منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٧
٥٧
تهمت
٣٠٨ تهمت
١٠٠٦.امام صادق عليه السلام : هرگاه مؤمن به برادر خود تهمت زند ايمان در قلب او آب شود همچنان كه نمك در آب حلّ مى شود .
١٠٠٧.امام صادق عليه السلام : هر كس به برادر دينى خود تهمت زند حرمتى ميان آن دو به جا نمى ماند.
٣٠٩ نهى از رفتن به جاهاى تهمت برانگيز
١٠٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سزاوارترينِ مردم به تهمت كسى است كه با متهمان و (افراد مظنون) همنشينى كند .
١٠٠٩.امام على عليه السلام : از (رفت و آمد به) جاهاى تهمت برانگيز و مجالسى كه گمان بد به آنها برده مى شود بپرهيز ؛ زيرا دوستِ بد ، همنشين خود را مى فريبد .
١٠١٠.امام على عليه السلام : كسى كه خود را در معرض تهمت قرار دهد ، نبايد كسى را كه به او گمان بد برد ، سرزنش كند .
١٠١١.امام على عليه السلام : هر كه به جاهاى بد رفت و آمد كند مورد بدگمانى و تهمت واقع شود .
ر . ك : گمان ، باب ١١٩٨ .
٥٨
ثواب
٣١٠ ثواب
١٠١٢.امام على عليه السلام : ثواب عمل تو ، برتر از خودِ عمل مى باشد .
١٠١٣.امام على عليه السلام : پاداش آخرت رنج و سختى دنيا را از ياد مى برد .
١٠١٤.امام على عليه السلام : خداى سبحان براى اطاعت از خود پاداش در نظر گرفت و براى نافرمانى خود كيفر ، تا بندگانش را از خشم و عذاب خويش بازدارد و به سوى بهشت خود براند .
١٠١٥.امام على عليه السلام : پاداش كار به اندازه رنج و زحمتى است كه دارد .
ر . ك : عنوان ٦٦ «سزا» .
٣١١ بزرگترين ثواب
١٠١٦.امام على عليه السلام : بـزرگترين ثـواب ، ثـواب انصاف است .
١٠١٧.امام على عليه السلام : ثواب جهاد برترين ثواب است .
١٠١٨.امام على عليه السلام : دو چيز است كه ثوابشان قابل وزن كردن نيست : گذشت و دادگرى .
٣١٢ كسى كه بشنود فلان كار ثواب دارد
١٠١٩.امام باقر عليه السلام : هر كس شنيده باشد كه خداوند براى انجام عملى پاداش مى دهد و براى دست يافتن به آن ثواب ، آن كار را بكند به او آن پاداش داده شود هر چند حديث آن گونه كه به گوش او رسيده نباشد .
٥٩
انقلاب
٣١٣ انقلاب اسلامى در شرق پيش از ظهور امام مهدى
١٠٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مردمى از مشرق قيام مى كنند و زمينه حاكميت مهدى را فراهم مى آورند .
١٠٢١.عبد اللّه : در خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نشسته بوديم كه چند جوان قريشى از آن جا گذشتند . رنگ پيامبر دگرگون شد . عرض كرديم : اى پيامبر خدا ! ما پيوسته در چهره شما حالت ناخوشايند و ناراحت كننده اى مى بينيم ! فرمود : ما خاندانى هستيم كه خداوند براى ما آخرت را بر دنيا برگزيد . پس از من اين خانواده من گرفتار بلا و آوارگى و تبعيد خواهند شد تا آن كه مردمى از اين جا ـ با دستش به مشرق اشاره كرد ـ با پرچمهاى سياه قيام كنند كه حقّ را طلب مى كنند امّا به آنان نمى دهند . دوباره حقّ را مى طلبد امّا باز به آنان نمى دهند . پس دست به جنگ و مقاومت مى زنند تا آن كه خواسته آنان را مى دهند امّا ايشان نمى پذيرند تا آن را به مردى از خاندان من دهند كه دنيا را پر از عدل و داد مى كند همچنان كه آكنده از انحراف و بيعدالتى شده بود . هر كس اين مردم را درك كند ، حتّى اگر شده با خزيدن بر روى برف ، به آنان بپيوندد .
٣١٤ نقش غير اعراب در انقلاب
١٠٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره فارس ها (و شما بر سر تنزيل قرآن با آنان جنگيديد و دنيا به آخر نرسد تا آن كه آنان بر سر تأويل قرآن با شما بجنگند .
١٠٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حـتما امر بـه معروف و نـهى از مـنكر كنيد و گرنه خداوند عجم را بر سر شما خواهد فرستاد كه گردن شما را مى زنند و غنايم شما را مى خورند و شيرانى خواهند بود كه نمى گريزند .
١٠٢٤.امام على عليه السلام : گويى عجم را مى بينم كه در مسجد كوفه چادر زده اند و قرآن را همان گونه كه نازل شده است به مردم مى آموزند .
٣١٥ انقلاب از شهر قم
١٠٢٥.امام صادق عليه السلام : روزگارى خواهد آمد كه شهر قم و مردمان آن بر ديگر مردمان حجّت باشند . آن روزگار از زمان غيبت قائم عليه السلام ما تا هنگام ظهور اوست . اگر چنين نبود ، زمين اهل خود را در كامش فرو مى برد . فرشتگان بلايا را از قم و مردم قم دور مى كنند . هيچ ستمگرى قصد بدى نسبت به آنان نكند ، مگر آنكه درهم شكننده ستمگران ، او را درهم شكند .
١٠٢٦.امام صادق عليه السلام ـ به عفّان بصرىـ : آيا مى دانى چرا گفته اند : قم ؟ عرض كردم : خدا و پيامبرش و شما بهتر مى دانيد . فرمود : از آن رو قم را قم ناميده اند كه مردم آن بر گرد قائم آل محمّد صلوات اللّه عليه فراهم مى آيند و همراه او قيام مى كنند و در راه او پايدارى مى ورزند و ياريش مى رسانند .