٥٠٧٤.امام صادق عليه السلام : فقير بودن و با ما بودن بهتر است ، از توانگر بودن و با غير ما بودن . و كشته شدن و با ما بودن بهتر است ، از زنده بودن و با غير ما بودن .

٥٠٧٥.امام صادق عليه السلام : ثروتى كه تو را از سـتـم باز دارد ، بهتر از فقرى است كه تو را به گناه كشاند .

٥٠٧٦.امام صادق عليه السلام : فقر ، مرگ سرخ است . راوى مى گويد : به ابو عبداللّه عليه السلام عرض كردم : (منظورتان) فقر دينار و درم است ؟ فرمود : نه ؛ بلكه (مرادم) فقر دينى است .

١٤٧٧ تحقير فقير

٥٠٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مرد يا زن مؤمنى را به سبب تهيدستى يا اندك بودن مال و داراييش خوار شمارد يا تحقير كند ، خداوند متعال در روز قيامت او را (بدين كار زشتش) شهره و سپس رسوايش سازد .

٥٠٧٨.امام على عليه السلام : برادران تهيدست خود را تحقير نكنيد ؛ زيرا هر كس مؤمنى را حقير شمارد ، خداوند عز و جل ميان آن دو در بهشت جمع نكند ، مگر اين كه توبه نمايد .

٥٠٧٩.امام رضا عليه السلام : هر كس بــا مسلمانى فقير رو به رو شود و به او سلامى متفاوت با سلامى كند كه به ثروتمند مى كند ، روز قيامت خداوند عز و جل را ديدار كند در حالى كه خدا از او در خشم است .

١٤٧٨ آنچه فقر را از بين مى برد

٥٠٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : صله رحم ، عمر را زيــاد مى كند و فقر را از بين مى برد .

٥٠٨١.امام على عليه السلام : فقر را باصدقه و بخشش ، درمان كنيد .

٥٠٨٢.امام باقر عليه السلام : نيكى كردن و صدقه نهانى، فقر را از بين مى برند.

٥٠٨٣.امام صادق عليه السلام : من براى كسى كه ميانه روى (و صرفه جويى) كند ، ضمانت مى كنم كه فقير نشود .

ر . ك : حج ، باب ٤٤٤ .

١٤٧٩ آنچه فقر مى آورد

٥٠٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه دم از نادارى زند ، نادار شود .

٥٠٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : امانتدارى، تـوانـگـرى مى آورد و خيانت (در امانت) به فقر مى كشاند .

٥٠٨٦.امام على عليه السلام : فزونخواه دنيا، محكوم به فقر است و رويگردانِ از دنيا ، آسايش يار اوست .

٥٠٨٧.امام على عليه السلام : هركه درى از نيازخواهى به روى خود بگشايد ، خداوند درى از فقر به رويش باز كند .

٥٠٨٨.امام باقر عليه السلام ـ به ابو نعمانـ : ما را وسيله سركيسه كردن مردم قرار مده ؛ زيرا با اين كار ، خداوند بر فقر تو مى افزايد .

٥٠٨٩.امام صادق عليه السلام ـ از پدران بزرگوارشـ : هر كه از فضل خدا نطلبد ، فقير شود .

٥٠٩٠.امام صادق عليه السلام : هر مردى كه فرزند خود را نفرين كند ، فقر برايش به ارث گذارد .

١٤٨٠ عذرخواهى خداوند سبحان از فقيران

٥٠٩١.امام صادق عليه السلام : (در روز قـيـامت) خـداوند ، جـلّ ثناؤه ، همچنان كه برادرى از برادرش پوزش مى خواهد ، از بنده مؤمن نيازمند خود در دنيا ، عذر مى خواهد و مى فرمايد : به عزّت و جلالم سوگند كه من تو را در دنيا از سر خواريت نزد من ، محتاج نكردم . اكنون اين سرپوش را بردار و ببين به جاى دنيا به تو چه داده ام . او سرپوش را بردارد و گويد : با اين عوضى كه به من دادى مرا چه زيان اگر آنچه را در دنيا از من گرفتى .

١٤٨١ زيور فقر

«(اين صدقات) براى آن نيازمندانى است كه در راه خدا فرو مانده اند و نمى توانند (براى تأمين هزينه زندگى) در زمين سفر كنند. از شدّت خويشتندارى، فرد بى اطلاع، آنان را توانگر مى پندارد. آنها را از سيمايشان مى شناسى. با اصرار (چيزى) از مردم نمى خواهند» .

٥٠٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خـداوند فـقـر را نـزد خـلـق خـود امانت نهاده است . بنابراين ، هر كس آن را مخفى نگه دارد ، خداوند پاداش روزه گير شب زنده دار را به او عطا فرمايد .

٥٠٩٣.امام على عليه السلام : خويشتندارى (و مناعت طبع) زيور فقر است .

٥٠٩٤.امام صادق عليه السلام : دشوارترين و پر زحمت ترين كارها ، پوشيده داشتن فقراست .

١٤٨٢ خوشا به حال فقيران

٥٠٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خـوشا بـه حـال مستمندان شكيبا . آنهايند كسانى كه ملكوت آسمانها و زمين را مى بينند .

٥٠٩٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فـقـرا پادشاهان اهل بهشتند . مردم همگى مشتاق بهشتند و بهشت مشتاق فقيران است .

٥٠٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به بهشت نگاهى انداختم ، ديدم بيشتر مردم آن فقيرانند .

٥٠٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه بميرد و درهــم و دينارى از خود بر جاى نگذارد ، توانگرتر از او كسى وارد بهشت نشود .

٥٠٩٩.امام صادق عليه السلام : آخرين پيامبرى كه وارد بهشت مى شود ، سليمان است و اين به سبب دنيايى است كه به او داده شد .

٥١٠٠.امام صادق عليه السلام ـ خـطاب بـه مـحمّد خـزّازـ : آيـا به بـازار نمى روى ؟ آيا ميوه هايى كه به فروش مى رسد و چيزهاى ديگرى كه دلت هوس آنها رامى كند نمى بينى (وقدرت خريد ندارى) ؟ (محمد گويد:) عرض كردم : چرا. فرمود : بدان كه در برابر هر چيزى كه مى بينى اما از عهده خريد آن بر نمى آيى ، برايت حسنه اى است .

ر . ك : آزمايش ، باب ٢٦٤ ؛ محبّت ، باب ٤٣٣ .