روى آوريد ؛ زيرا قرآن شفيعى است كه شفاعتش پذيرفته است و شاكى و خصمى است كه شكايتش قبول مى شود . هر كه قرآن را فرا روىِ خود قرار دهد ، او را به سوى بهشت كشاند و هر كه آن را پشت سر خويش نهد ، به سوى دوزخش براند .

٥١٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقـتى (از سـوى خـداوند) به او گفته شـد : بزودى امّت تو گرفتار فتنه خواهد شد ، پرسيدند : راه خلاص از آن چيست ؟ ـ : كتاب گرامى خدا ، همان كه باطل نه از پيش رو و نه از پشت سر بدو راه نيابد ، چيزى كه از سوى حكيمى ستوده نازل شده است . هر كه علم را در جز قرآن بجويد ، خداوند گمراهش كند .

٥١٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد به قرآن ، آن را پيشوا و رهبر خود سازيد .

٥١٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : برترى قرآن بر ديگر سخنان، همچون برترى خدا است بر خلق خود.

٥١٥٩.امام على عليه السلام : خداوند سبحان ، قــدرت خويش را در كتابش نمايان ساخت و بدين سان خويشتن را به بندگانش ، بى آن كه او را ببينند ، نشان داد .

٥١٦٠.امام على عليه السلام : خدا را! خدا را! درباره قرآن ، مبادا ديگران با عمل به آن ، بر شما پيشى گيرند .

٥١٦١.امام على عليه السلام : كتاب خداوند تبارك و تعالى را بياموزيد ؛ زيرا كه آن نيكوترين سخن و رساترين اندرز است و قرآن را بفهميد ؛ زيرا كه آن بهار دلهاست و از نور آن شفا جوييد ؛ زيرا كه آن شفابخش بيماريهاى سينه هاست و آن را نيكو تلاوت كنيد ؛ زيرا كه آن بهترين ، داستان است .

٥١٦٢.امام سجّاد عليه السلام : اگر همه مردم از شرق تا غرب عالم بميرند ، همين كه قرآن با من است، هرگز احساس وحشت و تنهايى نكنم.

١٤٩٨ قرآن هميشه تازه است

٥١٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قرآن ثروتى است ، كــه بدون آن توانگرى نباشد و با وجود آن فقرى نه .

٥١٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به هر كس (نعمت دانستن) قرآن داده شود و با اين حال گمان كند كه به ديگرى نعمتى بالاتر و بيشتر از اين نعمت او داده شده است ، بى گمان كوچكى را بزرگ شمرده و بزرگى را كوچك .

٥١٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه خواهان علم پيشينيان و آيندگان ، از اوّل تا به آخر دنياست ، در قرآن كاوش و تأمل كند .

٥١٦٦.امام على عليه السلام : قرآن هر اندازه هم تكرار شود و به گوش خورد، باز كهنه نمى شود .

٥١٦٧.امام على عليه السلام : در قرآن ، درمان بزرگترين دردهاست : درد كفر و نفاق و تباهى و گمراهى .

٥١٦٨.بحار الأنوار: از امام صادق عليه السلام سؤال شد : چه سرّى است كه قرآن هر چه بيشتر خوانده و بحث شود ، برتازگى وطراوت آن افزوده مى شو��؟ حضرت فرمود: چون خداوند تبارك و تعالى ، آن را تنها براى زمانى خاص و مردمى خاصّ قرار نداده ا ست . از اين رو ، در هر زمانى و براى هر مردمى ، تا روز قيامت ، تازه و باطراوت است .