٢٧١٦.امام صادق عليه السلام : نيكى ، زكات نعمتهاست و وساطت كردن ، زكات مقام و موقعيت ، و بيماريها زكات بدنها ، و گذشت زكات پيروزى ، و هر چيزى كه زكاتش را بدهى ، از خطر نابودى در امان است .

٨٤٧ زكات فطريه

٢٧١٧.امام على عليه السلام : هر كه زكات فطره را بدهد ، خداوند به سبب آن زكاتى را كه از مالش كم شده است جبران كند .

٢٧١٨.امام صادق عليه السلام : از شرايط درستىِ روزه ، دادن زكات ـ يعنى فطريه ـ است ؛ همچنان كه تماميت نماز به صلوات فرستادن بر پيامبر صلى الله عليه و آلهمى باشد ؛ چه ، اگر كسى روزه بگيرد و عمدا فطريه ندهد روزه اش بى فايده است .

١٧٣

زمان

٨٤٨ شناخت زمان

٢٧١٩.امام على عليه السلام : براى آگاهى انسان ، همين بس كه زمان خود را بشناسد .

٢٧٢٠.امام على عليه السلام : آگاهترين مردمان به روزگار ، كسى است كه از حوادث آن تعجّب نكند .

٢٧٢١.امام صادق عليه السلام : كسى كه زمان خود را بشناسد ، آماج شبهه ها قرار نگيرد .

٨٤٩ آن كه به زمانه اعتماد كند

٢٧٢٢.امام على عليه السلام : كسى كه به زمانه اعتماد كند ، بر زمين خورد .

٢٧٢٣.امام على عليه السلام : هر كه زمانه را امين داند (و به آن اعتماد ورزد) زمانه به او خيانت كند و هركه آن را بزرگ شمارد ، همو خوارش كند .

٢٧٢٤.امام على عليه السلام : هركه زمانه را امين داند همو به وى خيانت كند و هركه بر او بزرگى كند ، خوار و حقيرش سازد و هركه بر وى خشم گيرد ، او نيز وى را به خــشـم آورد و هركه بدو پناه برد ، او تسليمش كند ؛ چنين نيست كه هر تيراندازى به هدف زند ، و چون حكومت تغيير كند زمانه دگرگون شود .

٢٧٢٥.امام على عليه السلام : زمانه به صاحب خود خيانت مـى كند و از كسى كـه او را ملامت كند رضايت نطلبد .

٢٧٢٦.امام على عليه السلام : هـركه بـا زمـانـه سرگرم شود ، او نيز وى را مشغول سازد .

٨٥٠ هركه با زمانه بستيزد

٢٧٢٧.امام على عليه السلام : هركه از زمانه عيب گيرد ، عيبجويى او به درازا كشد .

٢٧٢٨.امام على عليه السلام : هركه با زمانه بستيزد ، زمانه او را به خاك مذلّت افكند و هركه تسليم آن شود ، در امان نباشد .

٢٧٢٩.امام على عليه السلام : هركه با روزگار بستيزد ، هلاك شود و هركه آن را سرزنش كند ، (خود) در خشم شود .

٨٥١ عيب زمانه

٢٧٣٠.ريّان بن صلت : حضرت رضا عليه السلام اين ابيات را از عبدالمطّلب براى ما خواند :. تمام مردم از زمانه ايراد مى گيرند حال اين كه زمانه را عيبى جز ما نيست از زمانه خود ايراد مى گيريم و عيب در خود ماست واگر زمانه زبان داشت ، ما را هجو مى كرد گرگ گوشت گرگ را نمى خورد ولى ما آشكارا يكديگر را مى خوريم فريبكارانه ، پوستين هاى زيبا بر تن مى كنيم و واى بر غريبى كه نزد ما آيد

١٧٤

زنا

٨٥٢ نهى از زنا

«و به زنا نزديك مشويد كه آن فحشاست و بد راهى است» .

ر . ك : نور: آيه ٣٣ و فرقان : آيه ٦٨ .

٢٧٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زن شوهر دارى كه چشمش را از مردى جز شوهر خود ، يا نامحرمى پُر كند ، خشم خداوند عز و جل بر او فزونى گيرد ؛ كه اگر چنين كند ، خداوند همه اعمال او را باطل گرداند و چنانچه به شوهر خود خيانت ورزد ، بر خداست كه اورا بعد از عذاب در قبر ، به آتش دوزخ بسوزاند .

٢٧٣٢.امام على عليه السلام : غيرتمند ، هرگز زنا نمى كند .

٢٧٣٣.امام صادق عليه السلام : سخت ترين عذاب را در روز قيامت مردى دارد كه نطفه خود را در رحمى كه بر وى حرام است جاى دهد .

٢٧٣٤.امام رضا عليه السلام : زنا ، به علّت مفاسدى كه در بردارد ، مانند : قتل نفس ، از بين رفتن و مخدوش شدن اصل و نسب ، ترك تربيت كودكان ، تباه شدن موضوع ارث و ميراث و امثال اين مفاسد ، حرام شده است .

٨٥٣ پيامدهاى زنا

٢٧٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على ! زنا شش پيامد دارد: سه پيامد در دنيا و سه ديگر در آخرت . پيامدهاى دنيايى اش اين است كه آبرو را مى برد ، مرگ را شتاب مى بخشد و روزى را مى بُرد و پيامدهاى آخرتى اش عبارت است از حسابرسى سخت و دقيق ، خشم خداى رحمان و جاودانگى در آتش است .

٢٧٣٦.امام على عليه السلام : زنـا ، فقر به بار مى آورد .

٢٧٣٧.امام باقر عليه السلام : در كتاب رسول خدا صلى الله عليه و آله يافتيم كه : چون بعد از من زنا آشكار گردد ، مرگهاى ناگهانى زياد شود .

٢٧٣٨.امام صادق عليه السلام : هرگاه زنا شيوع يابد ، زلزله ها پديدار شود .