١٥٠٤.امام صادق عليه السلام : امير المؤمنين ، صلوات اللّه عليه ، مى فرمود : اى آدميزاد ! اگر از دنيا به قدر كفايت خواهى همان كمترين دنيا تو را بس باشد و اگر بيش از كفايت خواهى همه دنيا هم تو را بس نباشد .

ر . ك : قناعت ، باب ١٥٥٣ .

٤٩٦ ريشه آزمندى

١٥٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على ! بدان كه ترسويى و بخل و آزمندى يك سرشتند و ريشه آنها بدگمانى (به خدا) است .

١٥٠٦.امام على عليه السلام : همانا آدميزاد به آنچه كه از او باز دارند آزمند است .

١٥٠٧.امام على عليه السلام : بناى آزمندى وبخل شديد بر شكّ و كم اعتمادى به خدا استوار است .

١٥٠٨.امام على عليه السلام : آزمندى زياد ناشى از نيروى سيرى ناپذيرى و سستى دين است .

٩٦

حرام

٤٩٧ اجتناب از محرّمات

١٥٠٩.امام على عليه السلام : اگر خواهان مكارم و بزرگواريها هستى از حرامها دورى كن .

١٥١٠.امام على عليه السلام : از بهترين مكارم اخلاق دورى كردن از حرامهاست .

١٥١١.امام على عليه السلام : اگر خداى سبحان هم از نارواها نهى نمى كرد ، بر خردمند لازم بود كه از آنها دورى كند .

٤٩٨ حرام خوارى

١٥١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عبادت كردن با وجود حرام خوارى مانند ساختن بنايى است بر روى شن «و به قولى : بر روى آب» .

١٥١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرو گذاشتن يك لقمه حرام ، نزد خدا محبوتر است از خواندن دو هزار ركعت نماز مستحبى .

١٥١٤.امام باقر عليه السلام : هرگاه انسان مالى از حـرام بـه دست آورد نه حجّى از او پذيرفته شود ، نه عمره اى و نه صله رحمى و حتّى در ازدواج و زناشويى او تأثير سوء مى گذارد .

١٥١٥.امام صادق عليه السلام ـ درباره آيه «و به اعمالى كه كرده اند پردازيمـ : به خدا سوگند گرچه اعمالشان سفيدتر از كتان مصرى بود امّا چنان بودند كه هرگاه با حرامى روبه مى شدند آن را فرو نمى گذاشتند .

٤٩٩ ثواب كسى كه توانايى ارتكاب حرام را داشته باشد و آن را انجام ندهد

١٥١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس اين امكان برايش پيش آيد كه با زن يا كنيزى به حرام نزديكى كند امّا از ترس خدا دست به اين كار نزند ، خداوند عز و جل آتش را بر او حرام گرداند و او را از آن هراس بزرگ ايمن دارد و به بهشتش برد .

١٥١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر مردى بتواند كار حرامى انجام دهد و آن را فقط به خاطر ترس از خدا فرو گذارد خداوند ، پيش از آخرت ، در همين دنيا بهتر از آن را به وى عوض دهد .

١٥١٨.امام كاظم عليه السلام : اهل صُفَّه ميهمان رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند . آنها خانمان خود را رها كرده به مدينه هجرت كرده بودند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهآنان را ، كه چهارصد مرد بودند ، در صحن مسجد اسكان داد . آن حضرت هر صبح و شام نزد ايشان مى رفت و بر آنان سلام مى داد . روزى بر صفّه نشينان وارد شد ، ديد يكى كفش خود را پينه مى كند ، ديگرى لباسش را وصله مى زند و عدّه اى هم جامه هاى خود را از شپش پاك مى كنند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هر روز يك مُدّ (تقريبا يك چارك) خرما به آنها مى داد . مردى از ميان آنها برخاست و عرض كرد : اى رسول خدا ! خرمايى كه به ما مى دهى معده هاى ما را سوزاند . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : بدانيد كه اگر مى توانستم دنيا را خوراك شما كنم اين كار را مى كردم امّا كسانى از شما كه پس از من زنده بمانند صبح و شام غذاى سير خواهند خورد هركدام صبح يك پيراهن خواهيد پوشيد و شب پيراهنى ديگر و خانه هايتان را ، همانند كعبه ، بر افراشته و آراسته خواهيد كرد . مردى برخاست و گفت : اى رسول خدا ! من مشتاق چنان روزى هستم ! كى فرا خواهد رسيد ؟ فرمود : زمان كنونى شما بهتر از آن زمان است . شما اگر شكمهاى خود را از حلال پر كنيد هيچ بعيد نيست كه از حرام نيز آن را پر نماييد .

٩٧

پيشه

٥٠٠ پيشه

١٥١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال بنده مؤمن پيشه ور و شاغل را دوست دارد .

١٥٢٠.الخصال : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هرگاه به كسى نگاه مى كرد و از او خوشش مى آمد ، مى فرمود : شغلى هم دارد ؟ اگر مى گفتند : نه . مى فرمود : از چشمم افتاد. عرض مى شد : چرا اى رسول خدا؟! مى فرمود : زيرا اگر مؤمن شغل و حرفه اى نداشته باشد دين خود را وسيله امرار معاشش مى كند .

١٥٢١.امام على عليه السلام : به تجارت پردازيد ، كه آن شما را از آنچه در دست مردم است بى نياز مى گرداند و خداوند عز و جل بنده پيشه ور درستكار را دوست دارد .