١٨١.امام على عليه السلام : پس از آن كه ابن ملجم بر او ضربت زد به حسن و حسين عليهماالسلام فرمود : اين اسير را زندانى كنيد و به او غذا و آب بدهيد و در اسارت با وى خوشرفتارى كنيد .

١٨٢.امام صادق عليه السلام : غذا دادن به اسير حقّى است به گردن كسى كه او را به اسارت گرفته است ، هر چند بنا باشد فردا كشته شود . بايد به اسير ، كافر باشد يا غير كافر ، آب و خوراك داد [ و در سايه اش نگه داشت ] و با او مدارا كرد .

١٨٣.امام صادق عليه السلام : على عليه السلام كسى را كه زندانى مى شد ، از بيت المال مسلمانان غذا مى داد .

١٠

آفتها

٦٢ آفتها

١٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آفتِ زيركىْ خودستايى است ، آفتِ شجاعتْ تعدّى ، آفتِ گذشتْ منّت ، آفتِ زيبايى غرور ، آفتِ عبادت سستى ، آفتِ سخن گفتن دروغ ، آفتِ دانش ، فراموشى ، آفتِ بردبارى سبكسرى ، آفتِ شرافت خانوادگى فخر فروشى و آفتِ بخشندگى ، اسراف است .

١٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آفتِ دين ، خواهشهاى نفسانى است .

١٨٦.امام على عليه السلام : هر چيزى آفتى دارد ؛ آفتِ علمْ فراموشى است ، آفتِ عبادتْ ريا ، آفتِ خردْ خودپسندى ، آفتِ نجيب زادگى تكبّر ، آفتِ زيركى خودستايى ، آفتِ بخشندگى اسراف ، آفتِ حيا ناتوانى ، آفتِ بردبارى خوارى و آفتِ نيرومندى زشت گفتارى و بدكردارى .

١٨٧.امام على عليه السلام : ترس ، آفت است .

١٨٨.امام على عليه السلام : هوس ، آفتِ خردهاست .

١٨٩.امام على عليه السلام : آفتِ ايمان ، شرك است .

١٩٠.امام على عليه السلام : آفتِ يقين ، شكّ است .

١٩١.امام على عليه السلام : آفتِ نعمتها ، ناسپاسى است .

١٩٢.امام على عليه السلام : آفتِ طاعت ، نافرمانى كردن است .

١٩٣.امام على عليه السلام : آفتِ بزرگ زادگى ، تكبّر است .

١٩٤.امام على عليه السلام : آفتِ هوشمندى ، حيله گرى است .

١٩٥.امام على عليه السلام : آفتِ عبادت ، خودنمايى است .

١٩٦.امام على عليه السلام : آفتِ سخاوت ، منّت گذارى است .

١٩٧.امام على عليه السلام : آفتِ دين ، بدگمانى است .

١٩٨.امام على عليه السلام : آفتِ خرد ، خواهشهاى نفسانى است .

١٩٩.امام على عليه السلام : آفتِ بزرگى و عزّت ، موانع قضا و قدر است .

٢٠٠.امام على عليه السلام : آفتِ نفس ، شيفتگى به دنياست .

٢٠١.امام على عليه السلام : آفتِ مشورت ، درهم شكستن آراء است .

٢٠٢.امام على عليه السلام : آفتِ فرمانروايان ، بدرفتارى است .

٢٠٣.امام على عليه السلام : آفتِ وزيران ، بدسگالى است .

٢٠٤.امام على عليه السلام : آفتِ دانشمندان ، جاه طلبى است .

٢٠٥.امام على عليه السلام : آفتِ زمامداران ، ناتوانى سياسى است .

٢٠٦.امام على عليه السلام : آفتِ لشكريان ، سرپيچى از فرماندهان است .

٢٠٧.امام على عليه السلام : آفتِ رياضت ، چيره شدن عادت است .

٢٠٨.امام على عليه السلام : آفتِ رعيّت ، نافرمانى كردن است .

٢٠٩.امام على عليه السلام : آفتِ پارسايى ، كمىِ قناعت است .

٢١٠.امام على عليه السلام : آفتِ قاضيان ، طمع است .

٢١١.امام على عليه السلام : آفتِ دادگران عادل ، كمىِ پارسايى است .

٢١٢.امام على عليه السلام : آفتِ (شخص) شجاع ، وانهادن دورانديشى و احتياط است .

٢١٣.امام على عليه السلام : آفتِ قدرتمند ، ناتوان شمردن دشمن است .

٢١٤.امام على عليه السلام : آفتِ بردبارى ، خوارى است .

٢١٥.امام على عليه السلام : آفتِ بخشش ، معطل كردن است .

٢١٦.امام على عليه السلام : آفتِ صرفه جويى ، بخل است .

٢١٧.امام على عليه السلام : آفتِ هيبت و شكوه ، شوخى است .

٢١٨.امام على عليه السلام : آفتِ جست و جو ، كامياب نشدن است .

٢١٩.امام على عليه السلام : آفتِ كشوردارى ، ناتوانى در حمايت از كشور است .

٢٢٠.امام على عليه السلام : آفتِ پيمانها ، رعايت نكردن آنهاست .

٢٢١.امام على عليه السلام : آفتِ رياست ، فخر فروشى است .

٢٢٢.امام على عليه السلام : آفتِ بازگو كردن (حديث يا هر سخنى) دروغ نقل كردن است .

٢٢٣.امام على عليه السلام : آفتِ علم ، عمل نكردن بدان است .

٢٢٤.امام على عليه السلام : آفتِ عمل ، نداشتن خلوص است .

٢٢٥.امام على عليه السلام : آفتِ بخشندگى ، نادارى است .

٢٢٦.امام على عليه السلام : آفتِ توده مردم ، عالم بدكردار است .

٢٢٧.امام على عليه السلام : آفتِ دادگرى ، ستمگر زورمند است .

٢٢٨.امام على عليه السلام : آفتِ آبادانى ، ستمگرى فرمانرواست .

٢٢٩.امام على عليه السلام : آفتِ قدرت ، نيكوكارى نكردن است .

٢٣٠.امام على عليه السلام : آفتِ خِرَد ، خودپسندى است .