منتخب ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٤٥
٢٦٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در خطبه اش به هنگام فرا رسيدن ماه رمضانـ : بدبخت كسى است ، كه در اين ماه بزرگ از آمرزش خداوند محروم ماند .
٢٦٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه در رمضان آمرزيده نشود ، در كدام ماه آمرزيده خواهد شد ؟.
٢٦٧٣.امام صادق عليه السلام : كسى كه در ماه رمضان آمرزيده نشود ، تا رمضان آينده آمرزيده نگردد مگر آن كه در عرفات حاضر شود .
١٦٩
روح
٨٣٥ روح
«و از تو درباره روح مى پرسند ، بگو : روح از امر پروردگار من است و از دانش جز بهره اندكى به شما داده نشده است» .
ر . ك : زمر : آيه ٤٢ .
٢٦٧٤.امام صادق عليه السلام : ارواح با بدن آميخته نمى شوند و به آن متّكى نيستند ، بلكه بدن را در ميان گرفته و بر آن احاطه دارند .
٢٦٧٥.امام صادق عليه السلام : روح جسم لطيفى است كه كالبد ستبرى برآن پوشانده شده است .
٨٣٦ ارواح، سپاهيانى فراهم آمده اند
٢٦٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ارواح سپاهيانى فراهم آمده هستند ؛ آنها كه يكديگر را بشناسد با هم انس مى گيرند و آنان كه همديگر را نشناسند از هم جدا مى شوند .
٢٦٧٧.امام على عليه السلام : دوستى ، ميل كردن دلها در كنار الفت روحهاست .
٢٦٧٨.شقيق بن سلمه : مردى خدمت على عليه السلام آمد و با او سخن گفت و در ضمن صحبت گفت : من شما را دوست دارم . على عليه السلام فرمود : دروغ مى گويى . عرض كرد : چرا اى امير مؤمنان ؟ فرمود : چون در دلِ خود ، محبّت تو را نمى يابم . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : ارواح در فضا با يكديگر ملاقات مى كردند و همديگر را مى بوييدند و آنهايى كه با يكديگر آشنا در مى آمدند با هم جمع مى شدند و آنهايى كه با هم آشنا در نمى آمدند از هم جدا مى شدند .
ر . ك : دوست ، باب ١٠٨٨ .
٨٣٧ حالات روح
٢٦٧٩.امام على عليه السلام : بدن را شش حالت دست مى دهد : سلامتى ، بيمارى ، مرگ ، زندگى ، خواب و بيدارى . روح نيز چنين است . زندگى آن ، دانش اوست و مرگش ، نادانى او و بيماريش ، شكّ او و سلامتيش ، يقين او و خوابش ، غفلت او و بيداريش ، هشيارى او .
٨٣٨ روح در هنگام خواب
٢٦٨٠.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به ابوبصير كه پرسيد : آيا هنگام خواب ،ـ : نه ، اى ابوبصير ! زيرا اگر روح از بدن جدا شود ديگر به آن باز نمى گردد ، منتها روح چون خورشيد وسط آسمان است كه پرتو آن همه جا را مى گيرد .
٢٦٨١.امام كاظم عليه السلام : انسان هرگاه مى خوابد روح حيوانى در بدن مى ماند و آنچه از او خارج مى شود روح عقل است .
ر . ك : خواب ، باب ١٧٦٤ .
١٧٠
آسايش
٨٣٩ موجبات آسايش
٢٦٨٢.امام على عليه السلام : هركه اطمينان داشته باشد كه آنچه خدا برايش مقدّر كرده است به او مى رسد ، دلش آرام گيرد .
٢٦٨٣.امام على عليه السلام : زن سازگار ، يكى از دو آسايش است .
٢٦٨٤.امام على عليه السلام : هركه به اندازه كفاف بسنده كند ، آسايش يابد و در منزلگاه آسودگى فرود آيد .
٢٦٨٥.امام على عليه السلام : زهد و بى اعتنايى به دنيا بزرگترين آسـايـش است .
٢٦٨٦.امام صادق عليه السلام : خوشى و آسايش در خرسندى و يقين است و غم و اندوه در شكّ و ناخرسندى .
٢٦٨٧.امام صادق عليه السلام : خوشترين آسايش، دل نبستن به مردم است .
ر . ك : خرسندى (١) ، باب ٨٢٢ ؛ زهد ، باب ٨٥٩ .
٨٤٠ آسايش طلبى در دنيا
٢٦٨٨.امام صادق عليه السلام ـ خطاب به اصحاب خـودـ : آرزوى مـحـال نكنيد ! عرض كردند : مگر چـه كسى آرزوى محال مى كند ؟ فرمود : شما ؛ مگر نه اين كه آرزومند آسايش در دنيا هستيد ؟ عرض كردند : چرا . فرمود : آسايش براى مؤمن در دنيا محال است .
ر . ك : دنيا ، باب ٧١٨ .
١٧١
كشاورزى
٨٤١ مستحب بودن كشاورزى و درختكارى
٢٦٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر مسلمانى درختى بنشاند، يا كِشته اى بكارد و انسانى يا پرنده اى يا حيوانى از محصول آن بخورد ، براى وى صدقه محسوب شود .
٢٦٩٠.امام باقر عليه السلام : پدرم مى فرمود : بهترين كارها كشاورزى است؛ آن را مى كارى و نيكوكار و بدكار از آن مى خورند . نيكوكار مى خورد و برايت از خدا آمرزش مى طلبد و بدكار مى خورد و آنچه خورده او را لعن و نفرين مى كند و چرندگان و پرندگان نيز از آن بهره مند مى شوند .