٩١٠.امــام صادق عليه السلام ـ از وحى هاى خدا به موسى عليه السلامـ : آفريده اى نيافريده ام كه نزد من محبوبتر از بنده مؤمنم باشد . او را مبتلا مى سازم چون برايش بهتر است ؛ به او عافيت مى بخشم چون برايش بهتر است ، از او مى گيرم و محرومش مى سازم چون برايش بهتر است . من بهتر مى دانم كه چه چيز بنده مرا اصلاح مى كند ؛ پس بايد كه بر بلاى من صبور باشد و از نعمتهايم سپاسگزار و از حكم و قضاى من خشنود تا او را در شمار بندگان صدّيق خود نويسم .

ر . ك : داورى ، باب ١٥١٩ .

٢٦٨ سخت ترين آزمايش بندگان

٩١١.امام على عليه السلام : خداوند هيچ كس را به چيزى همچون مهلت دادن به او نيازموده است .

٩١٢.امام على عليه السلام : بينوايى بلاست و بدتر از بينوايى بيمارى تن است و از آن بدتر بيمارى دل است .

٩١٣.امام صادق عليه السلام : خداوند بندگان را به چيزى سخت تر از بذل و بخشش مال نيازموده است .

٩١٤.امام صادق عليه السلام : سه چيز است كه هر كس به يكى از آنها گرفتار شود آرزوى مرگ كند : فقرِ پياپى ، محروميتِ رسوا كننده و دشمنِ چيره .

ر . ك : فتنه و آزمايش الهى ، باب ١٤٥٠ ؛ مصيبت ، باب ١١٤١ .

٢٦٩ فرج بعد از شدّت

٩١٥.امام على عليه السلام : در نهايتِ بلا ، گشايش حاصل مى شود .

٩١٦.امام صادق عليه السلام : هرگاه بلا روى بلا بيايد ، از بلا رهايى حاصل آيد .

٢٧٠ دعا به هنگام بلا

«آنان كه چون مصيبتى به ايشان در رسد گويند: ما از خداييم و به سوى او باز مى رويم» .

٩١٧.امام على عليه السلام : در هنگام هر سختى و مشكلى بگو : «نيرو و قدرتى جز با خداى والا و بزرگ نيست» آن سختى از ميان مى رود .

٩١٨.امام رضا عليه السلام : پدرم را در خواب ديدم كه فرمود : پسرم ! هرگاه در سختى و گرفتارى بودى جمله «يا رئوف يا رحيم» را فراوان بگو . آنچه در خواب مى بينى چنان است كه در بيدارى مى بينى .

ر . ك : دعا ، باب ٦٨٢ .

٢٧١ دعا در هنگام ديدن فرد بلا زده

٩١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه بلا زدگانى را ديديد خدا را شكر كنيد امّا نه چنان كه آنها بشنوند زيرا ناراحت مى شوند .

٩٢٠.امام باقر عليه السلام : هرگاه بلازده اى را ديدى طورى كه او نشنود سه بار بگو : سپاس و ستايش خدايى را كه به بلاى تو گرفتارم نكرد كه اگر مى خواست مى توانست چنين كند . فرمود : هر كس اين جمله را بگويد هرگز به آن بلا دچار نگردد .

٥٢

بهتان

٢٧٢ بهتان

«و كسانى كه مردان مؤمن و زنان مؤمن را بى آن كه گناهى كرده باشند مى آزارند بهتان و گناه آشكارى را به دوش مى كشند» .

ر . ك : اسراء: آيه ٣٦ و نور : آيات ١٢ ـ ١٥ و حجرات : آيه ١٢ .

٩٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بـه مـرد يــا زن مؤمن بهتان زند يا درباره او چيزى بگويد كه از آن مبراست خـداوند در روز رستاخيز وى را بـر تلّى از آتش نگه دارد تا از حرف خود درباره او برگردد .

٩٢٢.امام على عليه السلام : هيچ بى شرمى و وقاحتى چون بهتان زدن نيست .

٩٢٣.امام على عليه السلام : بهتان زدن به آدم بيگناه بزرگتر از آسمان است .

٩٢٤.امام سجّاد عليه السلام : هر كس به مردم عيبى را نسبت دهد كه دارند ، مردم به او عيبى را كه ندارد نسبت دهند .

٩٢٥.امام صادق عليه السلام ـ به نقل از يــك حكيمـ : بهتان زدن به آدم بيگناه سنگين تر از كوههاى استوار است .

٥٣

مباهله

٢٧٣ مباهله (يكديگر را نفرين كردن)

«از آن پس كه به آگاهى رسيده اى، هر كس كه درباره او [ عيسى عليه السلام ]با تو مجادله كند بگو: بياييد تا فراخوانيم پسرانمان و پسرانتان را، زنانمان و زنانتان را، خودمان و خودتان را . آن گاه دعا و زارى كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان بفرستيم» .

٩٢٦.امام صادق عليه السلام ـ به ابوالعباس درباره مباهلهـ : پنجه ات را در پنجه او مى گذارى آن گاه مى گويى : «خدايا ! اگر فلانى حقى را انكار يا به باطلى اقرار كرده او را به بلايى آسمانى يا عذابى از جانب خودت گرفتار كن» . و هفتاد بار او را نفرين كن .

٩٢٧.امام صادق عليه السلام : مسيحيان نجران به همراه رئيس و نايب و ... نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند و عرض كردند : ما را به چه دعوت مى كنى ؟ فرمود : به اين كه شهادت دهيد خدايى جز اللّه نيست و من فرستاده خدايم و عيسى بنده اى است مخلوق كه مى خورد و مى آشامد و از او حدث سرمى زند ... پس با من مباهله كنيد . اگر من راستگو باشم لعن و نفرين شما را مى گيرد و اگر دروغگو باشم لعن ونفرين مرا مى گيرد . گفتند : عادلانه است . آن گاه وعده مباهله گذاشتند . وقتى به خانه هاى خود برگشتند بزرگانشان گفتند : اگر با قوم خود به مباهله آمد با او مباهله مى كنيم زيرا در اين صورت او پيامبر نيست امّا اگر فقط با خانواده اش براى مباهله آمد با او مباهله نمى كنيم ؛ چون اگر خانواده اش را به خطر انداخت حتما راست مى گويد . صبح كه شد نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمدند ، ديدند اميرالمؤمنين و فاطمه و حسن و حسين همراه او هستند . آنان ترسيدند و به رسول خدا صلى الله عليه و آله گفتند : با تو توافق مى كنيم ، ما را از مباهله معاف بدار . پس ، رسول خدا بر اساس جزيه با آنها توافق كرد و آنان پراكنده شدند و رفتند .