٦٢٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از عواملى كه ايمان را در بنده اـ : آنچه ايمان را در او استوار مى كند پارسايى است و آنچه ايمان را از دل او بيرون مى برد طمع و آزمندى است .

٦٢٥.امام صادق عليه السلام : ايمان مؤمن جز با عمل استوار نمى شود ، عمل جزء ايمان است .

١٨٣ چشيدن طعم ايمان

٦٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه هر كس داشته باشد طعم ايمان را چشيده است : كسى كه هيچ چيزى را بيشتر از خدا و پيامبر او دوست نداشته باشد و كسى كه اگر او را با آتش بسوزانند برايش بهتر است تا اين كه از دينش دست شويد و كسى كه براى خدا دوستى و دشمنى ورزد .

٦٢٧.امام على عليه السلام : تا بنده اى دروغ گفتن، به شوخى و جدى ، را ترك نگفته باشد ، مزه ايمان را نمى چشد .

٦٢٨.امام على عليه السلام : هيچ بنده اى مزه ايمان را نچشد مگر آن كه بداند آنچه بدو رسيده ، نمى شد نرسد و آنچه به او نرسيده ، ممكن نبود كه برسد و اين كه زيان بخش و سودرسان خداوندى عز و جل است و بس .

٦٢٩.امام على عليه السلام : آدمى حقيقت ايمان را نچشد مگر سه خصلت در او باشد : فهم در دين ، صبر در برابر مصائب وبرنامه ريزى درست در امر معاش .

١٨٤ نچشيدن حلاوت ايمان

٦٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس بيشترين فكر و تلاشش رسيدن به خواهشهاى نفسانى باشد حلاوت ايمان از قلبش گرفته شود .

٦٣١.امام صادق عليه السلام : چشيدن شيرينى ايمان بر دلهاى شما حرام گشته مگر آن گاه كه دلهايتان از دنيا رويگردان شوند .

١٨٥ آنچه ايمان را سلب مى كند

٦٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كمترين كفر اين است كه انسان از برادرش سخنى بشنوند و آن را نگه دارد تا با آن او را رسوا سازد . اين افراد بهره اى از خوبى نبرده اند .

٦٣٣.امام صادق عليه السلام : بى گمان بنده به سبب يكى از پنج كار كه همگى مانند هم و شناخته شده هستند ، از ايمان خارج مى شود : كفر ، شرك ، گمراهى ، فسق و ارتكاب كبائر .

ر . ك : شرك ، باب ١٠١١ ؛ كفر ، باب ١٥٩١.

١٨٦ آنچه با ايمان سازگار نيست

٦٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو خصلت است كه در مؤمن گرد نمى آيند : بخل و بد گمانى به روزى .

٦٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو خوى درمؤمن فراهم نمى آيند : آزمندى و بدخويى .

٦٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن به هر خصلتى خوى مى كند ، امّا به دروغگويى و خيانت خوى نمى گيرد .

٦٣٧.امام صادق عليه السلام : شش چيز در مؤمن نباشد : سختى ، تيره روزى (يا بى خيرى) ، حسادت ، لجبازى ، دروغ و تجاوزگرى و زورگويى .

ر . ك : دروغ ، باب ١٥٦٩ ؛ امانتدارى ، باب ١٩٨ .

١٨٧ ارجمندى مؤمن

٦٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، جـل ثـنـاؤه ، مى فرمايد : به عزت و جلال خودم سوگند آفريده اى نيافريده ام كه نزد من محبوبتر باشد از بنده مؤمنم .

٦٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن نزد خدا گراميتر از فرشتگان مقرّب اوست .

٦٤٠.امام صادق عليه السلام : حرمت مؤمن از كعبه بيشتر است .

١٨٨ مؤمنان همچون يك پيكرند

٦٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمنان در دوستى ، عطوفت و مهرورزى نسبت به هم چونان يك پيكرند كه هرگاه عضوى از آن به درد آيدديگر اعضا را بيخوابى و تب فراگيرد .

٦٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمنان خونهايشان برابر است ، در برابر ديگران يكدست هستند و اگر كمترين آنها (به دشمن) زنهار و امان دهد ديگران به آن احترام گذارند .

١٨٩ مؤمن كيست؟

«مؤمنان كسانى هستند كه چون نام خدا برده شود دلهاشان ترسان شود و چون آيات خدا بر آنان خوانده شود ايمانشان افزون گردد و بر پروردگارشان توكّل مى كنند * همان كسان كه نماز مى گزارند و از آنچه روزيشان داده ايم انفاق مى كنند* اينان مؤمنان حقيقى هستند، در نزد پروردگارشان درجاتى دارند و مغفرتى و رزقى نيكو» .

ر . ك : توبه : آيه ٧١ و يوسف : آيه ١٠٦ و مؤمنون : آيات ١ ـ ١١ و قصص : آيات ٥٢ ـ ٥٥ و سجده : آيات ١٥ ـ ١٩ و شورا : آيات ٣٥ ـ ٣٩ و فتح : آيه ٢٩ و بيّنه : آيات ٥ ، ٧ ٨ .

٦٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن رام و ملايم است ، چندان كه خيال مى كنى احمق است .

٦٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن كسى است كه مردم او را بر جان و مال خود امين كرده باشند .

٦٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن كسى است كه نفسش از او در رنج است و مردم در آسايش .

٦٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمنْ ابتدا به سلام مى كند و منافق مى گويد بايد به من سلام كنند .

٦٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن انس مى گيرد و با او انس مى گيرند و كسى كه انس نگيرد و انس پذير نباشد از خير و بركت بى بهره است . بهترين مردمان كسى است كه براى مردم سودمندتر باشد .