٢٢٠٣.امام على عليه السلام : همانا دنياى شما نزد من بى ارزشتر است از برگ درختى كه در دهان ملخى است و آن را خُرد مى كند . على را به نعمتهاى فناپذير چه كار !.

٢٢٠٤.امام على عليه السلام : اى دنيا از من دور شو ، كه ريسمانت را بر پشتت افكندم (رهايت كردم) . من از چنگالهاى تو رهيده ام و از دامهاى تو گريخته ام و از افتادن در لغزشگاههاى تو دورى كرده ام .

٢٢٠٥.امام على عليه السلام : شمارا از دنيا برحذر مى دارم ؛ زيرا آن ، شيرين و با طراوت و محصور در خواهشهاى نفسانى است .

٢٢٠٦.امام على عليه السلام : از دنيا بپرهيزيد ، كه در حلال آن حساب دارد و حرام آن كيفر ؛ آغازش رنج است و پايانش نابودى .

٢٢٠٧.امام على عليه السلام : از ايـن دنـياى فـريباى بـى وفاى خـيانـتكار بپرهيزيد ؛ دنيايى كه به زيورهايش خود را آراسته و با زرق و برقش دلربايى مى كند ... و همچون عروسى جلوه گر شده و چشمها به آن خيره گشته است .

٢٢٠٨.امام على عليه السلام : از دنيا دورى كنيد كه دنـيـا بى وفا و پر مكر و فريب است ، عطا كننده اى است خسيس و پوشاننده اى است كه برهنه مى سازد (چيزى را كه بدهد پس مى گيرد) .

٢٢٠٩.امام على عليه السلام : از دنيا بپرهيزيد ! كه آن ، هم دشمنِ دوستان خداست ، و هم دشمنِ دشمنانِ خدا ؛ زيرا دوستان خدا را اندوهگين مى سازد و دشمنان او را مى فريبد .

٧٠٧ پرهيز از فريب دنيا

«در چشم مردم آرايش يافته است عشق به اميال نفسانى از دوست داشتن زنان و فرزندان و هميانهاى زر و سيم و اسبان نشاندار و چارپايان و زراعت . همه اينها متاع زندگى اينجهانى است ، در حالى كه فرجام نيك نزد خداست» .

«زندگى دنيا فريبتان ندهد و نيز (شيطان) فريبكار ، به (كرم) خدا مغرورتان نسازد» .

٢٢١٠.امام على عليه السلام : بدانيد ، كه دنيا سرايى بس فريبنده و مكّار است . هر روزى شوهرى مى كند و هر شبى خانواده اى را مى كشد و هر دم و ساعتى جمعى را از هم مى پراكند .

٢٢١١.امام على عليه السلام : شگفتيهاى فراوان دنيا ، شما را نفريبد ؛ زيرا تنها اندكى از آن را با خود مى بريد .

٢٢١٢.امام على عليه السلام : دنيا بس فريبنده است و هر آنچه در آن است فريبنده است ؛ نابود شدنى است و هر كه در آن مى زيد فانى مى شود . در هيچ يك از توشه هاى آن خير وخوبى نيست مگر در تقوا .

٧٠٨ تنها نادان فريب دنيا را مى خورد

٢٢١٣.امام على عليه السلام : اى دنيا ! كسى را بفريب كه حيله هاى تو را نمى شناسد و از دامهاى نيرنگ تو بى خبر است .

٢٢١٤.امام على عليه السلام : دنيا ، غنيمت احمقان است .

٢٢١٥.امام على عليه السلام : شاد شدن به دنيا ، حماقت است .

ر . ك : فريفتگى و غفلت ، باب ١٤٠٠ .

٧٠٩ پرهيز از دل خوش كردن به دنيا

«كسانى كه به ديدار ما(قيامت) اميد ندارند و به زندگى دنيوى خشنود شده و بدان دل خوش كرده اند و آنان كه از آيات ما بى خبرند ، به كيفر كارهايى كه مى كرده اند ، جايگاهشان آتش است» .

٢٢١٦.امام على عليه السلام ـ درباره آيه شريفه «و زير آن (ديوار) گنجى ازـ : اين گنج ، لوحى زرّين بود كه در آن نوشته شده بود : در شگفتم از كسى كه دنيا و دگرگونيهاى احوال مردمان را مى بيند و باز به آن دل خوش مى كند .

٢٢١٧.امام على عليه السلام : همچون بى رغبتان به دنيا آن را بنگريد ؛ زيرا بزودى ساكنانش را از خود مى راند و توانگر نازپرورده را دردمند مى كند ، پس زنهار كه فراوانى آنچه از دنيا خوشايند شماست فريبتان ندهد ؛ زيرا آنچه از دنيا با خود مى بريد اندك است .

٢٢١٨.امام على عليه السلام : به دنيا همچون كسى بـنگر كـه رغبتى بـه آن نداشته و از آن جدا مى شود ، به دنيا مانند دلباخته شيدا منگر .

٢٢١٩.امام صادق عليه السلام : اگر دنيا فناپذير است ، پس دل خوش كردن به آن ، براى چه ؟.

٧١٠ خطرِ برگزيدن دنيا (برآخرت)

«پس هركه طغيان كرد، و زندگى اينجهانى را برگزيد، بى گمان جهنّم جايگاه اوست» .

٢٢٢٠.لقمان عليه السلام ـ در اندرز به فرزندشـ : دنيايت را به آخرتت بفروش كه هر دو را به دست مى آورى وآخرتت را به دنيايت مفروش كه هر دو را از دست مى دهى .

٢٢٢١.امام على عليه السلام : هر كه دنيا را بپرستد و بر آخرت ترجيحش دهد ، فرجامى ناگوار خواهد داشت .

٢٢٢٢.امام على عليه السلام : مردم براى سود دنياى خود امرى از امور دين خود را وا نگذارند ، مگر آن كه خداوند كارى براى آنان پيش آورد كه زيانش از آن سود ، بيشتر است .

ر . ك : آخرت ، باب ١٧ .

٧١١ دنيا زندان مؤمن است

٢٢٢٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا به كام هيچ مؤمنى نيست ؛ چگونه چنين باشد در حالى كه آن زندان و مايه رنج و گرفتارى اوست .

٢٢٢٤.امام صادق عليه السلام : دنيا ، زندان مـؤمن اسـت و گـور ، دژ او و بهشت جايگاهش و دنيا ، بهشت كافر است و گور ، زندان او و آتش جايگاهش .

٧١٢ خطر اه��يت دادن زياد به دنيا

٢٢٢٥.امام على عليه السلام : كسى كه بيشترين همّ و غمش دنيا باشد ، بدبختى و اندوهش به درازا كشد .