«بگو : اى بندگان من كه ايمان آورده ايد ! از پروردگار خود پروا كنيد. براى آنان كه در حيات اينجهانى نيكى كرده اند پاداش نيك است و زمين خداوند فراخ است . مزد صابران بى حساب و كامل داده مى شود» .

١٥٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال فرموده است : اى بندگان من كه در راه من جنگيديد و در راه من كشته شديد و آزار ديديد و در راه من جهاد كرديد به بهشت در آييد پس ، آنان بى آن كه عذابى بينند وحسابرسى شوند به بهشت وارد شوند .

١٥٩٣.امام سجّاد عليه السلام : آن گاه كه خداوند همه انسانها را گرد آورد ، آواز دهنده اى جار زند : كجايند شكيبايان كه همگى بدون حسابرسى به بهشت روند ... فرشتگان به ايشان گويند : شما كه هستيد ؟ گويند : صابران . فرشتگان پرسند : در چه باره صبر مى كرديد ؟ پاسخ دهند : در راه طاعت خدا و خويشتندارى از نافرمانى او شكيبايى ورزيديم .

١٥٩٤.امام سجّاد عليه السلام : آن گاه كه خداوند عز و جل همه آدميان را از اولين تا آخرين نفر جمع كند آواز دهنده اى برخيزد و با صدايى كه همگان بشنوند بانگ برآورد : كجايند آنان كه براى خدا دوستى مى ورزيدند ؟ پس گروهى از مردم برخيزند و به آنان گفته شود : بدون حسابرسى وارد بهشت شويد .

١٥٩٥.امام صادق عليه السلام : در روز قـيامت گـروهى از مردم بـرخيزند و به در بهشت آيند و در را بكوبند . به آنان گفته شود : شما كيستيد ؟ گويند : ما تهيدستانيم . گفته شود : آيا پيش از حسابرسى مى خواهيد وارد بهشت شويد ؟ گويند : به ما چيزى نداديد تا درباره آن باز خواستمان كنيد . پس ، خداوند عز و جل فرمايد : راست مى گويند ؛ به بهشت در آييد .

١٥٩٦.امام صادق عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آن گاه كه نامه هاى اعمال گشوده و ترازوها برپا شود ، براى بلاديدگان ترازويى برپا نگردد و نامه عملى گشوده نشود . آن گاه اين آيه را تلاوت كرد : «جز اين نيست كه مزد شكيبايان به طور كامل داده مى شود ...» .

٥٢٥ كسانى كه بدون حسابرسى به دوزخ مى روند

١٥٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل از همه خلايق حساب مى كشد مگر از كسى كه به خدا شرك ورزيده باشد . در روز قيامت دستور داده مى شود كه او را بدون حسابرسى به دوزخ افكنند .

١٥٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : شش گروهند كه ، بدون حسابرسى ، به سبب شش خصلت به دوزخ مى روند . عرض شد : يا رسول اللّه ! ، درود خدا برتو ، آنان كيستند ؟ فرمود : فرمانروايان به سبب ستمگرى ، عربها به سبب عصبيّت (قبيله اى و نژادى) ، مَلاّكان به سبب كبر ، بازرگانان به سبب خيانت ، روستاييان به سبب جهالت و علما به سبب حسادت .

١٥٩٩.امام صادق عليه السلام : سه نفرند كه خداوند آنها را بدون حسابرسى به دوزخ مى برد : پيشواى منحرف و ستمگر ، تاجر دروغگو و پيرمرد زناكار .

١٠٢

حسد

٥٢٦ حسد

«و از شرّ وگزند حسود آن گاه كه حسادت ورزد (به خدا پناه مى برم)» .

١٦٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل به موسى بن عمران فرمود : همانا حسود از نعمتهاى من ناراحت است و از قسمتى كه براى بندگانم مقرّر داشته ام رويگردان .

١٦٠١.امام على عليه السلام : حسادت زندان روح است .

١٦٠٢.امام على عليه السلام : حسادت ، بدترين بيمارى است .

١٦٠٣.امام على عليه السلام : حسد، سرآمد رذيلت هاست.

١٦٠٤.امام على عليه السلام : آفرين بر حسادت ! چه عدالت پيشه است ! پيش از همه صاحب خود را مى كشد .

١٦٠٥.امام على عليه السلام : ثمره حسادت بدبختى در دنيا و آخرت است .

١٦٠٦.امام على عليه السلام : حسود ، زوالِ نعمت از محسود را براى خود نعمت مى داند .

١٦٠٧.امام على عليه السلام : ستمگرى چون حسود نديدم كه به ستمديده ماننده تر باشد : جانى سرگردان دارد و دلى بيقرار و اندوهى پيوسته .

١٦٠٨.امام على عليه السلام : آنچه كه حسود (از حسادت خود) مى كشد او را بس است .

١٦٠٩.امام على عليه السلام : حسود ، بسيار افسوس خـورد و گـنـاهـانـش دو چندان باشد .

١٦١٠.امام على عليه السلام : حسود ، آقايى نمى كند .

٥٢٧ هر متنعّمى محسود است

١٦١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در بر آوردن نيازهاى خود از كتمان كمك گيريد ، زيرا هر صاحب نعمتى محسود واقع مى شود .

٥٢٨ حسادت و ايمان

١٦١٢.امام باقر عليه السلام : همان گونه كه آتش هيزم را مى خورد ، حسد ايمان را مى خورد .

١٦١٣.امام صادق عليه السلام : از حسادت كردن به يكديگر بپرهيزيد ؛ زيرا كفر ريشه اش حسادت است .

٥٢٩ نشانه حسود

١٦١٤.امام صادق عليه السلام : لقمان به فرزندش گفت : حسود را سه نشانه است : پشت سر غيبت مى كند ، رو به رو تملّق مى گويد و از گرفتارى ديگران شاد مى شود .