١٩٧٧.امام رضا عليه السلام : خداوند شراب را حرام فرمود ؛ زيرا شراب تباهى مى آورد ، عقل شرابخواران را دگرگون مى كند و آنان را به انكار خداوند عز و جل و دروغ وتهمت بستن به او و پيامبرش وا مى دارد و ديگر اعمالى چون تبهكارى و قتل كه از شرابخواران سر مى زند .

٦٤٨ فرجام شرابخوارى

١٩٧٨.امام على عليه السلام : دائم الخمر همچون بت پرست خداوند عز و جل را ديدار خواهد كرد .

١٩٧٩.امام على عليه السلام : كسى كه مست كننده بنوشد ، تا چهل شبانه روز نمازش پذيرفته نشود .

٦٤٩ نحوه رفتار با شرابخوار

١٩٨٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شرابخوار ، اگر سخنى گفت تأييد نكنيد ، اگر خواستگارى كرد به او زن ندهيد ، اگر بيمار شد به عيادتش نرويد ، اگر مُرد بر جنازه اش حاضر نشويد و به او امانت مسپاريد .

١٩٨١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شرابخوار به گوگرد مى ماند ؛ به او نزديك مشويد كه شما را بدبو مى كند ، همچنان كه گوگرد بدبوست .

٦٥٠ چگونگى محشور شدن شرابخوار

١٩٨٢.امام صادق عليه السلام : آنان كه در دنيا از مسكرات سيراب شوند ، تشنه كام مى ميرند و تشنه كام محشور مى شوند و تشنه كام به دوزخ مى روند .

٦٥١ تشويق به ترك شرابخوارى هرچند به خاطر غير خدا

١٩٨٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه براى غير خدا (هم كه شده) شرابخوارى را رها كند ، خداوند او را از شراب خالص و مُهر شده بنوشاند . على عليه السلامعرض كرد : براى غير خدا ؟ فرمود : آرى ، به خدا قسم ؛ براى حفظ (سلامتى) خويش .

٦٥٢ تحريم آنچه تأثير شراب را داشته باشد

١٩٨٤.امام كاظم عليه السلام : خداوند عز و جل شراب را به خاطر نامش حرام نكرده ، بلكه به سبب پيامدهاى آن حرام كرده است . پس ، هر چيزى كه پيامدهاى شراب را داشته باشد ، آن نيز (در حكم) شراب است .

١٣٦

ترس

٦٥٣ ترس (از خدا)

١٩٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رأس حكمت ، ترس از خداست .

١٩٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بلند پايه ترين مردم نزد خدا ، خداترس ترين آنهاست .

١٩٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز نجاتبخش است ... ترس از خدا در نهان ، چنان كه گويى او را مى بينى ؛ چه اگر تو او را نمى بينى او تو را مى بيند .

١٩٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه خداشناس تر باشد خداترس تر است .

١٩٨٩.امام على عليه السلام : ترسِ (از خــدا) پيراهن خداشناسان است .

١٩٩٠.امام سجّاد عليه السلام : اى فرزند آدم ! تا زمانى كه ترس (از خدا) جامه زيرين تو باشد و اندوه بالاپوشت ، پيوسته در خير و خوبى خواهى بود .

٦٥٤ مؤمن ميان دو ترس به سر مى برد

١٩٩١.امام صادق عليه السلام : مؤمن ميان دو ترس به سر مى برد : گناهى كه در گذشته كرده است و نمى داند خدا با آنچه كرده است (آن را بخشيده يانه) و عمرى كه باقى مانده است و نمى داند در آن مدّت چه گناهان مهلكى مرتكب خواهد شد ؛ بنابراين ، مؤمن پيوسته ترسان است و جز ترس اصلاحش نكند .

٦٥٥ مؤمن در بيم و اميد به سر مى برد

١٩٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر اندازه رحمت خدا را بدانيد ، بر آن تكيه خواهيد كرد و جز اندكى عمل نخواهيد كرد و اگر اندازه خشم خدا را بدانيد ، خواهيد پنداشت كه هرگز نجات نمى يابيد .

١٩٩٣.امام صادق عليه السلام : به خداوند چنان اميدوار باش كه تو را بر انجام گناهان بى پروا نكند و از خدا چنان بترس كه تو را از رحمت او نوميد نسازد .

١٩٩٤.امام صادق عليه السلام : پدرم عليه السلام مى فرمود : هيچ بنده مؤمنى نيست مگر آن كه در دلش دو نور است : نور ترس و نور اميد ، كه اگر هر يك از آنها وزن شود بر ديگرى فزونى نيابد .

٦٥٦ نشانه هاى خداترس

١٩٩٥.امام على عليه السلام : كـسـى كـه از پـروردگار خويش بـتـرسد ، از ستمكارى خوددارى كند .

١٩٩٦.امام صادق عليه السلام : بنده ، مؤمن نباشد مگر آن گاه كه بيمناك و اميدوار باشد و بيمناك واميدوار نباشد ، مگر آن گاه كه بيم و اميد او را به عمل كشاند .

١٩٩٧.امام صادق عليه السلام : ترسان ، كسى است كه هراس ، زبان گويايى برايش باقى نگذاشته باشد .

٦٥٧ تفسير ترس

١٩٩٨.امام على عليه السلام : از ستم پروردگارتان نترسيد (زيرا او به كسى ستم نمى كند) بلكه ، از ستم خود برخويش بترسيد .