٢٤٢١.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه « ... بر آنچه مى كردند پاى نفشارـ : اصرار بر گناه اين است كه بنده گناه كند و آمرزش نطلبد و در فكر توبه هم نباشد . اين اصرار (بر گناه) است .

ر . ك : آمرزش خواهى (از خدا) ، باب ١٤١٩ .

٧٦٧ شاد شدن به گناه

٢٤٢٢.امام على عليه السلام : هر كه از معاصى خداوند لذّت برد ، خداوند او را به خوارى افكند .

٢٤٢٣.امام سجّاد عليه السلام : از شاد شدن به گناه بپرهيز ، كه شاد شدن به گناه از ارتكاب آن بدتر است .

٧٦٨ آثار گناهان

٢٤٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گناه براى غير گنهكار (نيز) شوم است ؛ (زيرا) اگر بر او عيب گيرد ، (به همان) مبتلا شود ، اگر از او غيبت كند ، گنهكار شود و اگر به گناه رضايت دهد ، در آن شريك گردد .

٢٤٢٥.امام على عليه السلام : اشكها نخشكيد مگر به سبب سختدلى و دلها سخت نشد مگر به سبب گناهان زياد .

٢٤٢٦.امام سجّاد عليه السلام : گناهانى كه بـارش آسـمان را بـاز مى دارنـد عبارتند از : قضاوت ظالمانه قاضيان ، شهادت دادن دروغ و شهادت ندادن .

٢٤٢٧.امام باقر عليه السلام : هيچ سالى كم بارش تر از سال ديگر نيست ، بلكه خداوند باران را هر جا كه خواهد مى باراند . (اما) هر گاه مردمى مرتكب گناهان شوند ، خداوند عز و جل بارانى را كه براى آنان مقدّر كرده بود از ايشان باز دارد .

٢٤٢٨.امام صادق عليه السلام : هر گاه آدمى گناهى كند نقطه سياهى در دلش پديد مى آيد ؛ اگر توبه كرد آن نقطه پاك مى شود و اگر باز هم گناه كرد آن نقطه بزرگتر مى شود ، تا جايى كه همه دلش را فرامى گيرد و از آن پس هرگز روى رستگارى را نمى بيند .

٢٤٢٩.امام صادق عليه السلام : خداوند هر نعمتى را كه به بنده اى داد از او نگرفت مگر به سبب گناهى كه سزاوار سلب آن نعمت شد .

٢٤٣٠.امام صادق عليه السلام : هـمانا بنده گناهى مى كند و بـه سـبـب آن از نماز شب محروم مى شود . سرعت تأثير كار بد در آدمى ، از سرعت تأثير كارد در گوشت بيشتر است .

٢٤٣١.امام صادق عليه السلام : كسانى كه بر اثر گناهان مى ميرند ، بيشترند از كسانى كه بر اثر رسيدن اجل مى ميرند .

٢٤٣٢.امام رضا عليه السلام : هر گاه حكمرانان دروغ بگويند باران بند مى آيد و هر گاه سلطان ستم كند دولت سست و بى اعتبار شود و هر گاه زكات داده نشود چارپايان بميرند .

ر . ك : آزمايش ، باب ٢٥٩ ؛ دعاء ، باب ٦٨٧ .

٧٦٩ گناهان زود كيفر

٢٤٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه گناه است كه كيفرشان در همين دنيا مى رسد و به آخرت نمى افتد : آزردن پدر و مادر ، زورگويى و ستم به مردم و ناسپاسى نسبت به خوبيهاى ديگران .

٢٤٣٤.امام باقر عليه السلام: در كـتاب امير الـمؤمنين عليه السلام آمده است : سه گناه است كه صاحب آنها در همين دنيا كيفرش را ببيند : ستم ، بريدن پيوند خويشاوندى و سوگند دروغ .

٧٧٠ داروى گناهان

٢٤٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر دردى را دارويى است و داروى گناهان ، استغفاراست .

٢٤٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن را هفتاد و دو پرده است و چون گناهى كند يك پرده دريده شود و اگر توبه كرد خداوند آن پرده را با هفت پرده ديگر به او باز گرداند .

٧٧١ كفاره گناهان

١ ـ كيفر دنيوى

٢٤٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زن و مـرد مـؤمن پـيوسته در جـان و مـال و فرزندشان گرفتار بلا مى شوند تا آن كه بدون گناه ، خدا را ديدار كنند .

٢٤٣٨.امام على عليه السلام : هريك از شيعيان ما كارى را كه ما نهى كرده ايم مرتكب شود ، پيش از آن كه بميرد به مال يا فرزند و يا به خودش بلايى برسد كه به سبب آن گناهانش پاك شود و خداوند عز و جل را بدون گناه ديدار كند . اگر چيزى از گناهانش هنوز باقى مانده باشد در هنگام مردن بسختى جان دهد .

٢٤٣٩.امام صادق عليه السلام : هر گاه خداوند خوبى بنده اى را بخواهد در همين دنيا كيفرش دهد و چون براى بنده اى بد بخواهد گناهانش را نگه دارد تا در روز قيامت كيفر بيند .

ر . ك : آزمايش ، باب ٢٦٣ .

٢ ـ بيماريها

٢٤٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيمارى ، گناهان را پاك مى كند .

٢٤٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يك شب تب داشتن ، كفاره يك سال (گناه) است .

٢٤٤٢.امام على عليه السلام : هرگاه خداوند بنده اى را دردمند كند به اندازه بيماريش گناهان او را مى زدايد .

٢٤٤٣.امام على عليه السلام ـ دربـاره بـيـمارى كودكانـ : كفاره گناهان پدر و مادر آنهاست .

ر . ك : بيمارى ، باب ١٦٣٦ .

٣ ـ اندوهها

٢٤٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ رنج و پيشامد و اندوه و حتّى نگرانى خاطرى به مؤمن نرسد جز اين كه خداوند بدان گناهانش را بزدايد .

٢٤٤٥.امام صادق عليه السلام : همانا اندوه ، گناهان مسلمان را مى برد .

٢٤٤٦.امام رضا عليه السلام : هيچ يك از شيعيان على نيست كه روز مرتكب بدى يا گناهى شود ، مگر آن كه شب اندوهى به او رسد كه آن بدى و گناه را فرو ريزد ؛ پس ، چگونه قلم براى نوشتن گناهان چنين كسى به كار افتد ؟.

[١] گناه كبيره در صورت استغفار از آن، آمرزيده مى شود و گناه صغيره در صورت اصرار بر آن، كبيره محسوب مى شود ـم .