منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٥
٨٨٧.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ ابه اين سؤال كه : آيا مؤمن به جذام و پيـ : مگر بلا ، جز براى مؤمن نوشته و مقدّر شده است ؟ !.
٢٥٩ نقش اعمال بد در پيش آمدن بلا
«و هر مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [ خدا ] از بسيارى در مى گذرد» .
٨٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال به ايّوب وحى فرمود : آيا مى دانى گناه تو نزد من چه بود كه بلا به تو رسيد ؟ عرض كرد : خير ؛ فرمود : تو نزد فرعون رفتى و دو كلمه با ملايمت و نرمى گفتى .
ر . ك : گناه ، باب ٧٦٨ .
٢٦٠ كسى كه دچار بلا نشود مبغوض خداست
٨٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند آدم شيطان صفت را كه بلاى جسمى و مالى نمى بيند دشمن دارد .
٨٩٠.امام سجّاد عليه السلام : من خوش ندارم كه آدمى در دنيا در عافيت باشد و هيچ مصيبتى به او نرسد .
ر . ك : بيمارى ، باب ١٦٣٨ ؛ عافيت ، باب ١٣١٣ .
٢٦١ نعمت بلا
٨٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند بنده مؤمن خود را با بلا و گرفتارى تغذيه مى كند ؛ همچنان كه مادر فرزند خود را با شير .
٨٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه خداوند خير و خوبى مردمى را بخواهد آنان را مبتلا مى كند .
٨٩٣.امام باقر عليه السلام : همچنان كه مرد خانه با آوردن هديّه از سفر خانواده خود را مى نوازد خداوند نيز مؤمن را با بلا و سختى نوازش مى دهد . و همچنان كه پزشك بيمار را پرهيز مى دهد خداوند مؤمن را از دنيا پرهيز مى دهد .
٨٩٤.امام كاظم عليه السلام : شما هرگز مؤمن نباشيد مگر آن كه بلا را نعمت شماريد و آسايش و رفاه را مصيبت ؛ زيرا صبر بر بلا و گرفتارى ارزشمندتر است از غفلت در هنگام آسايش و خوشى .
٨٩٥.امام عسكرى عليه السلام : هيچ گرفتارى و بلايى نيست مگر آن كه نعمتى از خداوند آن را در ميان گرفته است .
٢٦٢ بلا و بيدار شدن از خواب غفلت
«قوم فرعون را به قحط و نقصان محصول مبتلا كرده بوديم شايد پند گيرند» .
٨٩٦.امام على عليه السلام ـ در هنگام بيرون رفتن براى طلب بارانـ : هرگاه بندگان خدا گناه و بدكردارى كنند خداوند آنان را به كاهش محصولات و بازداشت بركات و بستن دَرِ گنجينه هاى خير مبتلا مى سازد تا توبه گر توبه كند و گنهكار دل از گناه بركند و پند گيرنده پند پذيرد و نهى شده (از گناه) باز ايستد .
٨٩٧.امام صادق عليه السلام : مؤمن چهل شب را سپرى نمى كند جز آن كه پيشامدى برايش شود كه غمگينش سازد تا بدان وسيله متنبه گردد .
٨٩٨.امام صادق عليه السلام : هرگاه خداوند خير بنده اى را بخواهد و او گناهى ورزد در پى آن گناه به مصيبتى گرفتارش سازد تا او را به ياد استغفار اندازد . و هرگاه خداوند براى بنده اى شر و بدى خواهد واو گناهى ورزد در پى آن بدو نعمتى بخشد تا آمرزش خواهى را از يادش ببرد و آن گناه را ادامه دهد . اين است فرموده خداوند عز و جل كه : «از راهى كه خود نمى دانند بتدريج آنان را فرو مى گيريم» يعنى به وسيله دادن نعمت در هنگامى كه گناه مى ورزند .
ر . ك : ادب ، باب ٥٣؛ بيمارى ، باب ١٦٣٨ .
٢٦٣ زدوده شدن گناهان به وسيله بلا
٨٩٩.امام على عليه السلام : سپاس و ستايش خدايى را كه رنج و گرفتارى پيروان ما را مايه زدوده شدن گناهان آنان در دنيا قرار داد تا با اين رنجها و بلاها طاعاتشان سالم ماند و سزاوار پاداش آن شوند .
٩٠٠.امام على عليه السلام : هرگاه خداوند بنده مؤمنى را در اين دنيا كيفر دهد بردبارتر و ارجمندتر و بخشنده تر و بزرگوارتر از آن است كه روز قيامت نيز كيفرش رساند .
٩٠١.امام باقر عليه السلام : هرگاه خداوند متعال بر آن شود تا بنده اى را گرامى دارد و آن بنده گناهى كرده باشد او را به بيمارى مبتلا گرداند ، اگر چنين نكرد به فقر و نيازمندى دچارش سازد و اگر اين را هم نكرد هنگام جان كندن بر او سخت گيرد . امّا چون بخواهد بنده اى را خوار و بيمقدار سازد و او كارى نيك نزد خدا داشته باشد ، تن سالم به او دهد ، اگر چنين نكرد زندگيش را فراخ و مرفه گرداند و اگر اين را هم نكرد مرگ را بر او آسان سازد .
ر . ك : گناه ، باب ٧٧١ .
٢٦٤ بلا نشانه محبّت خداى سبحان است
٩٠٢.الكافي : سدير در حضور امام صادق عليه السلام بود ، آن حضرت فرمود : خداوند هرگاه بنده اى را دوست بدارد او را در بلا فرو مى برد . اى سدير ! ما و شما روز و شبمان را با بلا سپرى مى كنيم .
٩٠٣.امام صادق عليه السلام : هرگاه خداوند تبارك و تعالى قومى يا بنده اى را دوست داشته باشد باران بلا را بر سر او مى باراند پس از اندوهى بيرون نيايد جز آن كه در اندوهى ديگر فرو رود .
ر . ك : محبّت ، باب ٤٣٣ .
٢٦٥ بلا به فراخور ايمان است
٩٠٤.امام باقر عليه السلام : هر چه بر ايمان بنده افزوده شود زندگى بر او سخت تر و تنگتر شود .
٩٠٥.امام باقر عليه السلام : انسان به فراخور خدا دوستيش بلا مى بيند .
٩٠٦.امام صادق عليه السلام : در كتاب على عليه السلام آمده است : همانا مؤمن به فراخور كارهاى نيكش بلا مى بيند . پس ، هر كه دينش درست و كردارش نيكو باشد بلايش سخت است ؛ زيرا خداوند عز و جل دنيا را پاداش مؤمن و كيفر كافر قرار نداده است . و هر كه دينش سست و كردارش ضعيف باشد بلايش اندك است .
٩٠٧.امام كاظم عليه السلام : مؤمن به دو پله ترازو مى ماند كه هر چه بر ايمان او افزوده شود بلايش فزونى مى گيرد تا با دامنى پاك از گناه خداوند عز و جل را ديدار كند .
٢٦٦ درجاتى كه بنده با بلا به آنها مى رسد
٩٠٨.امام صادق عليه السلام : همانا در بهشت منزلتى است ، هيچ بنده اى بدان نرسد مگر با بلايى كه (در دنيا) به بدنش رسد .