منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨١
٢٧٧
تسليت
١٢٨٤ تسلّى دادن به سوگوار
٤٢٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه فرد سوگوارى را تسلّى دهد ، (اجرى) همانند اجر او دارد .
٤٢٤٨.امام على عليه السلام : هر كه مـادر فـرزند مـرده اى را تسلّـى دهد ، خداوند در آن روزى كه هيچ سايه اى جز سايه عرش او نيست ، وى را در سايه عرش خود جاى دهد .
٤٢٤٩.امام صادق عليه السلام : براى تسلّى دادن، همين اندازه كافى است كه صاحب مصيبت تو را ببيند.
١٢٨٥ آنچه در تسلّى دادن به سوگوار گفته مى شود
٤٢٥٠.امام على عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله هرگاه تسلّى مى داد ، مى فرمود : خداوند اجرتان دهد و شما رامشمول رحمت خويش گرداند . و هر گاه تبريك مى گفت ، مى فرمود : خداوند به شما بركت دهد و بر شما مبارك گرداند .
١٢٨٦ تبريك گفتن به سوگوار سزاوارتر از تسليت گفتن است!
٤٢٥١.امام رضا عليه السلام ـ در تسليت به حسن بن سهلـ : تبريك گفتن براى ثواب آخرت ، سزاوارتر از تسليت گفتن براى سوگوارى دنياست.
ر . ك : مصيبت ، باب ١١٤٠ .
٢٧٨
معاشرت
١٢٨٧ آداب معاشرت با مردم
٤٢٥٢.امام على عليه السلام : با مردم چنان معاشرت كنيد كه اگر بميريد ، بر شما بگريند و اگر زنده باشيد (وغايب شويد) مشتاق ديدن شما باشند .
٤٢٥٣.امام على عليه السلام ـ مى فرمودـ : بايد نياز به مردم و بى نيازى از آنها ، هر دو ، در دلت جمع باشد ، نيازت به آنها در نرم گويى و خوشرويى تو باشد و بى نيازيت از آنها در حفظ آبرو و نگهدارى عزّت و سربلنديت .
٤٢٥٤.امام باقر عليه السلام : سامان يافتن كار مردم به اين است كه طورى با هم معاشرت كنند كه مانند پيمانه اى باشند دو سومش هوشيارى و يك سومش ناديده گرفتن و چشم پوشى .
١٢٨٨ آداب معاشرت با خانواده
«اى كسانى كه ايمان آورده ايد! شما را روا نيست كه زنان را به اكراه ارث ببريد و براى آن كه قسمتى از آنچه را كه به آنها داده ايد باز ستانيد بر آنان سخت مگيريد، مگر آن كه مرتكب فحشايى آشكار گردند. و با آنان به نيكويى رفتار كنيد و اگر از آنان خوشتان نيامد، چه بسا چيزى كه شما را از آن خوش نمى آيد، در حالى كه خدا خير كثيرى در آن نهاده باشد» .
٤٢٥٥.امام على عليه السلام ـ در سفارش به فرزند بزرگوار خود حسن عليه السلامـ : مبادا خانواده ات به سبب (رفتار) تو بدبخت ترين مردمان باشند .
٤٢٥٦.امام صادق عليه السلام : مرد براى اداره خانه و خانواده اش بايد سه كار انجام دهد ، هر چند بر خلاف طبع او باشد : خوشرفتارى ، گشاده دستى به اندازه ، و غيرت و ناموسدارى .
ر . ك : عنوان ١٧٦ «ازدواج» .
١٢٨٩ آنچه در آميزش با مردم سزاوار است
٤٢٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : با كسى كه همنشين توست خوشرفتار باش ، تا مسلمان باشى .
٤٢٥٨.امام على عليه السلام : بـا مـردم به زبانها و پـيكرهاى خود بياميزيد و با دلها و كردارهايتان از آنان دورى كنيد .
٤٢٥٩.امام على عليه السلام : جان و مالت را فداى برادر خود كن و عدل و انصافت را نثار دشمنت ساز و خوشرويى و احسانت را به عموم مردم ببخش .
٤٢٦٠.امام على عليه السلام : خويشتن را پايبند دوستى كن و خود را در راه تحمّل زحمات (يا هزينه هاى) مردم به شكيبايى وادار .
٤٢٦١.امام على عليه السلام : هركه با مردم چنان رفتار كند كه خوش ندارند ، مردم درباره او ندانسته سخنها گويند .
٤٢٦٢.امام حسن عليه السلام : با مردم آن گونه رفتار كن كه دوست دارى با تو رفتار كنند .
٤٢٦٣.امام صادق عليه السلام : خوش برخوردى با مردم ، يك سوم خردمندى است .
٤٢٦٤.امام كاظم عليه السلام : دوستى ورزيدن با مردم ، نيمى از خرد است .
ر . ك : عنوان ١٤٠ «مدارا كردن» ؛ محبّت ، باب ٤١٤ ٤١٨ .
٢٧٩
عاشورا
١٢٩٠ عاشورا
٤٢٦٥.امام سجّاد عليه السلام : هر مؤمنى كـه چشمانش براى كشته شدن حسين عليه السلام گريان شود به طورى كه اشك بر گونه هايش سرازير گردد ، خداوند به سبب آن ، او را در غرفه هاى بهشتى جاى دهد كه روزگاران درازى را در آنها به سر برد .