منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٧
٦٩٤.امام رضا عليه السلام : همدم شدن زيــاد ، هيبت و شكوه را از بين مى برد .
٢٠٥ اُنس با خدا
٦٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه از خوارى گناه با سربلندى طاعت درآيد ، خداوند عز و جل ، بى انيس و همدم ، انيس او شود و او را بى مال و ثروت ، كمك رساند .
٦٩٦.امام على عليه السلام : هـر كه از مـردم كناره گيرد بـا خداى سبحان خو گيرد .
٦٩٧.امام صادق عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست مـگـر آن كه خدا ايمان او را همدم و دلارام او قرار دهد ، چندان كه اگر بر ستيغ كوهى باشد احساس تنهايى نكند .
٦٩٨.امام عسكرى عليه السلام : هر كه با خدا همدم شود با مردم خو نگيرد .
٣٥
انسان
٢٠٦ كرامت و بزرگوارى آدميان
«ما فرزندان آدم را كرامت بخشيديم و بر دريا و خشكى سوارشان كرديم و از چيزهاى خوش و پاكيزه روزيشان داديم و بر بسيارى از آفريدگانمان برتريشان داديم» .
٦٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ چيز نزد خدا گراميتر از فرزند آدم نيست . عرض شد : اى پيامبر خدا ! و نه فرشتگان ؟ ! فرمود : فرشتگان ، بسان خورشيد و ماه مجبورند .
٧٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هـيچ چيزى نيست كـه از هزار همتاى خود بهتر باشد مگر انسان .
٧٠١.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين پرسش عبد اللّه بن سنان كه : فرشتـ : اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام فرموده است : خداوند در فرشتگان فقط عقل نهاده است و نه خواهش نفسانى ، و در ستوران ميل و خواهش نهاده است و عقل نه و در بنى آدم هر دو را نهاده است . پس ، آن كه عقلش بر خواهشش چيره آيد از فرشتگان بهتر است و هر كه خواهشش بر خردش غالب گردد از ستوران بدتر است .
٢٠٧ فلسفه آفرينش انسان
«جن و انس را نيافريدم جز براى آن كه مرا بپرستند» .
«اگر پروردگار تو خواسته بود، هر آينه همه مردم را يك امّت مى كرد، ولى همواره گونه گون خواهند بود. مگر آنهايى كه پروردگارت بر آنها رحمت آورده و آنها را براى همين بيافريده است» .
٧٠٢.امام على عليه السلام : بـه پـروا داشـتن از خدا فرمان داريد و براى نيكوكارى و فرمانبردارى (از خدا) آفريده شده ايد .
٧٠٣.امام حسين عليه السلام : اى مردم! خداوند عز و جل بندگان را نيافريد مگر تا او را بشناسند . چون او را شناختند بپرستندش و چون او را بپرستند از پرستش جز او بى نياز شوند . مردى عرض كرد : فرزند پيامبر خدا ! پدر و مادرم فدايت بادا ! شناخت خدا چيست ؟ فرمود : شناخت اين است كه مردم هر زمانى امام و پيشواى واجب الاطاعه خود را بشناسند .
٧٠٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به ايـن پرسش زنديق كه خدا چرا خلايق راـ : آفريدگان را بيافريد تا حكمت خود را نشان دهد و علم خود را به كار زند و تدبير خويش را بگذراند .
٧٠٥.امام صادق عليه السلام ـ در تفسير آيه «پيوسته گونه گونند مگر آن كس كـ : آنان را بيافريد تا كارى كنند كه مستوجب و سزاوار رحمت خدا شوند و خداوند بر ايشان رحمت آورد .
٢٠٨ ناتوانى انسان
«انسان ناتوان آفريده شده است» .
٧٠٦.امام على عليه السلام : بينوا آدمى ! مرگش پوشيده است و بيماريهايش نهفته و كردارش نگاشته شده . پشه اى او را مى آزارد و جرعه اى گلوگير از پاى در مى آوردش و عرق ، وى را گنديده مى كند .
٢٠٩ معيار انسان
٧٠٧.امام على عليه السلام : (ارزش) انسان به دو عضو كوچك اوست : دل و زبان . چون بجنگد با دل جنگد و چون زبان باز كند واضح و رسا بگويد.
٣٦
بُخل
٢١٠ بُخل
«آنان كه بخل مى ورزند و مردم را به بخل فرمان مى دهند و آنچه را كه خداوند از فضل خويش به آنان داده است پوشيده نگه مى دارند. و ما براى كافران عذابى خوار كننده فراهم آورده ايم» .
«آگاه باشيد كه شما را دعوت مى كنند تا در راه خدا انفاق كنيد. بعضى از شما بخل مى ورزند. و هر كس كه بخل ورزد در حقّ خود بخل ورزيده است . زيرا خدا بى نياز است و شما نيازمندانيد. و اگر روى برتابيد به جاى شما مردمى ديگر آرد كه هرگز همسان شما نباشند» .
ر . ك : نساء : آيه ٥٣ و اسراء: آيه ١٠٠ و حديد : آيه ٢٤ و قلم : آيه ١٢ .
٧٠٨.امام على عليه السلام : بـخل در بـردارنده بـديهاى هر عيبى اسـت و افسارى است كه (بخيل) به وسيله آن به سوى هر بدى كشانده مى شود .
٧٠٩.امام على عليه السلام : بخل ، ننگ است .
٧١٠.امام على عليه السلام : بخل رداى بينوايى است .
٧١١.امام على عليه السلام : بخل ورزيدن به آنچه در دست دارى بدگمانى به معبود است .
٧١٢.امام على عليه السلام : هر كه در مال خود بخل ورزد ، خوار شود و هر كه در دين خود بخل ورزد ، سربلند گردد .
٧١٣.امام حسن عليه السلام ـ در پاسخ به پرسش پدرش از او درباره تنگ چشمىـ : تنگ چشمى آن است كه آنچه را دارى مايه شرافت پندارى و آنچه را انفاق كنى ، تلف شده و بر باد رفته انگارى .