٣١٣٥.امام باقر عليه السلام : نام اعظم خدا هفتاد و سـه حـرف اسـت ، كه آصف يك حرف آن را مى دانست و آن را به زبان آورد ؛ پس ، هر آنچه ميان آصف و تخت بلقيس بود در كام زمين فرو رفت و آصف دست دراز كرد و تخت را برداشت و سپس زمين به حال نخست برگشت و اين همه در يك چشم بر هم زدن رخ داد . هفتاد و دو حرف از اسم اعظم نزد ماست و يك حرف نزد خداوند تبارك و تعالى مى باشد و آن رابه علم غيب خود ويژه گردانيده است .

٢٠٤

سنّت

٩٧٥ تشويق به پايبندى به سنّت

٣١٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پايبند سنّت اگر خوب عمل كند ، عـمـلش پذيرفته است و اگر اشتباه كند بخشوده مى شود .

٣١٣٧.امام سجّاد عليه السلام : برترين كارها نزد خداوند ، آن است كه طبق سنّت عمل شود ، گر چه اندك باشد .

٩٧٦ سزاى كسى كه سنّتى بگذارد

٣١٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه سنّت نيكويى بگذارد كه پس از مرگش بدان عمل شود ، هم اجر خودش را دارد وهم به اندازه اجر كسانى كه به آن عمل مى كنند ، بى آن كه از اجر ايشان چيزى كم شود و هركه سنّت ناپسندى بنهد و پس از مرگش بدان رفتار شود ، گنهكار است و به اندازه گناهان كسانى كه به آن سنّت عمل مى كنند نيز برايش باشد ، بى آن كه از گناه آنان چيزى كم شود .

٩٧٧ نهى از شكستن سنّت پسنديده

٣١٣٩.امام على عليه السلام ـ در فرمان حكومت مـصر بـه مـالك اشترـ : سنّت پسنديده اى را كه بزرگان اين امّت به آن رفتار كرده اند و موجب همدلى و همبستگى شده و كار مردم بر طبق آن نظم و سامان گرفته است ، مشكن و هيچ گاه سنّت و روشى پديد مياور كه به سنتهاى گذشته كمترين لطمه اى زند ؛ زيرا در اين صورت پايه گذار آن سنّت گذشته مأجور خواهد بود و تو با شكستن آن گناهكار .

٢٠٥

شب زنده دارى

٩٧٨ شب زنده دارى

٣١٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شب زنده دارى جز براى سه چيز روا نيست: تلاوت قرآن ، تحصيل دانش و يا فرستادن عروس به خانه شوهرش .

٣١٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيدار ماندن بعد از نماز خفتن روا نباشد ، مگر براى دو كس : نماز گزار يا مسافر .

٣١٤٢.امام على عليه السلام : شب زنده دارى ، بـوستان مشتاقان است .

٣١٤٣.امام على عليه السلام : شب بيدارى در طاعت و بندگى خدا ، بـهـار اوليا است و بوستان نيكبختان .

٣١٤٤.امام على عليه السلام : برترين عبادت ، شب زنده دارى به ذكر و ياد خداى سبحان است .

٣١٤٥.امام على عليه السلام : بندگان خدا ! از خدا بترسيد همچون ترسيدن خردمندى كه انديشه (مبدأ و معاد) دل او را به خود مشغول ساخته و ترس (از خدا و رستاخيز) پيكرش را رنجور كرده و عبادت شبانه همان اندك خوابش را هم از او گرفته است .

٩٧٩ تشويق به احياى برخى شبها

٣١٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه شب عيد (فطر و قربان) و شب نيمه شعبان را احيا كند ، در آن روزى كه دلها مى ميرند ، دل او نميرد .

٣١٤٧.امام رضا عليه السلام : امير المؤمنين عليه السلام سه شب را نمى خوابيد : شب بيست و سوم ماه رمضان ، شب عيد فطر و شب نيمه ماه شعبان ؛ در اين شبها ، روزيها تقسيم و مدّت عمر و هر آنچه در آن سال رخ خواهد داد ، تعيين مى شود .

٢٠٦

سَرور

٩٨٠ سَرور

٣١٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سرور قوم ، خدمتگزار آنهاست .

٣١٤٩.امام حسين عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال پدر بزرگوارش از معناى سرورىـ : كمك كردن به خاندان و به دوش كشيدن خسارتها و جرايم آنها .

٩٨١ اسباب سَرورى

٣١٥٠.امام على عليه السلام : به دوش كشيدن بار زحمتها و هزينه ها(ى مردم) موجب سرورى مى شود .

٣١٥١.امام على عليه السلام : بزرگوار واقعى كسى است كه علم و دانايى اش به او بزرگى بخشيده باشد ، و سرورى حقيقى از آن كسى است كه از خداوند و پروردگار خويش پروا كند .

٣١٥٢.امام على عليه السلام : ارزش و فضيلت سروران ، به نيكويى عبادت است .

٣١٥٣.امام على عليه السلام : چهار خصلت است كـه آدمـى بـا آنها سرور مى شود : عفّت ، ادب ، بخشندگى و خردمندى .

٣١٥٤.امام حسن عليه السلام : بخشيدن پيش از طلب كردن (كسى) از بزرگترين سرورى است .