٣٦٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : تا زمانى كه در حـال نـماز هـستى دَرِ خانه پادشاهى مقتدر را مى كوبى و هر كه دَرِ خانه پادشاه را بسيار بكوبد ، سرانجام آن در به رويش باز مى شود .

٣٦٠٨.امام على عليه السلام : اگر نمازگزار مى دانست كه چه هاله اى از جلالتِ خدا او را فرا مى گيرد، دوست نداشت كه سر از سجده اش بر دارد .

٣٦٠٩.امام على عليه السلام : هرگاه كسى به نماز ايستد ، ابليس از اين كه مى بيند رحمت خدا او را فرا گرفته است حسودانه به وى مى نگرد .

١١١٨ خشوع در نماز

«براستى كه مؤمنان رستگار شدند . همانان كه در نمازشان خاشعند» .

٣٦١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه در نمازش خشوع (و فروتنى) ندارد ، نمازش نماز نيست .

٣٦١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به اين پرسش كه خشوع چيست ؟ـ : فروتنى در نماز و اين كه بنده با تمام دلش به پروردگار خود رو كند .

٣٦١٢.جعفر بن على قمى : پـيامبر صلى الله عليه و آله هـرگاه به نماز مى ايستاد ، از ترس خداوند متعال ، رنگ چهره اش مى پريد .

٣٦١٣.امام على عليه السلام : انسان بايد در نمازش خشوع داشـته بـاشد ، كسى كه دلش در برابر خداوند عز و جل خاشع باشد ، جوارح او نيز خشوع خواهد داشت و بنابراين ، با چيزى بازى نمى كند .

٣٦١٤.دعائم الاسلام : نقل شده است كه امام على عليه السلام هرگاه به نماز مى ايستاد ، مانند بنايى استوار يا ستونى راست تكان نمى خورد . گاهى اوقات در حال ركوع يا سجده (از بس آرام وبى حركت بود) پرنده بر پشت آن حضرت مى نشست . هيچ كس طاقت تقليد از نماز رسول خدا صلى الله عليه و آله را نداشت ، جز على بن ابى طالب و على بن حسين عليهماالسلام .

٣٦١٥.بحار الأنوار : امام على عليه السلام هرگاه شروع به گرفتن وضو مى كرد، از ترس خدا ، رنگ رخسارش دگرگون مى شد .

٣٦١٦.بحار الأنوار : فاطمه زهراء عليهاالسلام در نماز ، از ترس خداوند متعال ، نفْس نفْس مى زد .

٣٦١٧.بحار الأنوار : امام حسن عليه السلام هرگاه وضو مى گرفت رنگ چهره اش تغيير مى كرد و بندهاى بدنش به لرزه مى افتاد . علّت را جويا شدند ، فرمود : كسى كه در برابر خداوند عرش ايستاده است ، بايد رنگش زرد شود و بند بند بدنش به لرزه افتد .

٣٦١٨.دعائم الاسلام : آن حضرت (امام سجّاد) عليه السلام هرگاه براى نماز وضو مى گرفت و براى گزاردن آن خود را آماده مى كرد ، چهره اش زرد مى شد و رنگش مى پريد . يك بار در اين باره از ايشان سؤال شد ، فرمود : من مى خواهم در پيشگاه پادشاهى بزرگ بايستم .

٣٦١٩.امام باقر عليه السلام : امام سجّاد ، صلوات اللّه عليه ، هرگاه به نماز مى ايستاد ، گويى تنه درختى است كه هيچ چيزى از آن تكان نمى خورد ، مگر آن چيزهايى كه وزش باد به حركت درمى آورد .

٣٦٢٠.ابو ايّوب : امام باقر و امام صادق عليهماالسلام هرگاه به نماز مى ايستادند رنگ رخسارشان تغيير مى كرد ، گاه سرخ مى شد و گاه زرد ، گويى با كسى راز و نياز مى كنند كه او را مى بينند .

١١١٩ شرايط و موانع پذيرفته شدن نماز

٣٦٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر چندان نماز بخوانيد كه چون چلّه كمان شويد ، و چندان روزه بگيريد كه مانند كمان درآييد ، خداوند از شما نپذيرد مگر با پارسايى .

٣٦٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند به من وحى فرمود كه : اى از تبار رسولان ! اى از تبار بيم دهندگان ! به مردم خود هشدار ده كه تا وقتى يكى از آنان نسبت به يكى از بندگان من ، بر گردن خود مظلمه و حقّى دارد وارد هيچ يك از خانه هاى من نشود ؛ زيرا تا زمانى كه در پيشگاه من به نماز ايستاده ، او را لعنت مى كنم ، مگر اين كه آن حقّ را بازگرداند .

٣٦٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه از مرد يا زن مسلمانى غيبت كند ، خداوند تعالى تا چهل شبانه روز ، نه نمازش را مى پذيرد و نه روزه اش را ، مگر اين كه غيبت شونده او را ببخشد .

٣٦٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه شراب بخورد ، تا چهل روز نمازش به حساب آورده نمى شود .

٣٦٢٥.امام على عليه السلام : بنگر كه با چه (جامه و لباسى)نماز مى خوانى؛ اگر آن را از راه درست و حلال به دست نياورده باشى ، مقبول نيست .

٣٦٢٦.امام سجّاد عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آنچه موجب قبولى نماز مى شودـ : دوستى و ولايت ما و بيزارى از دشمنان ما .

٣٦٢٧.امام صادق عليه السلام : هر كه خداوند از او يك نماز بپذيرد ، عذابش نمى كند و از هركه يك كار نيك بپذيرد عذابش نمى كند .

٣٦٢٨.امام صادق عليه السلام : هر كه به پدر و مادر خود ، گرچه به وى ستم كرده باشند ، با نگاه دشمنانه بنگرد ، خداوند نمازش را نمى پذيرد .

١١٢٠ كسانى كه نمازشان پذيرفته نمى شود

٣٦٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هشت نفرند كه نمازشان پذيرفته نمى شود : بنده فرارى ، تا زمانى كه به سوى مولايش برگردد . زن نافرمان ، كه شوهرش از او ناراضى است . كسى كه زكات نمى دهد . كسى كه وضو نمى گيرد . دختر بالغى كه بدون روسرى نماز بخواند . پيشواى قومى كه با آنان نماز بخواند در حالى كه از او ناراضى هستند . آدم مست و زَبين ، يعنى كسى كه بول و غائط خود را به زور نگه داشته است .

١١٢١ نقش حضور قلب در پذيرش نماز

٣٦٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند نماز بنده اى را كه دلش با بدنش حضور ندارد ، نمى پذيرد .

٣٦٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : (گاه) بنده اى نماز مى خواند ، امّا يك ششم و (حتى) يك دهم آن هم برايش نوشته نمى شود ؛ تنها آن مقدار از نماز بنده به حساب مى آيد كه با شناخت و توجّه همراه باشد .

٣٦٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو ركعت نماز ساده و سبك ، امّا همراه با تفكّر ، بهتر است از شبى را تا به صبح نمازگزاردن .

٣٦٣٣.امام باقر و امام صادق عليهماالسلام : تنها آن مقدار از نمازت بهره توست كه با توجّه قلبى همراه باشد . پس ، اگر كسى در همه نماز سهو كند (حواسش بكلّى پرت باشد) يا از اداى آن غفلت ورزد (به وقت نگزارد) آن نماز مچاله شده و به صورت صاحبش زده مى شود .