٢١٣٣.امام صادق عليه السلام : هر كه خواهد از خداوند عز و جل حاجتى طلب كند ، به صلوات فرستادن بر محمّد و آل او آغاز نمايد ، سپس حاجتش را بخواهد و در پايان نيز بر محمّد و آل محمّد صلوات فرستد ؛ زيرا خداوند عز و جل كريمتر از آن است كه آغاز و انجام دعا را بپذيرد و وسط را واگذارد ؛ چرا كه صلوات بر محمّد و آل محمّد از خداوند پوشيده نمى ماند .

٤ ـ شفيع قراردادن صالحان

٢١٣٤.امام كاظم عليه السلام : هرگاه خواستى از خداوند حاجتى طلب كنى ، بگو : خدايا ! به حقّ محمّد و على از تو مسألت مى كنم ؛ زيرا كه آن دو را نزد تو منزلتى است .

٥ ـ اعتراف به گناه

٢١٣٥.امام صادق عليه السلام : (در دعا) ابتدا بايد خدا را ستود ، سپس به گناه اعتراف نمود و آن گاه حاجت را خواست .

٦ ـ تضرّع و ابتهال

٢١٣٦.بحار الأنوار : از اندرزهاى خداوند متعال بـه عيسى عليه السلام ـ : اى عـيـسى ! مرا چون شخص اندوهگين و در حال غرق كه فريادرسى ندارد ، بـخـوان ... مرا جز با خوارى و زارى و خلوص مخوان ، كه هر گاه با چنين حالى مرا بخوانى اجابتت كنم .

٢١٣٧.امام حسين عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله در هنگام ابتهال و دعا مانند بينوايى كه غذا مى طلبد ، دستانش را بالا مى برد .

٧ ـ به جا آوردن دو ركعت نماز

٢١٣٨.امام صادق عليه السلام : هركه درست وضو بگيرد و دو ركعت نماز بگزارد و ركوع و سجود آنها را به طور كامل به جا آورد ، سپس سلام گويد و خداوند عز و جل و رسول خدا را مدح كند و آن گاه حاجتش را بخواهد هر آينه به جا خواهش كرده و هر كه به جا طلب خير و خوبى كند نوميد برنگردد .

٨ ـ زياد نشمردن خواسته

٢١٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خداوند بخواهيد ؛ و زياد بخواهيد ، زيرا هيچ چيز براى او زياد و بزرگ نيست .

٢١٤٠.امام باقر عليه السلام : هيچ خواسـتـه اى را زيـاد مشماريد ؛ زيرا آنچه نزد خداست بيش از آن است كه مى پنداريد .

٩ ـ بلند همّتى در خواهش

٢١٤١.امام على عليه السلام ـ در وصيت خود به فرزندش حسن عليه السلامـ : بايد براى خود آن چيزى را (از خدا) بخواهى كه جمال و نيكى آن برايت بماند و وبال و آزارش از تو دور ماند . مال و ثروت براى تو نمى ماند و تو نيز براى آن نخواهى ماند .

٢١٤٢.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به اين سؤال كه خواهش پيرزن از موسى عليهـ : آن پيرزن گفت : اين كار نمى كنم مگر آن كه چند كار برايم بكنى : پايم را چابك گردانى ، بينايى مرا به من بازگردانى جوانيم را به من برگردانى و مرا با خودت در بهشت جاى دهى .

١٠ ـ دعا كردن براى همه

٢١٤٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه يك نفر دعا مى كند ، براى همه دعا كند ؛ زيرا اين دعا به اجابت نزديكتر است . كسى كه پيش از دعا كردن براى خود براى چهل نفر از برادرانش دعا كند ، آن دعا در حقّ آنان و در حقّ خودش مستجاب شود .

١١ ـ دعاى پنهانى

٢١٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يك دعاى پنهانى برابر است با هفتاد دعاى آشكار .

١٢ ـ دعاى گروهى

٢١٤٥.امام صادق عليه السلام : هيچ گاه چهار نـفر فـراهم نيامدند و بـراى مطلبى به درگاه خدا دعا نكردند ، مگر اين كه با اجابت آن دعا از هم پراكنده شدند .

١٣ ـ خوشبين بودن به اجابت دعا

٢١٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند را با حال يقين به اجابت بخوانيد .

٢١٤٧.امام صادق عليه السلام : چون دعا كنى چنين خيال كن كه حاجتت بر در خانه است .

١٤ ـ انتخاب زمان مناسب

٢١٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بهترين زمان براى اين كه خداوند عز و جل را بخوانيد سحرگاهان است . سپس اين آيه را كه نقل سخن يعقوب عليه السلام است تلاوت كرد : «بزودى از پروردگار خود براى شما آمرزش مى خواهم» . و فرمود : (دعا كردن براى) آنها را به وقت سحر موكول كرد .

٢١٤٩.امام صادق عليه السلام : در سه زمان دعا از خداوند پوشيده نمى ماند: بعد از اداى فريضه ، به هنگام بارش باران و هنگام پديدار شدن نشانه اى از اعجاز خدا در زمين (مثل خورشيد گرفتگى و ...) .

١٥ ـ پافشارى

٢١٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خدا رحمت كند بنده اى را كه از خداوند عز و جل حاجتى بخواهد و در دعا (براى آن حاجت) پافشارى كند ، خواه دعايش اجابت شود و يا نشود .